Σφοδρή επίθεση στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη, εξαπέλυσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, με αφορμή τη στάση του κόμματος κατά την ψηφοφορία για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, στην οποία το ΠΑΣΟΚ δήλωσε «παρών» ενώ καταψήφισε συγκεκριμένα άρθρα.

Ads

Σε ανακοίνωσή του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστηρίζει ότι η επιλογή του ΠΑΣΟΚ θα καταγραφεί πολιτικά ως άρνηση στήριξης κρίσιμων αλλαγών στο Σύνταγμα, ενώ καταλογίζει στον κ. Ανδρουλάκη ότι οδηγεί το κόμμα του σε πορεία «στείρας άρνησης και οπισθοδρόμησης».

Ads

Αναλυτικά η δήλωση του Παύλου Μαρινάκη

Όσο κι αν ο κ. Ανδρουλάκης προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, η ιστορία από σήμερα θα γράφει ότι επί των ημερών του το ΠΑΣΟΚ αρκέστηκε σε ένα αμήχανο “παρών” ή καταψήφισε την αναθεώρηση, μεταξύ άλλων:

Ads

– του άρθρου 16, δηλαδή την προστασία της γλώσσας και της σημαίας και τη δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα,

Ads

– του άρθρου 21 για την προσιτή στέγη και τη διαγενεακή δικαιοσύνη και αλληλεγγύη,

– του άρθρου 24 για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης,

– του άρθρου 51 για τη δυνατότητα άσκησης του εκλογικού δικαιώματος με επιστολική ψήφο και εντός της επικράτειας,

– του άρθρου 78 για την απαγόρευση της αναδρομικής φορολογίας και τη φορολογική και επενδυτική σταθερότητα,

– του άρθρου 79 για τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία, ούτως ώστε να θωρακιστεί η πατρίδα μας από όσους έχουν σκοπό να κάνουν στο μέλλον πολιτική με δανεικά από τις επόμενες γενιές,

– του άρθρου 86 για τον περιορισμό του ρόλου της Βουλής κατά τη διερεύνηση της ευθύνης των υπουργών,

– του άρθρου 90 για την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης και

– του άρθρου 103 για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων.

Η σημερινή επιλογή του κ. Ανδρουλάκη συνιστά το αποκορύφωμα της συνειδητής επιλογής του ίδιου να μετατρέψει το κόμμα του σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας, στείρας άρνησης και οπισθοδρόμησης.

Τι προηγήθηκε

Νωρίτερα ο Νίκος Ανδρουλάκης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αντιμετώπισε τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης ως εργαλείο επικοινωνιακής διαχείρισης, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην άρνησή της να συμπεριλάβει το άρθρο 110, που ρυθμίζει τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι η πρότασή του διασφαλίζει ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις, ενώ κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη για θεσμική ασυνέπεια, υπενθυμίζοντας ότι το 2018 είχε εισηγηθεί ο ίδιος την αναθεώρηση του ίδιου άρθρου ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Νίκου Ανδρουλάκη

Σήμερα ολοκληρώνεται στη Βουλή η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Δυστυχώς, η κυβέρνηση μετέτρεψε μια κορυφαία θεσμική διαδικασία σε ακόμη ένα επικοινωνιακό παιχνίδι.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η στάση της απέναντι στο άρθρο 110 του Συντάγματος.

Το άρθρο 110 καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αναθεωρείται το ίδιο το Σύνταγμα. Η πρότασή μας είναι σαφής: οι συνταγματικές αλλαγές να απαιτούν ουσιαστικές συναινέσεις όχι μόνο ως προς τα αναθεωρητέα άρθρα, αλλά και ως προς το τελικό περιεχόμενό τους. Με την πρότασή μας, κάθε αναθεωρούμενη διάταξη θα απαιτεί πλειοψηφία 180 βουλευτών και στη δεύτερη Βουλή. Έτσι, καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να διαμορφώνει μόνη της το περιεχόμενο του Συντάγματος.

Αυτό, άλλωστε, είναι και το πραγματικό πνεύμα του ίδιου του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ότι η αναθεώρηση ολοκληρώνεται σε δύο διαφορετικές βουλευτικές περιόδους, μεταξύ των οποίων μεσολαβούν εθνικές εκλογές. Η συνταγματική αναθεώρηση δεν σχεδιάστηκε για να επιβάλλεται από μία πρόσκαιρη πλειοψηφία, αλλά για να αποτελεί προϊόν ευρύτερης πολιτικής συμφωνίας.

Γι’ αυτό προτείναμε την αναθεώρηση του άρθρου 110 και δεσμευτήκαμε ότι, αν η κυβέρνηση το συμπεριλάβει στην αναθεωρητική διαδικασία, το ΠΑΣΟΚ θα το υπερψηφίσει.

Εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται η πολιτική υποκρισία του κ. Μητσοτάκη.

Το 2018, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κατέθεσε με την υπογραφή του επίσημη πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης, στην οποία περιλαμβανόταν και η αναθεώρηση του άρθρου 110, πρόταση που εισηγήθηκε στη Βουλή ο τότε εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας και σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας.

Σήμερα, ως Πρωθυπουργός, αρνείται ακόμη και να θέσει προς αναθεώρηση το ίδιο ακριβώς άρθρο.

Τι άλλαξε από τότε;

Δεν αναιρέθηκε η ανάγκη για ισχυρότερες θεσμικές εγγυήσεις. Μεταβλήθηκε μόνο η πολιτική θέση του κ. Μητσοτάκη. Και μαζί με την καρέκλα, άλλαξε και η αντίληψή του για τους θεσμούς.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Μητσοτάκης επιδεικνύει μηδενική συνέπεια στα θεσμικά ζητήματα. Το ίδιο συνέβη και με την πρότασή του για την καθιέρωση τριετούς ασυμβίβαστου για τους δικαστικούς λειτουργούς μετά την αφυπηρέτησή τους, την οποία εγκατέλειψε μόλις έγινε Πρωθυπουργός.

Η στάση του αποδεικνύει ότι δεν θέλει να δεσμεύεται από την ανάγκη ευρύτερων πολιτικών συναινέσεων. Επιδιώκει ένα Σύνταγμα που να αφήνει όσο το δυνατόν πιο ανεξέλεγκτη την εκτελεστική εξουσία. Αυτό δεν είναι μεταρρυθμιστική τόλμη. Είναι θεσμικός οπορτουνισμός.

Όταν οι θεσμοί εργαλειοποιούνται τόσο προκλητικά από την εκάστοτε εξουσία, η πολιτική αλλαγή γίνεται δημοκρατική αναγκαιότητα.