Μια προσωπική ανάρτηση για τον θείο του, Νικόλαο Ντερτιλή, δημοσίευσε στο Facebook ο Ανδρέας Σουβαλιώτης, αναφερόμενος στην προσπάθειά του να διαχειριστεί την οικογενειακή σχέση τους υπό το βάρος της δράσης του κατά τη διάρκεια της Χούντας.

Ads

«Αυτή τη νύχτα, ο θείος μου πυροβολούσε και σκότωσε φοιτητές από το Πανεπιστήμιο», γράφει χαρακτηριστικά. «Αυτός ήταν ο θείος μου. Ήταν ένας σκληρός δικτάτορας και δολοφόνος. Αλλά για μένα, ως μικρό παιδί, ήταν απλώς ο αγαπημένος μου θείος», προσθέτει.

Ads

Ο Νικόλαος Ντερτιλής υπήρξε υψηλόβαθμο στέλεχος της στρατιωτικής Xούντας και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία του 20χρονου Μιχάλη Μυρογιάννη, κατά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973. Πέθανε στη φυλακή το 2013.

Ads

Ο ανιψιός του αναγνωρίζει ότι ο θείος του υπήρξε δολοφόνος, αναφέρεται όμως ταυτόχρονα στις προσωπικές παιδικές του αναμνήσεις και τα συναισθήματα που συνδέθηκαν με τη μεταξύ τους σχέση.

Ads

Αναλυτικά η ανάρτηση

«Αυτή τη νύχτα, πριν 53 χρόνια, ο θείος μου πυροβολούσε και σκότωσε φοιτητές από το Πανεπιστήμιο.

Ήταν ο κεντρικός χαρακτήρας της φημισμένης δικτατορίας στην Ελλάδα και ήταν υπεύθυνος για την καταστολή μιας φοιτητικής εξέγερσης στο Πολυτεχνείο στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1973.

Οδήγησε ένα τάγμα αρμάτων μάχης μέσα στον χώρο του Πολυτεχνείου, έριξε την κεντρική πύλη του Πανεπιστημίου και άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως εναντίον των φοιτητών που διαδήλωναν. Κάποια στιγμή, μάλιστα, κατά τη διάρκεια αυτής της «μάχης», γύρισε προς τον οδηγό του και καυχήθηκε για την ευστοχία του.

Αλλά για μένα, ως μικρό παιδί, ήταν απλώς ο αγαπημένος μου θείος. Πραγματικά με αγαπούσε. Και αυτό ήταν όλο αυτό που ήξερα, αυτό ήταν όλο αυτό που κατάλαβα για εκείνον.

Όταν πήγε στη φυλακή, ήμουν ακόμα μικρός και ήταν ακόμα ο μεγάλος, επικυρωμένος, σεβαστός, σοφός και αγαπημένος θείος μου. Δεν κατάλαβα πραγματικά γιατί τον πήραν. Μου λείπω και αγαπούσα να τον επισκέπτομαι όσο πιο συχνά μπορούσα η θεία μου να με πάει. Και συνέχισε να μου γράφει — ατελείωτα επιστολές γεμάτες θερμές λέξεις, φροντίδα και ενθάρρυνση.

Ήταν ο θείος μου. Πραγματικά με αγαπούσε. Και ήταν ένας δολοφόνος».