Η έφοδος των αμερικανικών αρχών στο σπίτι της βουλεύτριας της Μινεσότα Ιλχάν Ομάρ, στο πλαίσιο μιας «ομοσπονδιακής ποινικής έρευνας», φαίνεται πως αποτελεί ένα από τα τελευταία στάδια κλιμάκωσης των επιθέσεων του Τραμπ, με «όπλο» την μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ.
Μετά τους διαδηλωτές που εξέφραζαν την αλληλεγγύη τους στην Παλαιστίνη, τους δημοσιογράφους που ασκούσαν κριτική στην κυβέρνηση, ολόκληρες κοινότητες μεταναστών αλλά και ανθρώπους των κινημάτων, η αμερικανική κυβέρνηση στρέφεται πλέον εναντίον ενός εν ενεργεία μέλους του Κογκρέσου.
Ας δούμε όμως τα βασικά στοιχεία της υπόθεσης.
Για ποιο λόγο διεξάγεται έρευνα εναντίον της Ομάρ;
Πράκτορες της Υπηρεσίας Ερευνών Εσωτερικής Ασφάλειας (HSI) έκαναν έρευνα στο σπίτι της Ομάρ στην Ουάσιγκτον στις 12 Οκτωβρίου, ενώ εκείνη βρισκόταν εκεί μαζί με τον σύζυγό της.
Η εφημερίδα «Wall Street Journal» ανέφερε ότι μεταξύ των αντικειμένων που κατασχέθηκαν ήταν τα κινητά τους τηλέφωνα, σημειωματάρια, προσωπικοί υπολογιστές και το διαβατήριό της.
«Αυτή η επιχειρησιακή ενέργεια αποτελεί μέρος μιας εν εξελίξει ομοσπονδιακής ποινικής έρευνας», ανέφερε το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε σχετική δήλωση. Από τότε, οι ανακριτές έχουν εκδώσει περισσότερες από δώδεκα κλήσεις σε μέλη της οικογένειας της Ομάρ, σύμφωνα με το Fox News.
Πολλά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι η έρευνα σχετίζεται με την αμερικανική υπηκοότητα της Ομάρ και με το αν είπε ψέματα σχετικά με την ηλικία της όταν έφτασε στις ΗΠΑ το 1995.
Συγκεκριμένα, έχουν τεθεί ερωτήματα σχετικά με το αν η ηλικία που αναγράφεται στην αίτηση υπηκοότητας της Ομάρ διέφερε από την πραγματική ημερομηνία γέννησής της.
Υπό αμφισβήτηση έχουν τεθεί από τους αντιπάλους της και οι γάμοι της. Ο Τραμπ συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που την έχουν κατηγορήσει ότι παντρεύτηκε τον αδελφό της για να αποκτήσει αμερικανική υπηκοότητα.
Τα οικονομικά της Ομάρ έχουν τεθεί επίσης στο μικροσκόπιο σε σχέση με τον τρέχοντα γάμο της με τον πρώην πολιτικό σύμβουλο των Δημοκρατικών Τίμοθι Μάινετ. Η ίδια έχει αρνηθεί κάθε κατηγορία για παράνομη πράξη και έχει χαρακτηρίσει τις έρευνες εναντίον της «απόλυτη φάρσα».
Η εισαγγελέας των ΗΠΑ Τζανίν Πίρο έχει δηλώσει ότι το γραφείο της διερευνά τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης της Ομάρ. Τα αρχεία μετανάστευσης της Ομάρ πάντως έχουν εξεταστεί στο παρελθόν από τους Ρεπουμπλικάνους και, νωρίτερα φέτος, η συνάδελφός της στο Κογκρέσο Νάνσι Μέις από τη Νότια Καρολίνα προσπάθησε χωρίς επιτυχία να εκδώσει κλήτευση για τα αρχεία της.
Η Ομάρ, η οποία εκπροσωπεί τη Μινεσότα από το 2018, δήλωσε αρχικά ότι η έφοδος αποτελεί «την τελευταία κλιμάκωση» της «εκστρατείας πολιτικού εκφοβισμού» του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Η ίδια αρνήθηκε την κατηγορία και υποστήριξε πως ουσιαστικά η έφοδος στο σπίτι της έγινε για να κατευνάσει η αμερικανική κυβέρνηση τους δεξιούς ψηφοφόρους.
«Συνέχεια υπαινίσσονταν ότι κάτι θα μου συμβεί», είπε η Ομάρ στο MS Now. «Έπρεπε να κάνουν κάτι, πιστεύω, για να πουν: “Κοιτάξτε, κάναμε έφοδο στο σπίτι της”», πρόσθεσε,
Οι δικηγόροι της έκαναν λόγο για «πολιτικά κίνητρα» και τόνισαν πως «αυτή η έρευνα δεν ήταν ούτε δικαιολογημένη ούτε νόμιμη».
Πώς απέκτησε η Ομάρ την υπηκοότητά της;
Ο Μάινετ δήλωσε στο Fox News ότι η Ομάρ ήρθε στις ΗΠΑ όταν ήταν 12 ετών ως πρόσφυγας, προσθέτοντας ότι δεν είχε «καμία ανησυχία» σχετικά με την υπηκοότητά της.
Η Ομάρ γεννήθηκε στη Σομαλία πριν καταφύγει με την οικογένειά της σε ένα προσφυγικό καταυλισμό στην Κένυα. Έφτασε στις ΗΠΑ με τον πατέρα της και άλλους το 1995, πριν αποκτήσει την αμερικανική υπηκοότητα το 2000.
Σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, το «κρίσιμο» σημείο της έρευνας είναι αν ο πατέρας της ψεύδεται σχετικά με την ηλικία της στην αίτηση, αναγράφοντας ότι ήταν 17 ετών αντί για 18.
Εάν η Ομάρ ήταν 18 ετών τη στιγμή που ο πατέρας της υπέβαλε την αίτηση για υπηκοότητα, θα έπρεπε να ακολουθήσει τη δική της διαδικασία μετανάστευσης ξεχωριστά, εξηγεί το BBC.
Μπορεί η Ομάρ να απελαθεί;
Η κυβέρνηση Τραμπ έχει καταβάλει συντονισμένες προσπάθειες για τη σύλληψη και την απέλαση μεταναστών που εικάζεται ότι βρίσκονται παράνομα στις ΗΠΑ. Αυτό έχει επηρεάσει και μόνιμους κατοίκους καθώς και κατόχους πράσινης κάρτας.
Σύμφωνα με το Transactional Records Access Clearinghouse, μια μη κομματική εταιρεία έρευνας δεδομένων, έχει επίσης σημειωθεί αύξηση στις αγωγές για αφαίρεση πολιτογράφησης που έχει καταθέσει η κυβέρνηση Τραμπ.
Η συγκεκριμένη διαδικασία συνίσταται στην ανάκληση της αμερικανικής υπηκοότητας ενός ατόμου που δεν την απέκτησε εκ γενετής. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης πρέπει να καταθέσει αγωγή αποδεικνύοντας ότι το άτομο αυτό ψεύδεται ουσιωδώς κατά τη διαδικασία υποβολής της αίτησής του.
Φαίνεται ότι εδώ τίθενται τα θεμέλια της τρέχουσας έρευνας για τον Ομάρ.
Άλλωστε, ένα από τα άτομα που είναι εξοικειωμένα με την έρευνα δήλωσε στο Reuters ότι ένας πιθανός στόχος της έρευνας θα μπορούσε να είναι η αφαίρεση της αμερικανικής υπηκοότητας της Ομάρ και η απέλασή της, ιδέες που έχουν διατυπώσει τόσο ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ όσο και ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας.
Ωστόσο, πρώην αξιωματούχοι της υπηρεσίας μετανάστευσης ανέφεραν ότι οι έρευνες για ανάκληση υπηκοότητας ήταν ιστορικά σπάνιες και ότι είναι εξαιρετικά ασυνήθιστο να συνοδεύονται από εντάλματα έρευνας, καθώς η κυβέρνηση θα πρέπει να διαθέτει ήδη τα σχετικά αρχεία μετανάστευσης.
«Οι περισσότερες υποθέσεις ανάκλησης της υπηκοότητας στις οποίες ασχοληθήκαμε αφορούσαν είτε πολύ σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είτε πολύ σοβαρά εγκλήματα, όπως στην περίπτωση των ναζιστών εγκληματιών πολέμου», δήλωσε ο Κέρι Ντόιλ, πρώην αναπληρωτής γενικός νομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης Μπάιντεν.
Τι κρύβεται πίσω από την έρευνα
Η στοχοποίηση μιας αριστερής βουλεύτριας του Κογκρέσου, την οποία ο Τραμπ επιτίθεται εδώ και καιρό με προσωπικούς και μισαλλόδοξους όρους, έχει αναζωπυρώσει τις ανησυχίες ότι η κυβέρνησή του χρησιμοποιεί τις ομοσπονδιακές αρχές επιβολής του νόμου για να τιμωρήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους, ειδικά περίπου τρεις εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, όπου η Ομάρ διεκδικεί την επανεκλογή της.
Ο αρθρογράφος Branko Marketic, σημειώνει στο Jacobin πως πρόκειται για μια περίπτωση όπου χωρίς αμφιβολία η αμερικανική κυβέρνηση χρησιμοποιεί το αμερικανικό σύστημα μετανάστευσης και την τεράστια γραφειοκρατία που υπάρχει για την επιβολή του, ως μέσο καταστολής.
Ο ίδιος μάλιστα υπογραμμίζει πως η μεταναστευτική της ταυτότητα βρίσκεται στο στόχαστρο εδώ και χρόνια από την δεξιά, ενώ εκτός από τις απειλές του Τραμπ, η σύζυγος ενός από τους κορυφαίους συμβούλους του, του Στίβεν Μίλερ, αντέδρασε στην είδηση της έφοδου δημοσιεύοντας στο Twitter το εξής σχόλιο: «Η υπόσχεση δόθηκε, η υπόσχεση τηρήθηκε», πριν το διαγράψει αμέσως.
Επίσης, ο αντιπρόεδρος Βανς δήλωσε πριν από επτά μήνες ότι η Ομάρ «σίγουρα διέπραξε απάτη σε θέματα μετανάστευσης», αποφασίζοντας ο ίδιος την ενοχή της πριν από οποιονδήποτε άλλον.
Όταν η «New York Times» ρώτησε τον Ιανουάριο τον Τραμπ αν θεωρούσε ότι η Ομάρ θα έπρεπε να χάσει την αμερικανική υπηκοότητά της, ο ίδιος απάντησε: «Ω, σίγουρα».
«Καμία κυβέρνηση στη σύγχρονη ιστορία δεν έχει στοχοποιήσει μια βουλεύτρια με αυτόν τον τρόπο, και σίγουρα όχι λίγες εβδομάδες πριν από τις εκλογές για την επανεκλογή της — δεδομένου ότι μια ποινική έρευνα, η οποία μπορεί να μην οδηγήσει καν σε απαγγελία κατηγοριών, πόσο μάλλον σε καταδικαστική απόφαση, έχει προφανώς τη δυνατότητα να αποτελέσει μια πολιτικά επιζήμια “εκπλήξη του Οκτωβρίου” (ακόμη και αν τελικά αποδειχθεί εντελώς αβάσιμη)», επισημαίνει ο αρθρογράφος.
Στο στόχαστρο η Ιλχάν Ομάρ: Ενδείξεις για κλιμάκωση της καταστολής επί Τραμπ
Σύμφωνα με τον Branko Marketic, η παραπάνω εξέλιξη αποτελεί σημαντική κλιμάκωση δύο ξεχωριστών πολιτικών της κυβέρνησης Τραμπ – Βανς. Η μία είναι η μετατροπή του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS), και συγκεκριμένα της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE), σε εργαλείο εκφοβισμού των πολυάριθμων τμημάτων του πληθυσμού της χώρας που δεν συμπαθούν τον πρόεδρο ή τον δεξί του χέρι. Η έφοδος άλλωστε διεξήχθη από την Υπηρεσία Ερευνών Εσωτερικής Ασφάλειας, ένα τμήμα της ICE.
Ιδιαίτερη προσοχή ωστόσο πρέπει να δοθεί στο εξής: μια λιγότερο γνωστή πολιτική είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να επιταχύνει τις διαδικασίες αφαίρεσης της υπηκοότητας, οι οποίες έχουν πλέον φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Η κυβέρνηση έχει προβάλλει με ενθουσιασμό τις υποθέσεις στις οποίες αυτό αφορούσε βίαιους εγκληματίες που είχαν καταδικαστεί για ειδεχθή εγκλήματα. Ωστόσο, δεδομένου ότι η έρευνα για την Ομάρ διεξάγεται με στόχο την αφαίρεση της υπηκοότητάς της, τίθεται το ερώτημα πόσες από αυτές τις άλλες υποθέσεις αφαίρεσης υπηκοότητας ενδέχεται να έχουν παρόμοια πολιτικά κίνητρα.
Σύμφωνα με το Reuters, το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας έχει προχωρήσει σε τουλάχιστον 164 υποθέσεις ανάκλησης υπηκοότητας κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ. Μεταξύ του 1990 και του 2017, σύμφωνα με το Κέντρο Νομικών Πόρων για Μετανάστες, «άνοιγαν» κατά μέσο όρο μόλις 11 υποθέσεις ανάκλησης υπηκοότητας κάθε χρόνο.
Το άρθρο στο Jacobin υπενθυμίζει ότι ο Βανς εξέφρασε την προσωπική του υποστήριξη σε ένα βιβλίο που καλούσε να χρησιμοποιηθεί το μεταναστευτικό σύστημα ως όπλο εναντίον των πολιτικών αντιπάλων της Δεξιάς ακριβώς με αυτόν τον τρόπο, με πρότυπο τον «Κόκκινο Τρόμο» του περασμένου αιώνα.
ΗΠΑ: Καταστολή για την Αριστερά, χάρη για σύμμαχους εγκληματίες
Πρόσφατο ρεπορτάζ του Reuters αποκάλυψε πώς ο Λευκός Οίκος έχει μετατρέψει την προεδρική χάρη σε ένα σύστημα ευνοιοκρατίας, ανταλλάσσοντας επιείκεια και «καθαρό μητρώο» για παλιά εγκλήματα με χάρες, από τις οποίες έχουν ωφεληθεί μέχρι στιγμής ογδόντα πέντε άτομα, κυρίως συντηρητικοί — συμπεριλαμβανομένης μιας πρώην Ρεπουμπλικάνου αξιωματούχου που συγκέντρωσε χρήματα εκμεταλλευόμενη τον θάνατο ενός αστυνομικού και στη συνέχεια χρησιμοποίησε τα έσοδα για να πληρώσει πλαστικές επεμβάσεις και άλλα πολυτελή αγαθά.
Ακόμα και σε διεθνές επίπεδο, βλέπουμε πως η τακτική της κυβέρνησης των ΗΠΑ είναι η εξής: μέγιστη πίεση και τιμωρία για τους πολιτικούς αντιπάλους που κατηγορούνται ψευδώς για εγκλήματα και μέγιστη επιείκεια για τους πραγματικούς εγκληματίες που τυχαίνει να είναι πολιτικοί σύμμαχοι.
Ας δούμε εν συντομία μερικές από τις κινήσεις του Τραμπστη Λατινική Αμερική: έδωσε χάρη στον πρώην πρόεδρο της Ονδούρας, Χουάν Ορλάντο Ερνάντες, ο οποίος είχε καταδικαστεί από δικαστήριο στη Νέα Υόρκη σε 45 χρόνια φυλακή, για εισαγωγή κοκαΐνης και κατοχή πολυβόλων. Την ίδια ώρα, απήγαγε τον πρώην πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, κατά του οποίου έχουν απαγγελθεί μια σειρά από κατηγορίες, ενώ διεξάγει μια εκστρατεία αδιάκριτων δολοφονιών σε διεθνή ύδατα με το πρόσχημα της καταπολέμησης του εμπορίου ναρκωτικών. Επίσης, προσπαθεί να παρέμβει στις εκλογές χωρών της περιοχής, όπως η Βραζιλία.
Κλείνοντας το άρθρο του, ο Branko Marketic επισημαίνει με νόημα τα εξής:
«Υπάρχει ακόμη ένα πράγμα που πρέπει να ειπωθεί σχετικά με αυτό, και συγκεκριμένα ότι όλα όσα περιγράφονται εδώ, δυστυχώς, δεν αποτελούν μοναδική συμπεριφορά δύο ιδιαίτερα διψασμένων για εξουσία δεξιών αξιωματούχων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι απλώς, κατά πάσα πιθανότητα, το πιο ακραίο παράδειγμα αυτού που έχει πλέον γίνει ντροπιαστικά συνήθης πρακτική σε όλες τις δυτικές δημοκρατίες, είτε κυβερνώνται από φιλελεύθερους είτε από συντηρητικούς: η χρήση του μεταναστευτικού συστήματος ως μέσου για την τιμωρία και την αποσιώπηση ατόμων των οποίων τις απόψεις δεν συμμερίζονται οι εξουσιαστές, δεδομένου ότι τα μεταναστευτικά συστήματα παρουσιάζουν ποικίλα νομικά κενά και ελάχιστες έως καθόλου πραγματικές συνταγματικές προστασίες».
Η παρέμβαση Ομπάμα
Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα καταδίκασε τις δηλώσεις του «τσάρου των συνόρων» του Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση των Ρεπουμπλικάνων θα μπορούσε «φυσικά» να αφαιρέσει την υπηκοότητα από την Ιλχάν Ομάρ και να την απελάσει.
Ο Ομπάμα προέτρεψε τους Αμερικανούς να υπερασπιστούν την Ομάρ, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «αν αυτό γίνει η νέα κανονικότητα, δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι θα σταματήσει σε αυτήν – ή ότι μελλοντικοί πρόεδροι, από οποιοδήποτε κόμμα, δεν θα πράξουν το ίδιο».
Ο Τομ Χόμαν, ο «τσάρος των συνόρων» του Τραμπ, ρωτήθηκε το Σάββατο 17 Οκτωβρίου από έναν παρουσιαστή του Fox News αν η έρευνα για την Ομάρ θα μπορούσε να οδηγήσει σε «αφαίρεση της υπηκοότητας και στη συνέχεια σε απέλασή της», και ο Χόμαν απάντησε: «Φυσικά».
«Αν κάποιος πει ψέματα κατά τη διαδικασία πολιτογράφησης, υπάρχει διαδικασία για την ανάκληση της υπηκοότητας», είπε ο Χόμαν. «Το έχουμε κάνει και στο παρελθόν. Είναι μια μακρά και κουραστική διαδικασία, αλλά έχει γίνει και στο παρελθόν».
It is a basic principle of American democracy that the government can’t selectively target individuals simply because of their political beliefs or what they say. But that’s exactly what the Trump Administration is doing to Congresswoman Ilhan Omar of Minnesota.
To understand why this is so appalling, it’s important to know the facts. Congresswoman Omar came to this country with her father when she was 12 years old. Five years later, her father became a naturalized citizen. If Ilhan had been 18 at the time, she would have had to apply for citizenship separately. But because she was 17, she became a naturalized citizen automatically.
Congresswoman Omar went on to graduate from college, work as a community organizer, become the first Somali-American legislator elected to public office in the U.S., and win a seat in Congress. There, she has been one of the Trump Administration’s fiercest critics, which has led the president to repeatedly single her out as someone who he believes does not belong in this country.
Now the Administration is actively trying to deport Congresswoman Omar, seemingly based solely on the unsubstantiated theory that she was actually 18 when her father was naturalized, and therefore is not a citizen. Federal agents have raided her home, confiscated personal records, and seized her phone — all to try and uncover a nonexistent smoking gun from 20 years ago that will somehow make their case.
Think about that. The full weight of the federal government is being brought down on a law-abiding elected official because she has dared to criticize the president. And it’s not the first time this has happened. Under President Trump, the Justice Department has repeatedly gone after those he considers his political enemies — from the Attorney General of New York, to the former head of the FBI, to members of the Federal Reserve.
In those cases, the prosecutions either stalled or were dismissed for having no basis in law, and the same is likely to happen in this case. But not before Congresswoman Omar’s life has been turned upside down, her legal bills have piled up, and she’s been forced to spend time fighting unsubstantiated charges instead of serving the people of Minnesota.
The fact that any president, or any administration, is willing to engage in such transparent efforts to intimidate someone should outrage all Americans, regardless of how they feel about Congresswoman Omar’s political views. Because if this becomes the new normal, there’s no reason to believe it will stop with her — or that future presidents, in either party, won’t do the same.
— Barack Obama (@BarackObama) October 18, 2026
