Στην παραπομπή του Κωνσταντίνου Πολυχρονόπουλου – γνωστού ως ιδρυτή της «Κοινωνικής Κουζίνας-Ο Άλλος Άνθρωπος» – για να δικαστεί μαζί με τον γαμπρό του και τη μητέρα του ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, προχώρησε την Τρίτη (29/7) το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών με το βούλευμα υπ’ αριθμόν 2622/2025.

Οι κατηγορίες που τους αποδίδονται είναι ιδιαίτερα σοβαρές, περιλαμβάνοντας τη σύσταση συμμορίας – αδίκημα που τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος – και το κακούργημα του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, το οποίο επισύρει βαριές ποινές.

Η απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου ελήφθη παρά την αντίθετη εισαγγελική πρόταση. Ο εισαγγελέας της υπόθεσης είχε εισηγηθεί την απαλλαγή των κατηγορουμένων, κρίνοντας προφανώς ότι δεν υφίσταντο επαρκείς ενδείξεις ενοχής. Ωστόσο, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών απέρριψε αυτό το σκεπτικό και αποφάσισε ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για την τέλεση των αδικημάτων, επισημαίνοντας την ανάγκη να δικαστούν οι κατηγορούμενοι.

Σύμφωνα με πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο παραπεμπτικό βούλευμα, ο Κώστας Πολυχρονόπουλος φέρεται να διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην υπόθεση, λειτουργώντας ως ο «ιθύνων νους» της φερόμενης εγκληματικής δραστηριότητας.

Ειδικότερα, αναφέρεται ότι ήταν εκείνος που καθοδηγούσε τις μεθόδους εξαπάτησης του κοινού, χρησιμοποιώντας τη δημόσια προβολή ατομικών τραπεζικών λογαριασμών συγγενικών του προσώπων για τη συγκέντρωση χρημάτων.

Η πρακτική αυτή, όπως επισημαίνεται στο βούλευμα, αξιοποιήθηκε για τη μετατροπή των χρηματικών δωρεών, φερόμενων ως προϊόντων εγκληματικής δραστηριότητας, μέσω της συμμετοχής σε τυχερά παιχνίδια.

Το βούλευμα είναι αποκαλυπτικό ως προς τα οικονομικά δεδομένα που εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας. Συγκεκριμένα, γίνεται λόγος για συνολικές αναλήψεις ύψους 550.000 ευρώ από τραπεζικούς λογαριασμούς που σχετίζονταν με την υπόθεση.

Τα χρήματα αυτά, κατά το ίδιο βούλευμα, μεταφέρθηκαν σε παικτικό λογαριασμό που διατηρούσε ο βασικός κατηγορούμενος, όπου και πραγματοποιήθηκε παικτική δραστηριότητα.

Το αποτέλεσμα αυτής της δραστηριότητας ήταν διττό: αφενός καταγράφηκαν απώλειες ύψους 141.841,55 ευρώ και αφετέρου αναλήψεις μετρητών συνολικού ύψους 270.480,16 ευρώ. Επιπλέον, καταγράφεται πίστωση ύψους 186.414 ευρώ σε δεύτερο παικτικό λογαριασμό που ανήκε στον ίδιο, με επακόλουθες απώλειες 156.217 ευρώ και επιπλέον ανάληψη 30.097 ευρώ.

Οι αριθμοί αυτοί, όπως προκύπτει από την ανάλυση των στοιχείων, συνιστούν ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη ενός καλά οργανωμένου σχεδίου μετατροπής των δωρεών που λάμβανε η οργάνωση σε χρηματικά ποσά αγνώστου προέλευσης ή/και νομιμότητας.

Η συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια, σύμφωνα με το βούλευμα, δεν ήταν απλώς ένα μέσο ψυχαγωγίας ή προσωπικής ενασχόλησης, αλλά ένα εργαλείο ξεπλύματος χρημάτων – μια μέθοδος συχνά χρησιμοποιούμενη στο οικονομικό έγκλημα για τη «νομιμοποίηση» παράνομων εσόδων.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το σκέλος της υπόθεσης που αφορά στον τρόπο συλλογής των χρημάτων. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι η συγκέντρωση των δωρεών δεν γινόταν μέσω επίσημων διαύλων ή υπό κρατική εποπτεία, αλλά μέσα από δημόσιες προσκλήσεις για κατάθεση χρημάτων σε ατομικούς τραπεζικούς λογαριασμούς.

Οι δικαιούχοι των λογαριασμών αυτών, σύμφωνα με το Δικαστικό Συμβούλιο, ήταν αποκλειστικά πρόσωπα του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος του Κώστα Πολυχρονόπουλου.

Το παραπεμπτικό βούλευμα επισημαίνει ότι από τα πρώτα κιόλας χρόνια λειτουργίας της «Κοινωνικής Κουζίνας», ο Κώστας Πολυχρονόπουλος φέρεται να είχε αντιληφθεί τις δυνατότητες εκμετάλλευσης του φιλανθρωπικού συναισθήματος των πολιτών.

Με πρόσχημα την αφιλοκερδή κοινωνική προσφορά, φέρεται να παραπλανούσε το κοινό, πείθοντας τους πολίτες να καταθέτουν χρήματα σε λογαριασμούς που, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, δεν ελέγχονταν από κάποιον επίσημο φορέα ή οργανισμό.

Η εικόνα της δράσης ως καθαρά φιλανθρωπικής, με επίκεντρο την αλληλεγγύη και τη στήριξη ευπαθών ομάδων, σύμφωνα με το βούλευμα, ήταν συνειδητή παραπλάνηση.

Ο απώτερος σκοπός του βασικού κατηγορούμενου, κατά την κρίση του Συμβουλίου, ήταν η απόκτηση παράνομου περιουσιακού οφέλους και η εν συνεχεία νομιμοποίηση αυτού μέσω της συμμετοχής σε τυχερά παίγνια.

Το Δικαστικό Συμβούλιο προχωρεί ένα βήμα παραπέρα και αναλύει το θέμα της «φιλανθρωπικής βιτρίνας».

Επισημαίνει ότι ούτε η κοινωνική ευαισθησία ούτε η προσφορά προς ευάλωτες ομάδες μπορούν να αποτελούν από μόνες τους ελαφρυντικά ή να δικαιολογούν την αδιαφανή οικονομική διαχείριση.

Επιπλέον, υπογραμμίζεται ότι πολλές από τις δωρεές δεν ήταν χρηματικές, αλλά γίνονταν σε είδος – όπως τρόφιμα, ρούχα και εθελοντική εργασία – γεγονός που μείωνε τις πραγματικές οικονομικές ανάγκες της οργάνωσης.

Αυτό, σύμφωνα με το Συμβούλιο, καταδεικνύει ότι υπήρχε εξοικονόμηση πόρων, οι οποίοι όμως δεν επανεπενδύονταν απαραίτητα στις δραστηριότητες της ομάδας, αλλά ενδεχομένως κατευθύνονταν αλλού, ενισχύοντας την υπόνοια για παράνομο οικονομικό όφελος.