«Η μαντάμ με την κουπ». Έτσι είπε το ξέπλυμα. Με έχουν βγάλει από τα ρούχα μου οι γελωτοποιοί του Μητσοτάκη. Πετάχτηκε η τουνίκ μόνη της από τη σύγχυση. Και την είχα χρυσοπληρώσει κάποτε στο Παρίσι. Τελοσπάντων. Μόλις τρόμαξαν για την κουτάλα, γίνανε ύαινες. Σε μια μάνα. Μάνες είμαστε όλες και ξέρουμε. Οι κήρυκες του καθωσπρεπισμού τάχα μου. Υποκρίτριες. Που να σας δέσουνε με αίμα και στάχτη, παραλυμένες.

«Θα ρωτήσω τη θεία», τόλμησε να ξεστομίσει ο Καρατζαφέρης. Για την Καρυστιανού. Αυτός που πρόλαβε το εξατάξιο γυμνάσιο. Κι αυτό, δεν κατάφερε να το τελειώσει. Που το μεγαλύτερό του κατόρθωμα ήταν το «απ’ έξω εμφάνιση και από μέσα άνεση». Μια ζωή καλή σχέση με τους Μητσοτάκηδες. Τόλμησε ο αχρείος να βάλει στο στόμα του και το σύνθημα του Αντρέα. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Μετά θάνατον βέβαια, γιατί αν ήταν εν ζωή ο Αντρέας θα τον είχε αφαλοκόψει! Τα ορφανά του Κασιδιάρη και τα απολωλότα του Βελόπουλου.

Επί επαράτου δεξιάς τον τακτοποίησαν. Να το παίζει και καναλάρχης. Και δάσκαλος για μοντέλα, ο γεροπαραλυμένος. Αχ δεν ζει η Ντένη να τον στολίσει. Αυτός που δε ντράπηκε να πει ότι στα ψηφοδέλτια της ΝΔ τον έβαλε η Μαρίκα. Ναι, ναι, η Μαρίκα. Έκανε κι αυτή κουμάντο στα ψηφοδέλτια, όπως κάνει η συνονόματη στον πολιτισμό. Κι αυτό οικογενειακή παράδοση. Της επαράτου.

Την είχε πάρει αγκαζέ. Μέχρι φύλλα για τα ντολμαδάκια της έφερνε. Μωρέ κάτι ήξερε ο Βούδας της Ραφήνας που τον έστειλε στα αζήτητα. Ο Κυριάκος, όμως, πιστός στην παράδοση της Οικογένειας, ανέσυρε μέχρι και τον Καρατζαφέρη από το recycle bin. Όπως και τα βίντεο στα Τέμπη.

Ε ρε Βαρθολομαίος που τους χρειάζεται! Τον έβαλε στην θέση του τον βρωμόστομο τον υποστατικό του. Τον έστειλε για χαμόμηλο. Άλλος αυτός. Ικονίου σου λέει. Πώς λέμε άνευ χαρτοφυλακίου, αλλά σε μητροπολίτες. Τον πείραξε πώς ντύνεται η Καρυστιανού. Ζηλεύεις χρυσή μου;

Καθάρισε αμέσως από πάνω του τη λασπουριά του Μητσοτάκη ο Βαρθολομαίος. Που έχουν κυλιστεί όλες οι σιχαμένες! Γι’ αυτό τον συμβουλεύεται συνέχεια ο Πρόεδρος. Σωστές συμβουλές από τον σωστό θρόνο. Τον πατριαρχικό. Τόσων αιώνων μαγαζί, ξέρει.

Οι ύαινες βάλαν στο μάτι και τον Πρόεδρο. Είπε ότι δεν έχει πια εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη. Όπως λέει όλος ο κόσμος δηλαδή. Πολύ καλά τα είπε. Δεν βλέπω εγώ τις κάργιες της δικαιοσύνης που κυκλοφορούν στα μέρη μας; Δεν έβλεπα στην πλατεία τον ψηλό τον παναθηναϊκάκια; Όλο το Κολωνάκι τον έβλεπε.

Μέχρι ο Παπανίκος έκανε σκίτσο τον Πρόεδρο. Το φόβο του να χετε, κανάγιες. Ανθρωπάρια, που έλεγε και ο Βαγγέλης ο Γιαννόπουλος. Τον Ικονίου θα τον έλεγε κλεφτοκοτά.

Αλλά δεν έχει ανάγκη ο Πρόεδρος. Είδατε πώς ευχήθηκε για του Αγίου Βαλεντίνου; Με ΠΑΣΟΚ Τ.Ο. Αγάπης. Ανθρώπινος, προσιτός, με χιούμορ. Λαϊκό παιδί. Όχι σαν τους άλλους που μας το παίζουν ελίτ. Είχαμε μωρέ ποτέ κυβέρνηση που να το περηφανεύεται ότι είναι ελίτ; Να θέλει να λέει πόσο μακριά είναι από τον λαό; Και πήγατε και τον ξαναψηφίσατε. Βγήκε ποτέ ο Αντρέας να σας μοστράρει τα διδακτορικά και τις σπουδές του; Που ήταν και κανονικά διδακτορικά, όχι σαν τα μουσαντένια, του γιου του Εφιάλτη. Δεν ήταν πάντα προσιτός και λαϊκός ο Αντρέας; Κι ας ήταν και διανοούμενος. Ήξερε και τη Σορβόννη. Και κυρίως, τον ήξερε η Σορβόννη.

Κι ήρθε τώρα ο Υπουργός του Κούλη να μας μάθει κατά πού πέφτει το 5ο διαμέρισμα. Θα φέρει λέει τη Νομική της Σορβόννης στην Αθήνα. Βρε καλέ μου, δεν είναι Σορβόννη το Paris 13, δεν έχει καν νομική, να του λένε. Τίποτα αυτός. Εκεί. Βρε που να σε βρουν σκορπισμένο στο Σηκουάνα, το χουμε φάει το Παρίσι με το κουτάλι κι εσύ δεν ξέρεις ούτε τα τραπεζάκια στο Les Deux Magots. Τι να πεις με τους άσχετους που κυβερνάνε πια, δεν αξίζουν ούτε το σάλιο να τους φτύσεις.

Πήγε κι η Υπουργός να μιλήσει για τα μουσεία. Τα ποια; Όλος ο καλός ο κόσμος εκεί. Μπουμπούκια. Είχε και μπουφέ. Δίπλα στον μπουφέ, η μπουφετζού. Η γνωστή. Το κορίτσι καντίνα στη Μιχαλακοπούλου. Πήρε ένα δίσκο να κάτσει να φάει. Βλέπεις ήρθε νέος ταβερνιάρης και της έχει κόψει το βερεσέ. Και αυτή παίρνει σβάρνα τους μπουφέδες. Ατάιστες τις έχει αφήσει η άλλη.

Τώρα που είπα ατάιστες. Χαράς ευαγγέλια για το πετράδι του στέμματος. Όλες οι αποφάσεις που είχε υπογράψει πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων. Φούντο, άκυρες, τζούφιες, πώς να σας το πω. Ευτυχώς που είχε βάλει και τους φίλους του μουσείου να καθαρίζουν, τώρα θα τους βάλει να αγοράζουν μέχρι και το χαρτί του εκτυπωτή. Πάει το πετράδι του στέμματος, εξελίχθηκε σε χαλίκι!

Και της αλληνής, που συμβουλεύει αυτήν που διορθώνει τον Αινστάιν, τα ίδια. Άκυρες. Θυμάστε που σας έλεγα για τη σύμβαση με τη security; Απλήρωτη θα μείνει. Τέτοια ευελιξία αυτά τα μουσεία, τέτοια αλφαδιά.

Πήγα όμως στην εκδήλωση για την Πέγκυ. Δεν θα μπορούσα να μην πάω, έχει κι αν δεν έχει στηρίξει το κορίτσι αυτό τον σοσιαλισμό. Πήρα τη φίλη μου τη Θία και πήγαμε. Έκατσα όσο πιο μακριά μπορούσα από τις δυο κοντές και τις άλλες δυο, τα βαρέλια ούζο 12. Τι να πω; Πού να τις έβλεπε ο Κωστέτσος. Αυτός ξόμπλιασε το γάμο της Χρυσής, που να έβλεπε και τούτες εδώ τις επίχρυσες. Τα ρετάλια. Που όσο Μόραλη και να ρίξεις, χρυσή μου, δεν φεύγει η χωριατιά, τι να κάνουμε; Σαν να γυρνάς από το λιμάνι και να φοράς Channel No 5. Τι να κρύψει κι αυτό; Κάτσαμε λίγο με τη Θία και, για να μη μας πάρει η αποφορά, φύγαμε να πάμε στους Διόσκουρους.

Ε τι να συζητήσουμε με τη Θία; Τα γνωστά. Τις ξομπλιάσαμε όλες. Σαράντα χρόνια αφοσίωσης στην ανάδειξη της Ιστορίας η άλλη. Δεν της φαίνονται τα χρόνια, μπράβο πάντως. Να θυμηθώ να ρωτήσω την ξαδέρφη μου στο Αίγιο αν έχουν δική τους βιοτεχνία. Πλαστική Πατραϊκή. Θέλω να μου φτιάξουν κι εμένα ένα πορτρέτο. Αυτή δεν πρόκοψε πολύ και της δίνουν βραβεία να ησυχάσει.

Γενικά η Πελοπόννησος πολλά βραβεία. Η ιπτάμενη Γενική εμφανίστηκε με την τελευταία λέξη της μόδας. Όταν λέμε τελευταία, εννοούμε τελευταία των τελευταίων. Ούτε στα καλαθάκια της Αιόλου. Δεν είμαι και σίγουρη, γιατί άνοιξε και το Τριώδιο. Μήπως είχε ντυθεί Bonemine. Η σύζυγος του Μαζεστίξ, του Γαλάτη. Εμείς οι γαλλοθρεμμένες τη λέμε με το γαλλικό της.

Με αυτά τα ενδυματολογικά, θυμήθηκα και το άρθρο της άμισθης. Αυτό για τα αμπέχονα, τις αφάνες και τη λαϊκή της Καλλιδρομίου. Σιγά μην πηγαίνει αυτή στη λαϊκή της Καλλιδρομίου, θα είχαν σηκωθεί οι ντομάτες να την κυνηγάνε, είπε η Θία. Μόνες τους, συμπλήρωσα εγώ. Καλέ την είδες τη Χρυσηίδα στη λαϊκή στα νότια; Καβάκο γύρνα παιδί μου, σου χουν αυτές αισθητική!

Εκεί που απολαμβάναμε τον ήλιο με καλεί η φίλη μου η Γεωργία από την Πύλο. Παλιά οικογένεια. Πιο παλιά και από του Σαμαρά. Και τι δεν μας είπε. Πήγε το ντούο χλαπάτσα για εγκαίνια. Ναι χρυσό μου, μας έχουν ταράξει στις κορδέλες, σε λίγο θα πηγαίνουν ακάλεστες και σε βαφτίσεις. Και άρχισαν πάλι το bullying. Να βρίζουν μπροστά σε όλον τον κόσμο. Να φωνάζουν. Μόνο σφαλιάρες δεν έριξαν στο υπηρετικό τους προσωπικό.

Γιωργία μου, της λέω, αυτά κάνουν όπου πάνε. Δεν έχει την αποκλειστικότητα η Πύλος. Το κάνατε τώρα talk of the town. Εδώ κάνουν κι εξαγωγές. Δεν τα μαθες, τι έγινε στην Κίνα; Είναι βλέπεις αστές. Το λέει και η οικονόμος όλη την ώρα. Το λες γιατί δεν είσαι! Μια υποκρίτρια του κατηχητικού είσαι. Οι αστές έχουν pet κανονικό! Όχι άμισθα κουνάβια.

Αυτά μάθαμε και λέγαμε με τη Θία. Μετά μελαγχολήσαμε με τα νέα. Έχουν σημειώσει πτώση οι πωλήσεις της Louis Vuitton, της Kering και της Versace. Ξαφνική κρίση στην αγορά. Αυτό είναι κρίση, όχι παίξε γέλασε. Να μας κόψουν την Birkin ξαφνικά; Το φαντάζεστε;

Κόλλησαν τσικνοπέμπτη και τα άλλα μουσεία. Όχι τα πέντε της Υπουργού, όχι. Πώς να κάνεις Τσικνοπέμπτη άμα κλείνεις στις τρεις; Μου ρθε πρόσκληση από το μουσείο των Γερουλάνων. Δεν είδα ειδικό μενού όμως. Τώρα που έχει πάει ο άλλος ο ξεπεσμένος στο Μουσείο του Έλγιν, σταμάτησε το μουσείο να διαφημίζει πατατοσαλάτες. Είπε να το παίζει επιστήμων κύρους, η ποντικομαμή. Και άφησε στην άλλη τη χάρη της ταβερνιάρισσας.

Μην ανησυχείς, και θα σε ξαναβάλει η Λίνα να στέλνεις τα μενού. Κους κους Καλαμπακίου, Μαλβάζια και φανουρόπιτα. Εννοείται και μετσοβόνε. Ό,τι ξέμεινε από το Ταμείο Ανάκαμψης, θα το μασουλίσουν αυτές με την άυλη. Ετοιμαστείτε, έρχεται μενού. Ό,τι προλάβουν μέχρι να τις πάρει ο διάολος.