Την πλήρη αντίθεσή της εξέφρασε σήμερα (17/11) η Χαμάς απέναντι στις προτάσεις του αμερικανικού ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα, το οποίο αφορά κυρίως τα κομβικά βήματα για τη μεταπολεμική διοίκηση του παλαιστινιακού θύλακα.

Πιο συγκεκριμένα, η παλαιστινιακή ισλαμιστική οργάνωση καταδίκασε το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ –που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ– χαρακτηρίζοντάς το «προσπάθεια επιβολής διεθνούς κηδεμονίας» στη Γάζα.

Η Χαμάς και άλλες παλαιστινιακές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι το σχέδιο ενέχει «κινδύνους», καθώς περιλαμβάνει την ανάπτυξη Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης.

«Η προτεινόμενη διάρθρωση ανοίγει τον δρόμο για εξωτερική επιρροή στη λήψη παλαιστινιακών εθνικών αποφάσεων, μεταφέροντας τη διοίκηση της Γάζας και τις διαδικασίες ανοικοδόμησης σε μια διεθνή υπερεθνική οντότητα με σημαντικές εξουσίες, αφαιρώντας ουσιαστικά από τους Παλαιστινίους το δικαίωμα να διαχειρίζονται οι ίδιοι τις υποθέσεις τους», αναφέρει η ανακοίνωση της οργάνωσης.

Η Χαμάς επισημαίνει ότι η ανθρωπιστική βοήθεια θα πρέπει να «διαχειρίζεται μέσω των αρμόδιων παλαιστινιακών θεσμών υπό την εποπτεία των Ηνωμένων Εθνών» και «με σεβασμό στην παλαιστινιακή κυριαρχία και τις ανάγκες του πληθυσμού».

Η οργάνωση υπογραμμίζει επίσης ότι η ανθρωπιστική βοήθεια δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με τρόπο που αποδυναμώνει παλαιστινιακούς θεσμούς και επαναλαμβάνει ότι απορρίπτει «οποιονδήποτε όρο που αφορά τον αφοπλισμό της Γάζας».

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ συνεδριάζει σήμερα (17.11.2025) για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, έναν μήνα μετά την εφαρμογή κατάπαυσης του πυρός ύστερα από πάνω από δύο χρόνια πολέμου στη Γάζα.

Το αμερικανικό σχέδιο απόφασης αναμένεται επίσης να συζητηθεί.

Το σχέδιο υποστηρίζεται από περιφερειακούς παράγοντες, όπως η Αίγυπτος, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία, η Ιορδανία και η Τουρκία, μεταξύ άλλων.

Δυτικές χώρες έχουν ζητήσει το ειρηνευτικό σχέδιο για τη Γάζα να λάβει επίσημη εντολή του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Πέρα από τον αφοπλισμό της Χαμάς, το σχέδιο προβλέπει δεύτερη φάση που περιλαμβάνει τη συμμετοχή ξένων στρατιωτικών δυνάμεων για τη σταθεροποίηση της περιοχής, καθώς και τη δημιουργία μεταβατικής κυβέρνησης αποτελούμενης από Παλαιστίνιους τεχνοκράτες.