Με κατακλύσατε με ευχές φέτος στη γιορτή μου. Μιας και έμεινα στο κλεινόν άστυ, είπα αυτήν τη φορά να σηκώσω όλα τα τηλέφωνα. Είχα λόγο. Αντί της Κοιμήσεως, ο φετινός δεκαπενταύγουστος μετατράπηκε σε Αφυπνίσεως. Έχω πάρει από τα μούτρα όλες μου τις ξαδέρφες τις δεξιές. Ακόμη και την σύζυγο ιατρού εξ Ηρακλείου.

Μέχρι η φίλη μου η Τζέλλα, με κάλεσε δίπλα στον πισίνα για μαρτίνι για να μου πει τα παράπονά της. «Σε ποιαν να πω ότι ο Κυριάκος με πρόδωσε οικτρά; Ότι του εμπιστευτήκαμε την ανασύνταξη της δεξιάς, με όλη την Ευρώπη δίπλα του, γιατί μας κόπηκαν τα ήπατα μην μας κατσικωθούν οι πολάκηδες της πρώτης φοράς Αριστερά, και μας έκανε ρεζίλι;». Αμ σε μένα να τα πεις Τζέλλα μου. Εδώ είμαι να ακούσω τις αμαρτίες των φιλενάδων μου, κρυφογέλαγα πίσω από το μαρτίνι. Η επανάσταση θα αρχίσει από τις πισίνες. Από εδώ θα ανατείλει ο ήλιος ο πράσινος.

Η αλήθεια είναι ότι πια καμία δεν τον υπερασπίστηκε τον γιο του Εφιάλτη. Κοιτάνε, σου λέει, στην επόμενη μέρα της ΝΔ. Καλέ ναι, την είδαμε και την επόμενη μέρα, μας τύφλωσαν οι φαλάκρες! Μετά τις Τρεις αδερφές, ο Τσέχωφ έπρεπε να γράψει το πολιτικό μονόπρακτο οι Δύο Καραφλοί. Δεν πρόκαμε. Αν ο Δένδιας και ο Βουλγαράκης είναι η επόμενη μέρα στη ΝΔ, δεν σας βλέπω καλά. Καταρχάς αυτή είναι η προηγούμενη. Η νύχτα του τρόμου. Ή θα μας φορτώσετε τον άλλον άεργο, τον Χατζηδάκη; Αυτόν δεν τον θέλει ούτε ο Γρηγόρης ο ανιψιός!

Καλέ αφήστε τα αυτά κι ελάτε πίσω στο Κίνημά μας, έχω ανοίξει τα γραφεία, έχω διαρμίσει και σας περιμένω. Κι ό,τι είπατε για μας ως τώρα, μαρτίνι και ελιά. Θα κάνω ότι τα ξέχασα.

Έχει μια ησυχία η Αθήνα αυτές τις μέρες. Καθόλου δεν το μετάνιωσα που έμεινα. Άλλωστε η σοσιαλίστρια μένει πάντα δίπλα στον λαό. Όπου και να πας αυτές τις μέρες, ή σεισμούς θα βρεις, ή φωτιές ή την Μενδώνη. Μόνο στο Κολωνάκι είμαστε προφυλαγμένες. Έφυγε και το Κατερινάκι και αυτός ο Μετσοβόνε ούτε που ακούγεται. Σε λίγο θα ξεχάσουμε ότι υπάρχει ένοικος στην Ηρώδου Αττικού. Θα το βγάλουμε για ενοίκιο το μέγαρο. Μαζί με την ταβέρνα της θυγατέρως παραδίπλα.

Κάθομαι λοιπόν και χαζεύω τα νέα. Και πραγματικά γελάω με τα χάλια σας. Μα είναι δυνατόν να εντυπωσιάζεστε με τα αυτονόητα σε αυτή τη χώρα; Είναι δυνατόν να μην ξέρετε τα βασικά;

Αυτονόητο πρώτο: η Ερμιόνη δεν καίγεται. Ποτέ. Νόμος. Θέσφατο. Μπορεί να καεί η Πάτρα, η Χίος για τρίτη φορά, μπορεί να καεί ξανά και το Χαλάνδρι, και πυροσβεστικά αεροπλάνα να μην δείτε. Αλλά μόλις ανάψει ένας θάμνος στην Κοιλάδα, θα είναι απίκο από πάνω τρία πυροσβεστικά να το προλάβουν σε dt. Έγινε, λέει, σάλος ότι πήρε τηλέφωνο ο Ανδριανός να στείλουν ελικόπτερα στην Ερμιόνη. Και τα γράφουν και δεν ντρέπονται. Και καλά, οι νέοι δημοσιογράφοι, πού να ξέρουν. Οι αρχισυντάκτες τους όμως; Δεν ξέρουν πού έχτισαν το εξοχικό τους η Μαριάννα και ο Βαρδής; Οι Γουλανδρήδες; Οι Λιβανοί; Μέχρι και το βασιλικό ζεύγος της Ολλανδίας πήρε σπίτι εκεί και τους κράζουν όλες οι Κάτω Χώρες και τα φιόρδ μαζί.

Για όσες δεν τα ξέρετε, να σας τα πω: εσείς μπορεί να ξέρετε την Κοιλάδα για τα ονομαστά γαριδάκια της, όμως το βασικό είναι ότι ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα της συγχωρεμένης της Μαριάννας. Εκεί της έκανε δώρο ο Βαρδής τη βίλα, για να είναι κοντά στο χωριό της. Όχι από την μεριά του Πόρτο Ύδρα, από την άλλη. Εκεί στην Ερμιονίδα ήταν ονομαστό μέρος για βίλες, πριν έρθει η μόδα της Τζιας. Αφού να σκεφτείτε, η ΔΟΥ Κρανιδίου ήταν η ΔΟΥ με τις περισσότερες offshore. Ε ναι χρυσά μου, οι βίλες, τα κότερα και τα ελικόπτερα ανήκουν σε offshore, τι νομίζατε, θα τις άφηναν να φορολογούνται;

Ποιος Ανδριανός και σαχλαμάρες; Οι Βαρδινογιάννηδες. Όχι φωτιά, τσιγάρο να ανάψει στην Ερμιονίδα, είναι από πάνω τα πυροσβεστικά.

Αυτό σκέφτηκε και o Καμπουρίδης και πήγε κι έχτισε εκεί ξενοδοχείο. Του πανακρίβου. Για ξιπασμένες. Εγώ δεν πατάω σε τέτοια. Άλλωστε αν θέλω Κοιλάδα παίρνω τη Λιβανού και με φιλοξενεί. Να πούμε και τα νέα μας, τώρα που δεν πηγαίνω στην Ελβετία για σκι.

Δεν ήξερε βέβαια ο Μίλτος ότι θα πέσει πάνω στην ευνοούμενη συμμαθήτρια και θα του βγάλει τα συκώτια. Αλλά και πάλι, τα λεφτά του τα έβγαλε και με το παραπάνω. Πούλησε νωρίς. Έρχεται πανωλεθρία στον τουρισμό τα επόμενα χρόνια, οι έξυπνοι πουλάνε τώρα και επενδύουν αλλού. Μην κοιτάτε τι πουλάνε στον λαουτζίκο, που και την τελευταία καμπάνα την παρουσιάζουν ως «αναπτυξιακό έργο». Είναι γιατί τα χτίζουν οι φίλοι του Μητσοτάκη. Μετά θα πουλήσουν, θα εισπράξουν, θα δώσουν το μετρικό και θα ναι όλες ευχαριστημένες.

Αυτονόητο δεύτερο: οι καλλιτέχνες στη χώρα μας είναι ψωμόλυσσες. Ναι, ναι, όπως σας τα λέω. Εκτός από τους τραγουδιστές της πίστας, οι άλλοι, οι έντεχνοι, είναι στην πείνα. Προκλήθηκε λέει σάλος γιατί αφιέρωσε η Φαραντούρη τραγούδι στην Υπουργό στην Μικρή Επίδαυρο. Καλέ, χέρι που σε ταΐζει δεν το δαγκώνεις. Του αφιερώνεις. Δεν πα να σαι και η Φαραντούρη. Πάλι καλά που δεν της πέταξε και μια αγκαλιά λουλούδια, να λέτε.

Βέβαια αυτό με τις αφιερώσεις είναι πολύ πασέ. Κανονικά έπρεπε να δώσει μια συνέντευξη στην οποία να ευχαριστεί την Υπουργό. Αυτά αρέσουν στην άμισθη. Τώρα θα μου πείτε, γιατί να την ευχαριστήσει; Μα και που τραγούδησε στην μικρή Επίδαυρο ή στο Ηρώδειο ή οπουδήποτε, η Μενδώνη της το πουλάει για χάρη. Ε δεν ήταν ποτέ και η Μαρία πρώτο μυαλό. Το αγοράζει.

Εδώ πίστεψε ότι η Υπουργός πήγε μέχρι εκεί για χάρη της, κι όχι επειδή πηγαίνει με το κορίτσι τα Σαββατοκύριακα στο εξοχικό στο Ναύπλιο. Καλλιτέχνες παιδί μου. Ευκολόπιστες.

Πάντως, αφού έκανε την Επίδαυρο νυχτερινή ζώνη του Ράδιο Μπλάκμαν, έπρεπε να βρει ένα τραγούδι πιο ταιριαστό. Λίγη φαντασία. Μπροστά στην εξουσία.

Πιο ταιριαστά τραγούδια να αφιερώσει κανείς στην διαχρονική στέκα: Με τη φωνή της Φαραντούρη θα ταίριαζε πολύ το Χαίρε νύμφη ανύμφευτε. Είναι και κατανυκτικό, ό,τι πρέπει για την Επίδαυρο. Σε κάτι πιο λαϊκό, της Άντζελας: Είναι κάτι χαρακτήρες, τελειωμένοι αναπτήρες. Έχει και ωραίο στίχο. Αχ να έβλεπα την Άντζελα να το τραγουδάει μπροστά στην άμισθη και τι στον κόσμο!

Σε συναισθηματικό επίπεδο βέβαια το «Εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή» ταιριάζει απολύτως, προσδίδει και δραματικό τόνο. Σε πιο ελαφρύ πρόγραμμα, το «Άννα, δεν ήμουνα εγώ για αεροπλάνα». Είναι και καλοκαιρινό, εκδρομικό.

Προσωπικώς πάντως θα διάλεγα Κατερίνα Στανίση «Έμαθα τι κρύβεται στο βλέμμα το αθώο Άλλα όμως λες εσύ και άλλα το μητρώο». Λες και γράφτηκε για την οικονόμο του Μητσοτάκη. Ταιριάζει και το ρεφρέν «Κόψε κάτι, κόψε κάτι, κόψε κάτι, κόψε Σαν πολλά μωρό μου, μου τα λες απόψε».

Υπάρχει πάντως και τραγούδι ύμνος στην Τσιμενδώνη: «Εργάτες και μηχανικοί χτίστες και σοβατζήδες, φτιάχνουν καλούπια οι ξυλουργοί, χαρμάνια οι μπετατζήδες». Στράτος, εγγύηση. Και φωνάρα. Όπως λέει και η άλλη η ξεφωνημένη φασίστω, φίλε έφυγε ο Στράτος και παρέλυσε το κράτος. Κι αυτό ταιριάζει.

Αχ κορίτσια, κορίτσια. Με πήρατε τηλέφωνα και μαζί με τις ευχές μου είπατε ότι δεν γράφω πια για τα μουσεία. Μα δεν έχετε καταλάβει ότι είναι σαν να μην υπάρχουν; Δεν φταίω εγώ εάν έκλεισε το παντοπωλείο και το μουσείο της γειτονιάς. Σας είχα προειδοποιήσει ότι τελείωσαν τα ψέματα και ότι επέρχεται καταστροφή.

Όχι, να μου πείτε τι γίνεται στα μουσεία. Αράχνες έπιασαν όλα! Η άλλη μας διαφήμισε ότι έκανε το μουσείο σπηλιά. Άνθρωπος δεν πατάει. Ούτε ο αρχάνθρωπος των Πετραλώνων. Η ξανθιά το έκλεισε οριστικά με τον παππού και το ξανάνοιξαν. Σε λίγο θα πουλούν και μαλλί της γριάς. Νερό πάντως αποκλείεται να δουν οι επισκέπτες. Η τρίτη άνοιξε το ένα και έκλεισε το άλλο. Μόνο η ταβέρνα σταθερά ανοιχτή, κλειστή κάθε Τρίτη. Το πετράδι του στέμματος άφησε το μουσείο και την κοπάνησε. Η τελευταία όμως η πιο νότια το έχει κάνει το πλοίο της αγάπης. Μόνο για κρουαζιερόπλοια.

Γλείψε γλείψε όλες μαζί τις βλέπω να κάνουν εμφάνιση τον Σεπτέμβριο στο Ηρώδειο με την Μαρία με τα τραγούδια της επανάστασης. Ναι, έτσι είναι αυτές, Οι φρουρές της επανάστασης. Περσία του Σάχη έχουμε καταντήσει.

Τώρα που είπα γλείψιμο, θυμήθηκα και τους άλλους, τους ηγέτες της ΕΕ. Σαν τα συμπεθεριά που περιμένουν να ανοίξει η διαθήκη ήταν γύρω από το οβάλ γραφείο. Λες και περίμεναν τον συμβολαιογράφο να τους πει ότι ο μακαρίτης άφησε τα ακίνητα σε ίδρυμα. Θυμάστε τότε που η Υπουργός μάζεψε τους προέδρους και τις GD των μουσείων να τις μαλώσει; Έτσι έμοιαζε η θερινή μάζωξη των ηγετών της ΕΕ.

Μα τι ξεφτιλίκια είναι αυτά; Αυτή είναι η Ευρώπη που θέλουμε; Γι’ αυτά παλέψαμε τόσα χρόνια; Για κάτι τέτοια πανηγυρίζαμε με την ΟΝΕ; Δεν μπορώ να το πιστέψω πια. Πρώτα να βρίζουν τον Τραμπ και μετά να κάνουν γονυκλισίες; Που πήγε ο άλλος ο ξετσίπωτος και αποκάλεσε τον Τραμπ “daddy”; Ούτε το πετράδι του στέμματος δεν είχε σκεφτεί να μιλήσει έτσι στην Υπουργό. Εκ των υστέρων, βέβαια, το μετανιώνει…

Είδατε όμως ο Ζελένσκι; Έφαγε την κατσάδα του και τώρα πήγε τύπος και υπογραμμός. Δουλικό. Ναι σε όλα. Πάνε οι λεονταρισμοί και τα «ξέρεις ποια είμαι εγώ». Να δείτε τι μου θύμισε. Καλέ τη συμμαθήτρια, που έφαγε την κατσάδα μπροστά στις κάμερες, έγινε ρεζίλι πανελληνίως και τώρα λέει ναι σε όλα. Βέβαια και το γραφείο τύπου την αντάμειψε. Δεν πα να κάηκε το πούσι μέσα στην καρδιά του Άργους; Όλα καλά, έγραφε το δελτίο τύπου.

Έχουμε πάθει βέρτιγκο με τόσες αλλαγές γραμμής. Δεν είναι αυτή η Ευρώπη που ονειρευτήκαμε! Να θυμηθώ να ρωτήσω τον Πρόεδρο, που έχει επαφές με Βρυξέλλες να μου πει τι λένε κι εκεί για αυτό το χάλι.

Να μη θυμηθώ ότι τώρα με τα χαμένα εκατομμύρια του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει κατσικωθεί αυτή η Φον Ντε Λούλου και προστατεύει τον κολλητό της από την Λάουρα. Βασικά τις μπίζνες της προστατεύει, που της έχει υποσχεθεί ο Κυριάκος. Ναι, βγάζει τόσα αυτός που μιζάρει και στο εξωτερικό. Με πολύ λιγότερα επέβαλλαν στον Γιώργο μνημόνια. Το θυμάστε; Και μας κατέστρεψαν. Τώρα, με τόση μάσα, ούτε τις επιδοτήσεις δεν του έχουν κόψει του Εφιάλτη. Μωρέ καλά έκανα εγώ και ψήφισα όχι στο δημοψήφισμα. Κι ας ήμουν εκτός γραμμής Κινήματος.

Προφανώς τον Κυριάκο δεν τον πήραν μαζί τους στο οβάλ γραφείο. Το παιδί για τα θελήματα θα παίρνανε; Θυμήθηκα όμως όλα εκείνα τα εγχώρια δημοσιεύματα, εκεί στην αρχή του πολέμου, που προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ο Κυριάκος μπορεί να λύσει το Ουκρανικό. Κι ότι είναι ο μόνος που τον φοβάται ο Πούτιν! Τι τον φοβάται, μόνο; Τον φθονεί που είναι ψηλός και όμορφος, ενώ ο καγκεμπίτης είναι στούμπος.

Όπως φθονούν όλες την οικονόμο του Εφιάλτη γιατί είναι ταλαντούχα, όμορφη, καλοντυμένη. Και προπάντων επιτυχημένη. Το διαβεβαιώνει και ο Άδωνις και η Ομάδα Αλήθειας ολόκληρη.

Ήθελα να ξερα, αυτοί που τα γράφουν, γελάνε με τους εαυτούς τους ή γελάνε μόνο με όσες πιστεύουν αυτά τα ανέκδοτα;