Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται χωρίς δουλειά στη Γάζα, ενώ όσοι εργάζονται κερδίζουν τόσο λίγα χρήματα που δυσκολεύονται να επιβιώσουν, σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα με αφορμή την Πρωτομαγιά.

Οι εργαζόμενοι στη Γάζα βρίσκονται εν μέσω ενός συνεχόμενο πολέμου – παρά την υποτιθέμενη εκεχειρία –  που έχει αφήσει την αγορά εργασίας διαλυμένη.

Το Υπουργείο Εργασίας της Γάζας γνωστοποίησε ότι η ανεργία έχει αυξηθεί ραγδαία και έχει αγγίξει  πλέον το 80%, με περισσότερους από 250.000 εργαζόμενους να έχουν χάσει τις δουλειές τους κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Τα ποσοστά φτώχειας έχουν ξεπεράσει το 93%, ενώ περισσότερο από το 75% αντιμετωπίζει οξεία επισιτιστική ανασφάλεια.

Το 95% εξαρτάται από την ανθρωπιστική βοήθεια

Οι περιορισμοί που έχουν επιβληθεί στις ανθρωπιστικές οργανώσεις, έχουν επιδεινώσει την υπάρχουσα κρίση, καθώς περισσότερο από το 95% του πληθυσμού εξαρτάται πλέον από την ανθρωπιστική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένου ενός μεγάλου μέρους εργαζομένων που έχουν χάσει πλήρως τις πηγές εισοδήματός τους.

Το υπουργείο προειδοποίησε ότι η συνεχιζόμενη έλλειψη θέσεων εργασίας θα εμβαθύνει την οικονομική στασιμότητα, θα μειώσει την παραγωγική ικανότητα και θα υπονομεύσει τις πιθανότητες ανάκαμψης, εκτός εάν αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας από το Ισραήλ, ανοίξουν τα περάσματα και επιτραπεί στους παραγωγικούς τομείς να επαναλειτουργήσουν.

Εργασίες «στο πόδι» σε επικίνδυνες συνθήκες

Το Al Jazeera μεταφέρει σκέψεις και εμπειρίες εργαζομένων, που αναγκάζονται να δουλεύουν σε ακραίες συνθήκες για ελάχιστα χρήματα.

Πάνω στα ερείπια ενός κατεστραμμένου κτιρίου, ο Ιμπραχίμ Αμπού αλ-Εΐς καθαρίζει πέτρες και κατεστραμμένες στέγες, προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για μια μπουλντόζα που θα απομακρύνει ό,τι έχει απομείνει από το κτίριο.

Ο Ιμπραχίμ, 24 ετών και απόφοιτος λογιστικής, εργάζεται από το πρωί μέχρι το βράδυ, απασχολούμενος ως εργάτης σε μια τοπική εταιρεία που καθαρίζει μπάζα από κτίρια που καταστράφηκαν.

Άρχισε να εργάζεται σε αυτόν τον τομέα μετά την έναρξη της «εκεχειρίας» τον Οκτώβριο, καθώς ξεκίνησαν κάποιες τοπικές προσπάθειες στη Γάζα για την απομάκρυνση των ερειπίων, το άνοιγμα των δρόμων και την εξάλειψη κινδύνων σε ασταθείς κατασκευές.

«Είναι πολύ εξαντλητική δουλειά. Ποτέ δεν φανταζόμουν στη ζωή μου ότι θα εργαζόμουν σε ένα τέτοιο επάγγελμα», είπε ο Ιμπραχίμ στο Al Jazeera.

«Έχω τραυματιστεί αρκετές φορές, και πριν από λίγο καιρό κατέρρευσε μέρος της στέγης ενός σπιτιού και τραυματίστηκε σοβαρά ένας συνάδελφος μου», πρόσθεσε.

Ο Ιμπραχίμ συντηρεί μια οικογένεια εννέα ατόμων, συμπεριλαμβανομένων των γονιών και των αδελφών του, που ζουν σε έναν καταυλισμό εκτοπισμένων στην Τζαμπάλια, στη βόρεια Γάζα.

«Τα χρήματα που κερδίζω δεν ξεπερνούν τα 27 δολάρια την ημέρα. Σε σύγκριση με το επίπεδο της κούρασης και της εξάντλησης που αντιμετωπίζω, είναι ένα μικρό ποσό το οποίο δεν καλύπτει ούτε τις βασικές ανάγκες της οικογένειάς μου», πρόσθεσε.

Οι συνθήκες στη Γάζα έχουν δημιουργήσει ένα εξαιρετικά δύσκολο εργασιακό περιβάλλον, καθώς οι περισσότεροι εργαζόμενοι στράφηκαν σε επισφαλείς εργασίες, ανεξάρτητα από το πόσο χαμηλή είναι η αμοιβή τους ή πόσο υψηλοί οι κίνδυνοι.

«Δεν υπάρχει καθόλου ασφάλεια στο εργασιακό περιβάλλον, αλλά τίποτα δεν έρχεται και εύκολα αυτές τις μέρες», είπε ο Ιμπραχίμ.

Διαβάστε: Γάζα / Περισσότερα από 470 παιδιά ανάπηρα κάθε μήνα από «θαμμένες» βόμβες

«Δεν φτάνουν ούτε για τα γεύματα των παιδιών»

Ο Γιούσεφ αλ-Ρίφι, 32 ετών, εργάζεται σε έναν προσωρινό φούρνο που έχει στηθεί στην άκρη ενός δρόμου στο κέντρο της Γάζας.

Πριν από τον πόλεμο, ο Γιούσεφ είχε έναν μικρό φούρνο σε συνεργασία με τον πατέρα και τα αδέλφια του στα ανατολικά της πόλης, αλλά καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια του πολέμου, μαζί με το οικογενειακό τους σπίτι.

Μετά από αυτή την απώλεια, ο Γιούσεφ πέρασε δύο χρόνια χωρίς πηγή εισοδήματος για να στηρίξει τη σύντροφο και τα δύο παιδιά του, μέχρι που άρχισε πρόσφατα να εργάζεται στον φούρνο του δρόμου.

«Δουλεύω εδώ σε αυτόν τον φούρνο με λίγους εργάτες. Έχω προηγούμενη εμπειρία στην αρτοποιία, αλλά τίποτα δεν μοιάζει με τη δουλειά που είχα πριν από τον πόλεμο», είπε ο Γιούσεφ στο Al Jazeera.

Πρόσθεσε επίσης ότι οι επιπτώσεις του πολέμου δεν περιορίζονται μόνο στην εργασία και στις συνθήκες διαβίωσης· τις περιέγραψε ως κάτι που έχει «θάψει» και κάθε ελπίδα που είχε για το μέλλον.

«Δουλεύω εδώ από τις έξι το πρωί μέχρι αργά το βράδυ για 17 δολάρια την ημέρα, μερικές φορές και λιγότερα, κάτω από τη ζέστη του ήλιου σε πρόχειρες σκηνές», είπε. «Η εργασία δεν είναι σταθερή. Υπάρχουν μέρες που ο φούρνος δεν λειτουργεί λόγω διακυμάνσεων στις τιμές του αλευριού και του ψωμιού και της έλλειψής τους», πρόσθεσε.

Αυτά που κερδίζει ο Γιούσεφ δεν επαρκούν για να καλύψει τα έξοδα των παιδιών και της οικογένειάς του, αναγκάζοντάς τον να δανείζεται από ανθρώπους γύρω του για να καλύψει τις ανάγκες του. Κάποιες φορές έχει αναγκαστεί να πουλήσει βασικά του υπάρχοντα μόνο και μόνο για να εξασφαλίσει χρήματα.

«Πούλησα το κινητό μου και το κινητό της συντρόφου μου για να εξασφαλίσω φαγητό και νερό. Αυτά που κερδίζω μετά βίας καλύπτει τα γεύματα των παιδιών μου», πρόσθεσε.

«Ένας εργάτης πρέπει να αγωνίζεται για να κερδίσει τα προς το ζην», είπε. «Αυτή είναι η πραγματικότητά μας, μια επιβίωση σκληρή, αμείλικτη και βουτηγμένη στο αίμα».

Διαβάστε: Yγειονομικός εφιάλτης στη Γάζα / Αρουραίοι, ψύλλοι και λύματα σε καταυλισμούς