Οι ηγέτες του Αραβικού Συνδέσμου και του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας συγκεντρώθηκαν την περασμένη Δευτέρα (15/9) στη Ντόχα, έτσι ώστε να δείξουν την υποστήριξή τους στο Κατάρ μετά την ισραηλινή επίθεση την περασμένη εβδομάδα στην πρωτεύουσα της αραβικής χώρας, που είχε στόχο στελέχη της Χαμάς.

Όταν ολοκληρώθηκε η σύνοδος κορυφής, οι συμμετέχοντες μπορεί να καταδίκασαν τις ενέργειες του Ισραήλ και να τόνισαν την αλληλεγγύη τους προς το Κατάρ, ωστόσο δεν έγινε λόγο για οποιαδήποτε δράση κατά του Ισραήλ.

Διαβάστε επίσης: Αλ Σίσι / Αποκάλεσε το Ισραήλ «εχθρό» για πρώτη φορά μετά από 46 χρόνια

Όπως περιγράφει το CNN, ουσιαστικά επρόκειτο για «μια άσκηση μάταιης δράσης, που υπογραμμίζει ότι ο μεγάλος πλούτος δεν έχει μεταφραστεί σε πραγματική δύναμη. Παρά τα τεράστια βήματα που έχουν κάνει χώρες όπως το Κατάρ, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είτε δεν είναι σε θέση, είτε δεν δείχνουν προθυμία να κάνουν οτιδήποτε για να πιέσουν το Ισραήλ και τον κύριο υποστηρικτή του, τις Ηνωμένες Πολιτείες, να τερματίσουν τον πόλεμο στη Γάζα».

Η συνάντηση στο Κουβέιτ πριν 50 χρόνια και η διαφορετική απάντηση στο Ισραήλ

Εντούτοις, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Πριν από πενήντα δύο χρόνια, τον Οκτώβριο του 1973, οι υπουργοί των χωρών που αποτελούσαν τον Οργανισμό Αραβικών Χωρών Εξαγωγής Πετρελαίου (OAPEC) συναντήθηκαν στο Κουβέιτ, ενώ μαινόταν ο πόλεμος μεταξύ Ισραήλ, Συρίας και Αιγύπτου και ο κόσμος βρισκόταν στα πρόθυρα του πολέμου μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης.

Στο Κουβέιτ, οι υπουργοί του OAPEC, με επικεφαλής τη Σαουδική Αραβία, αποφάσισαν να μειώσουν την παραγωγή πετρελαίου και να επιβάλουν περιορισμούς στις εξαγωγές προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλους που υποστηρίζουν το Ισραήλ και την πολεμική του προσπάθεια. Επρόκειτο για την αρχή του αραβικού εμπάργκο πετρελαίου που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ύφεση που γνώρισαν στη συνέχεια οι δυτικές οικονομίες, σύμφωνα με το CNN.

Ο πόλεμος, ο οποίος ξεκίνησε στις 6 Οκτωβρίου 1973 με μια συντονισμένη επίθεση της Αιγύπτου και της Συρίας εναντίον ισραηλινών στρατευμάτων που κατείχαν την αιγυπτιακή χερσόνησο του Σινά και τα συριακά υψίπεδα του Γκολάν, έληξε μετά από 19 ημέρες. Το ενεργειακό όπλο του OAPEC έπαιξε ρόλο στην επιτάχυνση των κινήσεων προς μια κατάπαυση του πυρός.

Η σημερινή απάθεια

Ωστόσο, στις ημέρες μας, καθώς το Ισραήλ εντείνει την προέλασή του στην πόλη της Γάζας, ενώ ο αριθμός των νεκρών στον παλαιστινιακό θύλακα φτάνει σχεδόν τους 65.000 (με την πλειονότητα των θυμάτων να είναι γυναίκες και παιδιά) και μια επιτροπή του ΟΗΕ διαπιστώνει ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα, πολλές από τις χώρες που το 1973 πλήρωσαν υψηλό τίμημα για τη στάση τους, έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό παθητικές.

«Οι αραβικές κυβερνήσεις τον περασμένο αιώνα δεν πέτυχαν να έχουν πλήρη κυριαρχία», εξηγεί στο CNN ο Ράμι Χούρι, ένας αναλυτής από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού και «συνεχίζουν να εξαρτώνται από ξένα κράτη για την ευημερία, την προστασία ή την επιβίωσή τους».

Γι’ αυτόν τον λόγο, οι ηγέτες που συναντήθηκαν στη Ντόχα τη Δευτέρα φαίνονται να παρακαλούν για την επέμβαση του ξένου παράγοντα όταν ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου, Τζάσεμ Μοχάμεντ αλ-Μπουντάιουι, δηλώνει στην εφημερίδα Αλ Μπαγιάν του Ντουμπάι ότι «…περιμένουμε από τους στρατηγικούς μας εταίρους στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν την επιρροή τους στο Ισραήλ για να σταματήσει αυτή τη συμπεριφορά».

Όμως τέτοιες ελπίδες φαίνεται να βασίζονται περισσότερο σε μη ρεαλιστικές προσδοκίες παρά στην πραγματικότητα. Απόδειξη ότι νωρίς την Τρίτη, οι ισραηλινές δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι ξεκίνησαν χερσαίες επιχειρήσεις στην πόλη της Γάζας, χωρίς να φαίνεται να επηρεάζονται από το ανακοινωθέν της συνόδου κορυφής της Ντόχα.