Οι δολοφονίες άοπλων αμάχων στους δρόμους της Μινεάπολης, συμπεριλαμβανομένης της χθεσινής δολοφονίας τoυ νοσηλευτή εντατικής θεραπείας Αλεξ Τζέφρι Πρέτι, δεν θα προκαλούσαν έκπληξη στους Ιρακινούς στη Φαλαούτζα ή στους Αφγανούς στην επαρχία Ελμπάιντ.

Τρομοκρατήθηκαν για δεκαετίες από βαριά οπλισμένες αμερικανικές εκτελεστικές ομάδες.

Δεν θα προκαλούσε έκπληξη σε κανέναν από τους φοιτητές που διδάσκω στη φυλακή. Οι στρατιωτικοποιημένες αστυνομικές δυνάμεις σε φτωχές γειτονιές στις (αμερικανικές) πόλεις, σπάνε τις πόρτες χωρίς εντάλματα και σκοτώνουν με την ίδια ατιμωρησία.

Αυτό που αντιμετωπίζουμε τώρα εμείς οι υπόλοιποι, είναι αυτό που ο Αϊμέ Σεζέρ ονόμασε αυτοκρατορικό μπούμερανγκ. Οι αυτοκρατορίες, όταν φθίνουν, χρησιμοποιούν τις άγριες μορφές ελέγχου πάνω σε εκείνους που υποτάσσουν στο εξωτερικό, ή σε εκείνους που δαιμονοποιούνται από την ευρύτερη κοινωνία στο όνομα του νόμου και της τάξης, πίσω στην πατρίδα.

Την τυραννία που επέβαλε η Αθήνα στους άλλους, όπως σημείωσε ο Θουκυδίδης, τελικά, με την κατάρρευση της αθηναϊκής δημοκρατίας, την επέβαλε στον ίδιο τον εαυτό της.

Αλλά πριν γίνουμε τα θύματα της κρατικής τρομοκρατίας, έχουμε υπάρξει συνεργοί. Πριν εκφράσουμε ηθική οργή για την αδιάκριτη αφαίρεση αθώων ζωών, ανεχτήκαμε, και συχνά πανηγυρίσαμε, τις ίδιες τακτικές της Γκεστάπο, όσο κατευθύνονταν σε εκείνους που ζούσαν στις χώρες που καταλάβαμε ή εδώ στους φτωχούς, έγχρωμους ανθρώπους.

Σπείραμε άνεμο, τώρα θα θερίσουμε την τρικυμία. Ο μηχανισμός του τρόμου, τελειοποιημένος πάνω σε εκείνους που εγκαταλείψαμε και προδώσαμε, συμπεριλαμβανομένων των Παλαιστινίων στη Γάζα, είναι έτοιμος για εμάς.