O κ. Μητσοτάκης, που δεν γνώριζε ότι η Κομισιόν τον κυνηγάει επειδή δεν εφαρμόζει τις οδηγίες εναντίον της ακρίβειας, ξέρει καλά την προπαγάνδα. Εδώ και δέκα μέρες χρησιμοποιεί την κρίση στη Γαλλία για να δικαιώσει τις πολιτικές που εφαρμόζει στην Ελλάδα. Με την πτώση της κυβέρνησης Μπαϊρού, η παραπληροφόρηση απογειώθηκε κυριολεκτικά.

Το αφήγημα είναι ότι η γαλλική κρίση οφείλεται στο υψηλό χρέος της χώρας και ότι ο ίδιος ο Μητσοτάκης είναι η προσωποποίηση της σταθερότητας. «Είναι η καλύτερη απόδειξη της σημασίας της πολιτικής σταθερότητας σε αυτό το ευμετάβλητο διεθνές οικονομικό και γεωπολιτικό περιβάλλον», είπε την Κυριακή στη συνέντευξη τύπου, τελειώνοντας με ένα κρεσέντο ταπεινοφροσύνης:

«Εύχομαι και ελπίζω να προκύψει σταθερή κυβέρνηση στη Γαλλία, αλλά προφανώς δεν είμαι εγώ αυτός ο οποίος μπορεί καθ΄ οποιοδήποτε τρόπο αυτό να το επιβάλλει»(!)

• Διαβάστε: Γαλλία / Κατέρρευσε η κυβέρνηση Μπαϊρού – Δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης

Οι Γάλλοι τη γλύτωσαν δηλαδή, αλλά όχι και οι Έλληνες, θύματα του πολέμου της προπαγάνδας. O Πρετεντέρης έχει πάρει τη γραμμή δυο Κυριακές πριν: «Στην ευρωπαϊκή δημοκρατία, η πολιτική και η οικονομική σταθερότητα πάνε μαζί. Οταν καταρρεύσει η μία, καταρρέει και η άλλη. Και η αποσταθεροποίηση απειλεί κάθε χώρα που θα χάσει το μέτρο της ισορροπίας των δύο..

Αυτό συμβαίνει σήμερα στη Γαλλία. Κι αυτό κινδυνεύει να συμβεί σε κάθε ευρωπαϊκή δημοκρατία που δεν θα πάρει σοβαρά υπόψη της το γαλλικό καμπανάκι». (Βήμα 31/8).

Ποιες είναι όμως οι πραγματικές αιτίες της κρίσης;

Ο Μπαϊρού κάηκε μόνος του

Aρχικά ο Φρανσουά Μπαϊρού δεν ήταν υποχρεωμένος να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Θα μπορούσε να συνεχίσει με την κυβέρνηση μειοψηφίας, αντί να πάει σε μία ψηφοφορία που κατά πάσα πιθανότητα, θα οδηγούσε στην παραίτηση της κυβέρνησης, όπως και έγινε.

«Όλοι προσπαθούν, όσο μπορούν, να λύσουν το αίνιγμα», σχολίαζε η γαλλική Humanite. «Δύο στρατόπεδα αντιμάχονται. Υπάρχουν εκείνοι που είναι πεπεισμένοι ότι ο Μπαϊρού επέλεξε την ώρα και την ημερομηνία της αποχώρησής του.

Άλλοι, αντίθετα, πιστεύουν ότι ήταν σίγουρος ότι θα πετύχει, αν ποντάρει τα ρέστα του. Πιστεύει εδώ και καιρό ότι έχει μια προνομιακή σχέση με τους Γάλλους. Πιστεύει ότι ”παίζει με την κοινή γνώμη εναντίον των κομμάτων”, αναλύει ένας παλιός βετεράνος της πολιτικής που γνωρίζει πολύ καλά τον χαρακτήρα του».

Για αυτό άρχισε να κινδυνολογεί ασύστολα, χρησιμοποιώντας μεταξύ των άλλων και την ελληνική χρεοκοπία το 2010. Την ώρα που η Γαλλία επανεξοπλίζεται και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, ζητούσε περικοπές ύψους 44 δις σε κοινωνικά προγράμματα. Ούτε οι δικοί του δεν τον πίστεψαν, με την εξαίρεση του κ. Μητσοτάκη.

Ο Μπαϊρού είναι ένας επηρμένος ακροκεντρώος, ένα είδος σύγχρονου Ναπολέοντα που νομίζει ότι μπορεί να εφαρμόσει την πολιτική λιτότητας που αρέσει σε αυτόν και στα μεγάλα συμφέροντα με τα οποία συνδέεται.

Γιατί δεν συμμάχησε με τους Σοσιαλιστές;

Θα μπορούσε να κάνει πολιτικές συμφωνίες; Ασφαλώς. Ο πρώην Σοσιαλιστής Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ είχε προσπαθήσει το καλοκαίρι να ρίξει γέφυρες μεταξύ του Μπαϊρού και του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Το τελευταίο είχε συμφωνήσει με τον Μπαϊρού από τον Ιανουάριο, ότι δεν θα κάνει πρόταση μομφής εναντίον του. Οι Σοσιαλιστές έδειχναν διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε συμβιβασμό μαζί του. Ηταν έτοιμοι να κυβερνήσουν, όπως διακήρυξαν πριν 10 μέρες.

Αλλά την Κυριακή 31 Αυγούστου, όταν σε μία τηλεοπτική συνέντευξη, τού προτάθηκε να ανασχηματίσει την κυβέρνηση του συμπεριλαμβάνοντας Σοσιαλιστές υπουργούς, ο Γάλλος πρωθυπουργός χαρακτήρισε τον δημοσιογράφο «κωμικό». Ο Μπαϊρού αυτό-καταστράφηκε από την αλαζονεία του.

Οι καταστροφικές επιλογές Μακρόν

Πέρα από τα καμώματα του Μπαϊρού, δεν υπάρχει γενικότερη πολιτική κρίση στη Γαλλία; Aσφαλώς, αλλά αυτή είναι συνέπεια των καταστροφικών επιλογών του Εμανουέλ Μακρόν. Ο Γάλλος πρόεδρος έλεγχε το Κοινοβούλιο, αλλά μετά την ήττα του κόμματος του στις ευρωεκλογές του 2024 το διέλυσε, προκηρύσσοντας νέες βουλευτικές εκλογές.

Πίστευε ότι θα κέρδιζε ξανά, βάζοντας το δίλημμα «εγώ ή η ακροδεξιά». Του χάλασε τα σχέδια η Αριστερα, συγκροτώντας το Λαϊκό Μέτωπο που κέρδισε τις εκλογές.

Αλλά ο Μακρόν αποφάσισε να αναθέσει διαδοχικά την πρωθυπουργία σε δύο κεντροδεξιές προσωπικότητες, που έπεσαν η μία μετά την άλλη. Κόντρα στην εκφρασμένη λαϊκή θέληση, αυτές οι κινήσεις επέτειναν την πολιτική κρίση.

Οι βαθύτερες αιτίες της κρίσης

Δεν υπάρχει οικονομική κρίση στη Γαλλία και υψηλό δημόσιο χρέος; Βεβαίως, αλλά σε αυτή την ισχυρή χώρα τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα σχετίζονται με τις πολιτικές που εφαρμόζει ο ίδιος ο Μακρόν στη διάρκεια της θητείας του.

Το 2023, η φτώχεια στη Γαλλία ξεπέρασε το 15% για πρώτη φορά από το 1996, φτάνοντας στο 15,4% του πληθυσμού. Η Γαλλία έχει σήμερα πάνω από 11 εκατομμύρια φτωχούς.

Σε τριάντα χρόνια, η αξία των 500 μεγαλύτερων περιουσιών έχει πολλαπλασιαστεί επί 14! Η πλειοψηφία των Γάλλων δεν μπορεί πλέον να ζήσει αξιοπρεπώς από την εργασία της, σε μια χώρα που έχει ξαναγίνει κοινωνία πλούσιων κληρονόμων!

Ο Μακρόν πριμοδότησε τους πλούσιους σε βάρος των ασθενέστερων, ενώ επέφερε συγχρόνως πλήγματα στη μεσαία τάξη, που για πολύ καιρό θεωρούνταν ο πυλώνας της δημοκρατικής σταθερότητας και της εγχώριας ανάπτυξης. Ευνόησε το 10% των πλουσιότερων και ακόμη περισσότερο το 1% των πλουσιότερων.

Ο Μπαϊρού μιλούσε για χάος σε περίπτωση επαναφοράς της φορολόγησης των μεγάλων περιουσιών-εισοδημάτων, την οποία είχε καταργήσει ο Μακρόν. Αλλά το γαλλικό Συμβούλιο Οικονομικής Ανάλυσης δημοσίευσε μια μελέτη, με τη διαπίστωση ότι η φορολόγηση των πλουσιότερων θα οδηγούσε σε αύξηση μόλις 0,2% των φορολογικών διαρροών στο εξωτερικό.

Αυτή είναι η βαθύτερη αιτία της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στη Γαλλία καθώς και της ανόδου της ακροδεξιάς.

Για να μην έχουμε καμία αμφιβολία, ο Μπαϊρού άφησε πριν φύγει τρία νομοσχέδια: διπλασιάζουν το ποσοστό που επιβαρύνει τους ασφαλισμένους για τις υπηρεσίες υγείας..