Tη δεύτερη υψηλότερη ετήσια αύξηση ενοικίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημείωσε η Ελλάδα το 2025, αγγίζοντας το +10,1%, με μόνη χώρα που την ξεπέρασε την Κροατία. Παράλληλα, στην Αθήνα το κόστος στέγασης έχει εκτοξευθεί, καθώς το μέσο ενοίκιο για κατοικία ενός υπνοδωματίου αντιστοιχεί πλέον στο 70,2% του μέσου μηνιαίου εισοδήματος, ενώ για διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων το ποσοστό αυτό φτάνει έως και το 93,6%.

Μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), που βασίστηκε σε πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, αναφέρει ότι το τέταρτο τρίμηνο του 2025 οι τιμές κατοικιών στην Ε.Ε. των 27 αυξήθηκαν κατά 5,5% και τα ενοίκια κατά 3,2% σε ετήσια βάση.

Αθήνα, πρωταθλήτρια στη στεγαστική πίεση

Όπως προκύπτει από στοιχεία της Τράπεζα της Ελλάδος, η ελληνική αγορά γνώρισε σχεδόν διπλασιασμό τιμών την περίοδο 2000–2008, για να ακολουθήσει βαθιά πτώση έως το 2017.

Έκτοτε, η ανάκαμψη υπήρξε ραγδαία καθώς μόνο στην Αθήνα οι τιμές αυξήθηκαν κατά 86%την περίοδο 2017–2025, ξεπερνώντας πλέον τα προ κρίσης επίπεδα.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η γενική τάση δείχνει ότι οι τιμές αγοράς αυξάνονται ταχύτερα από τα ενοίκια. Από το 2005 έως το 2025, οι τιμές κατοικιών σχεδόν διπλασιάστηκαν, ενώ τα ενοίκια αυξήθηκαν κατά περίπου 43%.

Η εξέλιξη αυτή αντανακλά τη συνεχιζόμενη ανισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου η ζήτηση για στέγαση παραμένει ισχυρή.

Παρά ταύτα, το πιο ανησυχητικό στοιχείο για την Ελλάδα δεν είναι μόνο η αύξηση των τιμών, αλλά η επιβάρυνση των νοικοκυριών. Στην Αθήνα, το ενοίκιο για ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου αντιστοιχεί στο70,2%του μέσου μηνιαίου εισοδήματος, ενώ για δύο υπνοδωμάτια φτάνει το 93,6%.

Τα αντίστοιχα ποσοστά στην ΕΕ είναι αισθητά χαμηλότερα, μεταξύ 31–34% και 46%, γεγονός που καταδεικνύει το μέγεθος της στεγαστικής πίεσης στην ελληνική πρωτεύουσα.

«Χρυσή Βίζα» και Airbnb αυξάνουν το πρόβλημα

Οι αιτίες της κρίσης είναι πολλαπλές και αλληλένδετες. Η εκτόξευση της τουριστικής ζήτησης και η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων έχουν μειώσει δραστικά το διαθέσιμο απόθεμα κατοικιών. Την ίδια στιγμή, η δεκαετής κρίση περιόρισε την οικοδομική δραστηριότητα, αφήνοντας πίσω ένα σημαντικό κενό προσφοράς. Σε αυτό προστίθενται οι ξένες επενδύσεις στην αγορά ακινήτων και η αξιοποίηση προγραμμάτων όπως η «Χρυσή Βίζα», που ενισχύουν τη ζήτηση.

Το ΚΕΦΙΜ υπογραμμίζει ότι το ζήτημα της οικονομικής προσβασιμότητας της στέγης απαιτεί συνδυασμό πολιτικών: αύξηση της προσφοράς κατοικιών, κίνητρα για διάθεση κενών κατοικιών στην αγορά, ενεργειακή και ποιοτική αναβάθμιση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος και στοχευμένη στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών. Η αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης αποτελεί πλέον προτεραιότητα όχι μόνο κοινωνικής, αλλά και οικονομικής πολιτικής για την Ελλάδα.