Το Σάββατο, 22 επικεφαλής χωρών της ΕΕ ζήτησαν με επιστολή τους στην Κομισιόν να επέμβει στα εσωτερικά της Ισπανίας, για να αλλάξει την πολιτική της στο μεταναστευτικό. Στη χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της ΕΕ ενέργεια, συμμετείχε και ο κ. Μητσοτάκης. Τι έκαναν όμως τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Ελλάδα; Σιώπησαν.

Ads

H πολιτική της ισπανικής κυβέρνησης Σοσιαλιστών – Αριστεράς έχει φέρει αξιοσημείωτα αποτελέσματα. Η Ισπανία διανύει μια περίοδο οικονομικής ευημερίας, με προβλεπόμενο ρυθμό ανάπτυξης 2,6% για το 2026, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης.

Ads

Ενας από τους βασικούς λόγους της οικονομικής επιτυχίας, είναι η πολιτική Σάντσεθ για το μεταναστευτικό. Ο πληθυσμός της Ισπανίας έχει αυξηθεί κατά 20% από το 2000, συμβάλλοντας σημαντικά στην κατά κεφαλήν ανάπτυξη της χώρας από το 2022 και ενισχύοντας τα δημόσια ταμεία . Αυτό οδήγησε τελευταία τη Μαδρίτη, στη νομιμοποίηση σχεδόν ενός εκατομμυρίου μεταναστών.

Ads

Οι αντίπαλοι της Ισπανίας δεν μπορούν να αμφισβητήσουν τα οικονομικά αποτελέσματα. Ανησυχούν, γράφουν οι 22 στην επιστολή τους, γιατί οι μεταναστευτικές πολιτικές της Μαδρίτης μπορεί «να λειτουργήσουν ως παράγοντες έλξης».

Ads

Για άλλους μετανάστες; ‘Η μήπως  για τους πολίτες στη χώρα τους, που προτιμούν το ισπανικό μοντέλο από την απίστευτη εξοπλιστική σπατάλη, μήπως και φτάσει ο Πούτιν με τα στρατεύματα του στο Παρίσι;

Καλά η δεξιά, αλλά γιατί το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛ.Α.Σ σιώπησαν; Πέρα από το ανθρωπιστικές αξίες που οφείλουν να υπερασπίζονται τα προοδευτικά κόμματα, υπάρχουν και πολιτικοί λόγοι που επιβάλλουν συμπαράσταση στην ισπανική κυβέρνηση. Ο Σάντσεθ είναι Σοσιαλιστής, στην ίδια ομάδα με το ΠΑΣΟΚ.

Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του είναι η Γιολάντα Ντίαζ, εκπροσωπώντας τον αριστερό σχηματισμό Σουμάρ. Μάλιστα η κυρία Ντίαζ ήταν καλεσμένη και σε εκδήλωση του Ινστιτούτου Τσίπρα.

Προφανώς τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΕΛΑΣ, φοβούνται να αγγίξουν το μεταναστευτικό, μήπως και τους επιτεθεί η κυβέρνηση. Ακριβώς για αυτό χρειάζεται στην Ελλάδα ένα ισχυρό Αριστερό κόμμα. Για να πει τα πράγματα με το όνομα τους και να συσπειρώσει τους ανθρώπους που δεν αρέσκονται στη ένοχη σιωπή.

Ενας άλλος τομέας παρέμβασης είναι οι εξοπλισμοί. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αγοράζει συνεχώς όπλα, φρεγάτες, αεροπλάνα και ότι κινείται, για να ικανοποιήσει τον Τραμπ και να εξασφαλίσει τα δισέγγονα.

Τελευταία ανακοίνωσε νέες αγορές ύψους 4,2 δισ. Με την εξαίρεση της Νέας Αριστεράς, το ΠΑΣΟΚ διατύπωσε κάποιες επί μέρους επιφυλάξεις και η ΕΛΑΣ απέφυγε να πάρει θέση.

Στο Βέλγιο, όπου η κατάσταση των εργαζόμενων είναι πολύ καλύτερη από την Ελλάδα, το αριστερό Κόμμα Εργατών Βελγίου οργάνωσε εκστρατεία ενάντια στη φρενίτιδα των εξοπλισμών.

Δημιούργησε συμμαχίες με τα συνδικάτα, τους δήμους και είναι τώρα πρώτο στις δημοσκοπήσεις στην ευρύτερη περιοχή των Βρυξελλών. Σε ένα άρθρο του στο Jacobin με το οποίο καλούσε σε κινητοποιήσεις, o πρόεδρος του κόμματος Πέτερ Μέρτενς (φωτογραφία του άρθρου) είναι  σαφής:

«Εδώ και χρόνια μας λένε ότι τα ταμεία είναι άδεια. Δεν υπάρχουν χρήματα για περισσότερο προσωπικό στον τομέα της υγείας, ούτε για προσιτή ενέργεια, ούτε για την εξάλειψη των λιστών αναμονής, ούτε για την ενίσχυση των συντάξεων…

..Δεν υπάρχουν χρήματα για σχολεία όπου να μην μπαίνει βροχή μέσα στις αίθουσες, για τρένα που να κυκλοφορούν στην ώρα τους, ούτε για μισθούς που να συμβαδίζουν με τον πληθωρισμό.

Όμως, μόλις τεθεί επί τάπητος η στρατιωτικοποίηση, ο τόνος αλλάζει. Ξαφνικά, τα ταμεία δεν είναι άδεια, και η ανάληψη χρέους δεν είναι πλέον απερίσκεπτη, αλλά θαρραλέα. Ένα δισεκατομμύριο ευρώ δεν αποτελεί πρόβλημα, τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ δεν είναι ταμπού, και τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ είναι μόνο η αρχή».

Μια ανάλογη εξέλιξη σημειώθηκε και στη Γερμανία. Το αριστερό Die Linke κόντεψε να εξαφανιστεί στις ευρωεκλογές του 2024. Ανασυγκροτήθηκε, συνδέθηκε με τους ψηφοφόρους και στη Γάζα κατήγγειλε τη γενοκτονία,  υιοθετώντας μια θέση δύσκολη στη Γερμανία.

Σήμερα το Die Linke παρουσιάζει στις δημοσκοπήσεις ποσοστό 12%, ίδιο με του ιστορικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, που παλινωδεί αριστεροδεξιά.

Aντί να διαλυθεί, το Die Linke είναι στο 12%, όπως το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα

Συμπέρασμα στα δικά μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έπρεπε να ανακοινώσει ότι κλείνει το μαγαζί για να πάει στο διπλανό. Επρεπε να διεκδικήσει ένα καλό εκλογικό ποσοστό, στρέφοντας την ..ποθητή ΕΛΑΣ και το ΠΑΣΟΚ πιο αριστερά. Οπως το Σουμάρ το ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Τώρα είναι πολύ αργά.

Η Νέα Αριστερά εξακολουθεί να το παλεύει αλλά αποδυναμωμένη,  αφού μπλέχτηκε σε μια εκτός τύπου και χρόνου διαμάχη για τις συμμαχίες, βασικά με το κόμμα Τσίπρα.  Τώρα αποδεικνύεται ότι η διαμάχη ήταν χωρίς αντικείμενο και ότι η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργούσε προϋποθέσεις ανάκαμψης.

Είναι επιτακτική ανάγκη, η  μητσοτακική κλεπτοκρατία να απομακρυνθεί από την εξουσία. Από την  ΕΛΑΣ,  το ΠΑΣΟΚ και τα δύο μαζί;  Το βέβαιο είναι ότι για να είναι η αλλαγή πραγματική, χρειάζεται η συμβολή μίας αυτόνομης δύναμης της Αριστεράς.