Σε μια εκτενή ανοιχτή επιστολή προς τον αμερικανικό λαό, ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, επιχειρεί να εξηγήσει τις βαθιές ιστορικές αιτίες της δυσπιστίας της Τεχεράνης απέναντι στην Ουάσινγκτον, απορρίπτοντας παράλληλα την εικόνα της χώρας του ως απειλής για τη διεθνή ασφάλεια.

Όπως επισημαίνει, καθοριστική καμπή στις διμερείς σχέσεις υπήρξε το πραξικόπημα του 1953, το οποίο χαρακτηρίζει ως «παράνομη αμερικανική παρέμβαση με στόχο να αποτραπεί η εθνικοποίηση των ίδιων των πόρων του Ιράν».

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι πριν από εκείνη την περίοδο «οι σχέσεις δεν ήταν αρχικά εχθρικές, και οι πρώτες επαφές μεταξύ του ιρανικού και του αμερικανικού λαού δεν χαρακτηρίζονταν από ένταση ή αντιπαλότητα».

Ωστόσο, όπως σημειώνει, η καχυποψία «ενισχύθηκε περαιτέρω» μέσα από μια σειρά γεγονότων, όπως η στήριξη των ΗΠΑ στον Σάχη, η υποστήριξη προς τον Σαντάμ Χουσεΐν, οι εκτεταμένες —και όπως τις χαρακτηρίζει— «απάνθρωπες» κυρώσεις, αλλά και η πιο πρόσφατη «απρόκλητη στρατιωτική επιθετικότητα — δύο φορές, μάλιστα, εν μέσω διαπραγματεύσεων κατά του Ιράν».

«Η συνέχιση της στρατιωτικής επιθετικότητας και οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί επηρεάζουν βαθιά τη ζωή, τη στάση και την οπτική των ανθρώπων», τονίζει.

Παράλληλα, ο Ιρανός πρόεδρος σπεύδει να διαχωρίσει τη στάση της κυβέρνησης των ΗΠΑ από τον ίδιο τον αμερικανικό λαό, επισημαίνοντας ότι οι πολίτες άλλων χωρών δεν θεωρούνται εχθροί.

«Ο ιρανικός λαός δεν τρέφει εχθρότητα απέναντι σε άλλα έθνη, συμπεριλαμβανομένων των λαών της Αμερικής, της Ευρώπης ή των γειτονικών χωρών», αναφέρει.

Και προσθέτει: «Ακόμη και απέναντι σε επανειλημμένες ξένες παρεμβάσεις και πιέσεις σε όλη τη μακραίωνη ιστορία τους, οι Ιρανοί διατηρούν σταθερά έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ κυβερνήσεων και λαών. Πρόκειται για μια βαθιά ριζωμένη αρχή στην ιρανική κουλτούρα και τη συλλογική συνείδηση — όχι για μια πρόσκαιρη πολιτική στάση».

Iran’s president to Americans: Look beyond war propaganda fog, reject ‘manufactured threat’https://t.co/VebjFfT9is

— Press TV 🔻 (@PressTV) April 1, 2026

«Το Ιράν δεν επιδιώκει συγκρούσεις – Η εικόνα της απειλής είναι κατασκευασμένη»

Στην ίδια επιστολή, ο Πεζεσκιάν απορρίπτει κατηγορηματικά την αντίληψη ότι το Ιράν αποτελεί απειλή, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ένα αφήγημα που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα.

Όπως τονίζει, «το Ιράν, με το ίδιο του το όνομα, τον χαρακτήρα και την ταυτότητά του, αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους συνεχείς πολιτισμούς στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στη σύγχρονη ιστορία του δεν έχει επιλέξει ποτέ τον δρόμο της επιθετικότητας, της επέκτασης, της αποικιοκρατίας ή της κυριαρχίας…Δεν έχει ξεκινήσει ποτέ πόλεμο. Αντιθέτως, έχει αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα και θάρρος όσους το επιτέθηκαν».

Κλείνοντας, επισημαίνει: «Η παρουσίαση του Ιράν ως απειλής δεν συνάδει ούτε με την ιστορική πραγματικότητα ούτε με τα σημερινά δεδομένα. Πρόκειται για προϊόν πολιτικών και οικονομικών επιδιώξεων των ισχυρών, για την ανάγκη δημιουργίας ενός “εχθρού” που θα δικαιολογεί πιέσεις, θα συντηρεί τη στρατιωτική υπεροχή, θα τροφοδοτεί τη βιομηχανία όπλων και θα επιτρέπει τον έλεγχο στρατηγικών αγορών».