Δεν θα μπορούσα να γράψω μέρα που γονείς αποχαιρετούν το παιδί τους. Και δεν το έκανα. Και σήμερα δύσκολα γράφω, αλλά πρέπει. Θα το πω. Πώς να ενωθεί η δημοκρατική αντιπολίτευση, όταν ο πολιτικός πολιτισμός επιβάλλει όλες οι παρατάξεις να συμπαρίστανται στη δύσκολη στιγμή σε αυτόν που πονά; Προφανώς πήγε ο Πρόεδρος μας στην κηδεία. Πήγε και ο δήμαρχος. Άλλους πολλούς δεν είδα. Αυτό λέω και θλίβομαι.

Δεν πρόλαβα να γυρίσω από το Πρώτο και έμαθα τα κακά μαντάτα για την Σοφία. Με τι καρδιά να γράψω; Το πένθος είναι πένθος.

Όχι σαν τον άνιωθο που το πρωί λέει ότι πενθεί και το απόγευμα χτυπάει και έναν Βέρτη στο πάρτΙ του Μυλωνογιάννη! Σιγά που στενοχωρήθηκε για το παιδί που έχασε ο Σαμαράς. Έτοιμος ήταν να σύρει το χορό. Και μόνο στην ιδέα ότι θα γλιτώσει από το κόμμα Σαμαρά, μέσα του είναι ανακουφισμένος. Μην σας πω ότι τον γλωσσόφαγε ο γρουσούζης. Είναι γρουσούζης. Για τους άλλους πάντα, όχι για τον εαυτό του.

Πήγα στην κηδεία και τι να δω; «Τα λόγια είναι φτωχά» έγραφε το στεφάνι. Τα λόγια είναι περιττά την ώρα που χωρίζουμε, μοιάζουν τριαντάφυλλα σκυφτά που δεν ξαναμυρίζουνε. Παραλίγο θα υπέγραφαν ως Τόλης Βοσκόπουλος και Μαρινέλλα. Πού τον βρήκατε αυτόν και τον κάνατε και πρωθυπουργό ήθελα και να κάτεχα. Αλλά τι λέω; Σάμπως δεν ξέρω τι νοθεία έγινε για να βγει πρόεδρος στο κόμματου;

Εγώ στην κηδεία πήγα για την Τέτη. Να συμπαρασταθώ στον πόνο. Ασχέτως πολιτικών πεποιθήσεων, έχουμε κάνει παρέα παλιά. Η πιο γνωστή ξεματιάστρα του Ναυπλίου. Εκείνη η Γιωργία, πώς θα αντέξει. Τι άλλο θα το βρει το καημένο το κορίτσι; Αν και τα περισσότερα που την είχαν βρει ως τώρα ήταν από την Τέτη και τον Αντώνη. Αλλά δεν είναι ώρα να τα πω, τέτοιες μέρες. Μεγάλο βόδι μου πατάει τη γλώσσα -την ξέρετε την έκφραση.

Και είναι τόσο γλυκός άνθρωπος, τόσο συνεσταλμένη. Ούτε ανακατεύτηκε ποτέ στην πολιτική, ούτε ήθελε να κάνει κουμάντο όπως η συνονόματη.

Και μη νομίζετε ότι το ζεύγος δεν προσπαθούσε να την διπλαρώσει. Ίσα ίσα. Από κοντά η άμισθη την είχε, να της πασάρει και την οικονόμο ότι θα της κάνει τα θελήματα. Αλλά η Γιωργία δεν ενδιαφερόταν. Βέβαια τότε έφτιαξαν την τεχνογνωσία και την εφάρμοσαν στους μητσοτάκηδες. Εκεί έπιασε.

Ήταν και οι λεγάμενες στην κηδεία. Αυτή τη φορά ντύθηκε παρθενόπη η Υπουργός. Αλλά τι να το κάνεις; Το στήσιμο είναι πάντα σαν να ετοιμάζεται να μπουκάρει στο εργοτάξιο. Εργολάβα. Κι εκείνα τα γοβάκια…Ασφυκτιούν τα στραβοπατημένα. Λες και είναι οι μεγάλες αδερφές της Σταχτοπούτας κυκλοφορούν.

Ανακοίνωση δεν έβγαλε η Υπουργός για την Σοφία Σεϊρλή. Μα τι άνθρωπος το Σοφάκι. Ταλαντούχα. Προικισμένη. Αυτάρκης. Πάντοτε στυλάτη και κούκλα. Χωρίς να είναι κοκέτα. Ό,τι έβαζε πάνω της έδειχνε. Το ανάποδο από την άλλη την παρτάλω, που και το Ερμές πάνω της δείχνει ρετάλι από πάγκο της λαϊκής.

Την έφαγαν οι δρόμοι και δεν πρόκανε. Είπαμε, είναι καλοκαίρι, πήρε σβάρνα τα νησιά. Διακοπές εξόδοις του δημοσίου. Έβγαλε όμως για τις γάτες και για την περιοδεία στη Σάμο. Εκεί στις Ωδές του Κάλβου. Στην καταστροφή και το μπαρουτοκάπνισμα η Μπουμπουλίνα.

Πραγματική μπουμπουλίνα. Αφού κατέκαψε ένα υπουργείο, τώρα δίνει παραστάσεις πυρπόλησης. Τη βλέπω τον Σεπτέμβριο στις Σπέτσες με την αρμάτα.

Και τι δεν εγκανίασε. Πήρε ψαλίδι και κορδέλα και έκοβε πάλι. Η Ιπτάμενη Γενική καμάρωνε δίπλα, σαν γύφτικο σκεπάρνι, ναι σκεπάρνι. Δεν κοιτάει τα χάλια της Αιτωλοακαρνανίας, που άρπαξαν φωτιά μέχρι και οι Οινιάδες! Το κρύψανε, αλλά το έμαθα. Ένα περίεργο πράγμα, όλες οι ευνοούμενες της Υπουργού, τους καίγεται το πούσι. Τυχαίο θα είναι. Όχι που διαλέγει τις πιο άχρηστες, για να τις έχει σούζα.

Στα δικά μας τώρα.

Θυμάστε το μουσείο ταβέρνα; Ε, βγήκε η θυγάτηρ και ανακοίνωσε ότι άνοιξε το παράρτημα. Μήνες μετά, αυτό δεν το είπε. Δεν μας είπε επίσης εάν έκλεισε η ταβέρνα. Τι να την κάνω την καντίνα, αν είναι κλειστό το εστιατόριο; Το ένα ανοίγει το άλλο κλείνει.

Άνοιξε και το μουσείο του προέδρου με το ατάρι. Είναι τώρα αυτό νέο; Που το πρώτο μουσείο το άνοιξε ο Καποδίστριας, και φτάσαμε στο 2025 για να είναι είδηση ότι τα μουσεία άνοιξαν εν μέσω θέρους. Τόσο χαμηλά έχει φτάσει το Υπουργείο της ατάλαντης.

Πρόεδρος με τα κρίνα. Δεν απορώ πώς έγινε πρόεδρος. Απορώ πώς τελείωσε το Δημοτικό. Ετοιμάζεται βλέπεις να κατέβει στο νησί υποψήφιος κι έχει ξεδιπλώσει όλο του το ταλέντο. Δεν φημιζόταν ποτέ για την ορθογραφία του, αλλά τώρα έχει ξεσαλώσει!

Η Αγνοούμενη πιο αγνοούμενη από ποτέ. Μόνο στις φωτογραφίες δίπλα στην υπουργό την βλέπει το μουσείο της. Και στον μπούλη με τα αργύρια. Γλείφει όσο δεν έγλειψε ο Μάικλ Ντάγκλας ξέρετε τι.

Στο μουσείο ναυπηγικής βλέπω να πηγαίνει το πετράδι του στέμματος. Βλέπεις έχει μάθει από θάλασσα και λιμάνια και λέει να μεταλαμπαδεύσει γνώσεις στο Αιγαίο. Ειρήνη Κονιτοπούλου Λεγάκη.

Είπα ότι θα μείνω στην Αθήνα φέτος το καλοκαίρι και το τηρώ. Με έπιασε το πείσμα. Θέλω να είμαι στο κέντρο των εξελίξεων, να παρακολουθώ την πτώση του γιου του Εφιάλτη εκ του σύνεγγυς. Όσο είναι αυτός εκεί, έχω και μια φοβία να πάρω τα όρη και τις παραλίες. Κάθε μέρα δελτίο πυρκαγιάς, τίποτα δεν θα μείνει άκαυτο!

Χίος, Ζάκυνθος, Κεφαλλονιά, Πάτρα, Πρέβεζα, Φιλιππιάδα. Αυτό που επί κυβέρνησής μας ήταν δρομολόγιο κοινωνικού τουρισμού, τώρα είναι το δελτίο των καμένων. Ψάχνω να βρω την Σία να την ρωτήσω αν είναι καλά. Έφτασε η φωτιά στα Τσουκαλέικα. Έχει και τη μάνα της κατάκοιτη και ήθελαν να ζουν στην εξοχή και στον καθαρό αέρα. Πώς τις σκέφτομαι…

Ποιο δάσος; Αυτός θα μας κάψει και τις λεμονιές στον κήπο. Κι ακόμη δεν βγήκε ο Αύγουστος.

Αλλά πιο πολύ μου τη δίνουν αυτές που ακόμη τον δικαιολογούν! Που κάνουν λες και τον έχουν γκόμενο. Έχουν πάθει το σύνδρομο «δεν φταίει αυτός». Σου λέει, τι να κάνει πια κι αυτός, ανίδεος και ανεύθυνος. Σαν τον άντρα που δεν χωρίζουν. Σου λέει, δεν φταίει αυτός, είναι καλό παιδί, οι αδερφές του και το σόι του του βάζουν λόγια. Δεν φταίει αυτός, προσπάθησε, οι άλλοι δεν τον βοήθησαν. Τι λες κυρά μου; Σου χει φυτρώσει το κέρατο μέχρι τον Ψηλορείτη, σου χει φάει και την περιουσία και ακόμη τον δικαιολογείς;

Αλλά ξέρω γιατί το κάνουν αυτό. Δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι τους κορόιδεψε το ζαβό και η φαμίλια του. Γιατί το παίζουν έξυπνες. Οι αληθινά έξυπνες, κυράδες μου, φροντίζουν να πάρουν δυο σπίτια για ψυχική οδύνη και περνάνε στον επόμενο. Δεν κάθονται να δικαιολογούν οπεκεποιήματα και φραπεδοσύνες. Κάτι σαν και του λόγου σας κάνουν μούρη τον κάθε αετονύχη και μετά κλαίγονται που τους έφαγαν την περιουσία.

Πάει και ο Μαράθι. Γύρισε εκτάκτως ο λεγάμενος στην Αθήνα να το παίξει κατηφής. Λες και το ήξερα κι έμεινα στην Αθήνα. Μπουκάλα και ο πρόεδρος με τα κρίνα που περίμενε να δει ρώγα Πρωθυπουργού στο Μαράθι. Εδώ να κάτσεις Κυριάκο, μην πας πουθενά. Τελευταίο σου καλοκαίρι στην εξουσία. Θα σε ακολουθούν οι ευχές όσων έκαψες.

Σας αποχαιρετώ με ένα σύνθημα που έρχεται από το μέλλον. Λαός, ΠΑΣΟΚ, Εξουσία, Παραθεριστική Κατοικία. Κανονίστε…

Καλό δεκαπενταύγουστο!