Η κυβέρνηση Τραμπ έχει εκφράσει τη σαφή αντίθεση της στις προσδοκίες του Ισραήλ για επίσημη προσάρτηση της Δυτικής Όχθης. Αλλά στην πράξη δεν κάνει τίποτα για να την αποτρέψει.

Ads

Το Ισραήλ μεταμορφώνει καθημερινά τη Δυτική Όχθη. Εκατοντάδες σημεία ελέγχου και πύλες του Ισραηλινού Στρατού Άμυνας (IDF) περιορίζουν δραστικά την ελευθερία κίνησης των Παλαιστινίων. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη όταν έποικοι επιτίθενται επανειλημμένα σε χωριά, στοχεύοντας περιουσίες και κατοίκους.

Ads

Ιδιαίτερα πληττόμενη ομάδα είναι οι Παλαιστίνιοι στη συγκομιδή της ελιάς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν συχνές επιθέσεις από εποίκους, συχνά με τη συνοδεία ή τη σιωπηρή έγκριση των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας.

Ads

Αυτές οι επιθέσεις δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μέρος ενός ευρύτερου μοτίβου που στοχεύει στην εκτόπιση των Παλαιστινίων από τις παραδοσιακές τους εκτάσεις.

Ads

Διαβάστε: Δυτική Όχθη / Ισραηλινοί έποικοι ξυλοκοπούν Παλαιστίνιους αγρότες και ακτιβιστές [Βίντεο]

Η διαδικασία περιλαμβάνει συστηματική κατάσχεση ιδιωτικών παλαιστινιακών εκτάσεων και τη νομιμοποίηση παράνομων οικισμών . Αυτή η πρακτική δημιουργεί ένα σκληρό καθεστώς απαρτχάιντ που βαθαίνει τον διαχωρισμό και εδραιώνει τον ισραηλινό έλεγχο, χωρίς να απαιτείται ψηφοφορία στην ισραηλινή Βουλή.

Το Ισραήλ απολαμβάνει απόλυτη ελευθερία σε κρίσιμα θέματα που επηρεάζουν την παλαιστινιακή ζωή, συμπεριλαμβανομένης της κατάσχεσης των φορολογικών εσόδων της Παλαιστινιακής Αρχής και της αναστολής πληρωμών.

Η τρέχουσα πολιτική επιτρέπει στο Ισραήλ να διατηρεί τον έλεγχο κάθε πτυχής της παλαιστινιακής ζωής – ασφάλεια, οικονομία, συνοριακά περάσματα και γη – χωρίς διπλωματικό κόστος. Η γη αλλάζει καθημερινά, λόφο με λόφο και δρόμο με δρόμο, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αρκούνται σε δηλώσεις.

«Η πρόληψη της de facto προσάρτησης απαιτεί συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικό θάρρος, ειδικά από την κυβέρνηση Τραμπ», γράφει σε ανάλυση της η ισραηλινή Haaretz.

«Όποιος επιθυμεί πραγματικά να σταματήσει την εν εξελίξει προσάρτηση της Δυτικής Όχθης πρέπει να αποδεσμεύσει τα παγωμένα φορολογικά έσοδα της Παλαιστινιακής Αρχής, να απαιτήσει τον τερματισμό της επέκτασης των εποικισμών και να αναβιώσει βασικά διπλωματικά μέτρα, όπως η επαναλειτουργία του αμερικανικού προξενείου στην Ανατολική Ιερουσαλήμ ή η αποκατάσταση των γραφείων της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στην Ουάσινγκτον.


..Αυτά τα μέτρα, που αποτελούν το ελάχιστο απαιτούμενο για την εμπιστοσύνη και την υποστήριξη μιας διπλωματικής διαδικασίας, φαίνονται πλέον στους Παλαιστινίους σαν ένα μακρινό όνειρο, σχεδόν μια φαντασίωση».

Για να μην πληγούν οι μπίζνες του ίδιου και της οικογένειας με τις πλούσιες Αραβικές χώρες, ο Τραμπ δηλώνει στα λόγια αντίθετος με την προσάρτηση. Στην πράξη κάνει τα στραβά μάτια, αν δεν έχει δώσει μυστικά το πράσινο φως.