Ένας υψηλότερος μισθός δεν σημαίνει πάντοτε και καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές. Αυτό που καθορίζει τις αποδοχές ενός εργαζομένου δεν είναι μόνο τα προσόντα και η εμπειρία του, αλλά σε πολύ μεγάλο βαθμό και η πόλη στην οποία εργάζεται.

Μάλιστα, όταν η σύγκριση αφορά διαφορετικές χώρες, η «υπεραξία» της τοποθεσίας ευθύνεται για το 93% των διαφορών στους μισθούς, σύμφωνα με έρευνα που δημοσίευσε ο Economist.

Η μελέτη, η οποία βασίστηκε στις επαγγελματικές διαδρομές περισσότερων από 500 εκατομμυρίων χρηστών του LinkedIn, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν είναι όλες οι πόλεις με υψηλούς μισθούς το ίδιο ελκυστικές για τους εργαζομένους.

Διαβάστε: Έκθεση Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ / Χαμηλοί μισθοί και ακριβή καθημερινότητα συνεχίζουν να πιέζουν τους εργαζόμενους

Δεν προσφέρουν όλες οι πόλεις τα ίδια οφέλη

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές κατηγορίες πόλεων. Η πρώτη περιλαμβάνει εκείνες που προσελκύουν ήδη εργαζομένους υψηλών προσόντων και υψηλών αποδοχών. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν οι πόλεις που αυξάνουν την παραγωγικότητα των ανθρώπων που εργάζονται σε αυτές, δημιουργώντας καλύτερες οικονομικές προοπτικές για το σύνολο των εργαζομένων.

Για όσους σκέφτονται να μετακινηθούν σε άλλη πόλη ή να μεταναστεύσουν για επαγγελματικούς λόγους, η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Η «υπεραξία» της τοποθεσίας

Η ερευνητική ομάδα του Γκαουράβ Κάνα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο ανέλυσε τις μετακινήσεις εργαζομένων μεταξύ περισσότερων από 300 πόλεων σε όλο τον κόσμο, επιχειρώντας να διαχωρίσει πόσο επηρεάζονται οι μισθοί από τα χαρακτηριστικά του ίδιου του εργαζομένου και πόσο από την πόλη στην οποία εργάζεται.

Η ανάλυση έδειξε ότι ο παράγοντας της τοποθεσίας εξηγεί από το 45% έως το 73% των διαφορών στους μισθούς μεταξύ πόλεων της ίδιας χώρας. Το υπόλοιπο αποδίδεται στα προσόντα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των ίδιων των εργαζομένων.

Όταν, όμως, οι συγκρίσεις γίνονται μεταξύ διαφορετικών χωρών και λαμβάνονται υπόψη η αγοραστική δύναμη και ο πληθωρισμός, η σημασία της τοποθεσίας γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, καθώς ευθύνεται για περίπου το 93% των διαφορών στις αποδοχές.

Οι πόλεις που δημιουργούν περισσότερες ευκαιρίες

Στις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι πόλεις που παρουσιάζουν υψηλή μισθολογική υπεραξία είναι συνήθως μεγάλες, πυκνοκατοικημένες και οικονομικά πολυσύνθετες, με έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα και περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης.

Το Σαν Φρανσίσκο και η Νέα Υόρκη αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα, καθώς οι υψηλοί μισθοί συνοδεύονται από σημαντικά οφέλη παραγωγικότητας.

Στην άλλη άκρη του φάσματος βρίσκεται το Βαντούζ, η πρωτεύουσα του Λιχτενστάιν, όπου οι μισθοί συγκαταλέγονται στους υψηλότερους διεθνώς, χωρίς όμως το μικρό μέγεθος της πόλης να την καθιστά απαραίτητα ελκυστική επιλογή για όλους τους εργαζομένους.

Το παράδειγμα της Ινδίας

Στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, η εικόνα είναι περισσότερο σύνθετη. Στην Ινδία, για παράδειγμα, πολλοί εργαζόμενοι μετακινούνται προς μεγάλες πόλεις όπως η Μπανγκαλόρ, ωστόσο οι μεγαλύτερες πραγματικές αυξήσεις των εισοδημάτων καταγράφονται συχνά στις μικρότερες πόλεις της ευρύτερης περιοχής.

Οι περιοχές αυτές επωφελούνται από την εγγύτητα με τα μεγάλα αστικά κέντρα, χωρίς να αντιμετωπίζουν στον ίδιο βαθμό προβλήματα όπως η στεγαστική κρίση, οι ελλείψεις στις υποδομές ή η κυκλοφοριακή συμφόρηση.

Η σημασία των παραγωγικών επιχειρήσεων

Παρόμοια εικόνα καταγράφεται και στον επιχειρηματικό τομέα. Στις πλούσιες χώρες, οι πιο παραγωγικές επιχειρήσεις έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα ανάπτυξης, δημιουργούν περισσότερες θέσεις εργασίας και προσφέρουν υψηλότερες αμοιβές.

Αντίθετα, στις οικονομίες χαμηλότερου εισοδήματος, ακόμη και οι πιο αποδοτικές επιχειρήσεις συχνά περιορίζονται από θεσμικά και αναπτυξιακά εμπόδια, με αποτέλεσμα η απασχόληση να συγκεντρώνεται σε λιγότερο παραγωγικές εταιρείες με χαμηλότερους μισθούς.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι εάν οι πιο παραγωγικές πόλεις της Ινδίας μπορούσαν να απορροφήσουν ανάλογο ποσοστό εργαζομένων με εκείνο που παρατηρείται στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μέσες αποδοχές θα αυξάνονταν κατά 2,3%. Αντίστοιχα, η μετακίνηση περισσότερων εργαζομένων προς τις πιο παραγωγικές επιχειρήσεις θα οδηγούσε σε αύξηση των μισθών κατά 4,3%.

Παρόμοιες ανακατανομές της απασχόλησης θα μπορούσαν να αυξήσουν τους μέσους μισθούς κατά περίπου 5% στο Μεξικό και κατά 8% στη Νιγηρία.

Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι οι υψηλοί μισθοί δεν αποτελούν πάντοτε ασφαλή ένδειξη καλύτερων επαγγελματικών ευκαιριών. Η πόλη στην οποία ζει και εργάζεται κανείς μπορεί να επηρεάζει καθοριστικά όχι μόνο τις αποδοχές του, αλλά και τις δυνατότητες επαγγελματικής του εξέλιξης.