Τα εξοπλιστικά προγράμματα της κυβέρνησης βάζει στο μικροσκόπιο ο Στέλιος Κούλογλου σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης που παραχώρησε στον Κώστα Βέργο και το τηλεοπτικό κανάλι του Militaire News στο youtube.

Aναλύει την άνοδο της ακροδεξιάς και το συννεφιασμένο μέλλον της Ευρώπης μέσα στους δύο πολέμους, τις παρακολουθήσεις και πώς συνδέονται άμεσα με τη διαφθορά. Τονίζει την ανάγκη να υπάρξουν αυστηροί κανόνες για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και αποφασιστικά μέτρα για την προστασία της ιδιωτικότητας, μπροστά στην ολοένα μεγαλύτερη διάδοση των fake news.

Fake News, τόσο παλιά όσο και η δημοσιογραφία

Όπως επισημαίνει, η παραπληροφόρηση δεν αποτελεί φαινόμενο της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης. Θυμίζει χαρακτηριστικά την περίπτωση του πολέμου των ΗΠΑ με την Ισπανία για την Κούβα το 1898, όταν ο Τύπος χρησιμοποιούσε κατασκευασμένες ειδήσεις και εικόνες για να δημιουργήσει κλίμα υπέρ της επέμβασης. Η τεχνητή νοημοσύνη, ωστόσο, κάνει πλέον τη δημιουργία και διάδοση ψευδών εικόνων και βίντεο πολύ ευκολότερη και πιο πειστική.

Ο Κούλογλου θεωρεί απαραίτητη την εκπαίδευση των πολιτών σε μια νέα «ψηφιακή γραφή και ανάγνωση», ώστε να μπορούν να διακρίνουν το αληθινό από το κατασκευασμένο. Παράλληλα, ζητά αυστηρούς δημοσιογραφικούς κανόνες και κυρώσεις για παραβιάσεις της δεοντολογίας και του νόμου. Η τεχνητή νοημοσύνη, σημειώνει, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τη δημοσιογραφική έρευνα, δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει τη δημοσιογραφική δουλειά.

Pegasus, Predator και διαφθορά

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις και στα συστήματα Predator και Pegasus. Ο ίδιος, όπως αναφέρει, έχει πέσει θύμα παρακολούθησης με Pegasus και προχωρά σε νομικές ενέργειες εναντίον της NSO, της εταιρείας που το παράγει. Χαρακτηρίζει τα συγκεκριμένα συστήματα εξαιρετικά επικίνδυνα και υποστηρίζει ότι πρέπει να υπάρξουν σαφείς εγγυήσεις, ακόμη και απαγόρευσή τους.

Κατά τον ίδιο, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την προστασία της ιδιωτικής ζωής, αλλά και τη λειτουργία της δημοκρατίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Υποστηρίζει ότι όταν παρακολουθούνται πολιτικοί, δημοσιογράφοι ή εισαγγελείς, μπορεί να επηρεάζονται πολιτικές αποφάσεις και έρευνες για υποθέσεις διαφθοράς.

Εξοπλισμοί, ενώ αλλάζει η φύση των πολέμων

Η συζήτηση περνά στους εξοπλισμούς, τη συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ και το νέο σύστημα αεράμυνας που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως «Ασπίδα του Αχιλλέα». Ο Στέλιος Κούλογλου εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για το κατά πόσο η Ελλάδα θα έχει πρόσβαση στον πηγαίο κώδικα του συστήματος, επισημαίνοντας ότι συνήθως αυτός παραμένει στην εταιρεία που αναπτύσσει το λογισμικό.

Ασκεί παράλληλα έντονη κριτική στην αγορά του συστήματος, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση δαπανά περίπου 3 δισ. ευρώ για ένα σύστημα που δεν θεωρεί επαρκώς αποτελεσματικό απέναντι στη σύγχρονη μορφή πολέμου.

Όπως σημειώνει, η διάδοση των drones έχει αλλάξει τα δεδομένα, καθώς ένα σχετικά φθηνό drone μπορεί να διαπεράσει πολύ ακριβότερα συστήματα άμυνας. Κατά τον ίδιο, πίσω από τις συνεχείς εξοπλιστικές αγορές υπάρχουν ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.

Η συνεργασία με Ισραήλ- Σαουδική Αραβία: «μείναμε με τους Patriot στο χέρι»

Ο Κούλογλου δεν αμφισβητεί την ανάγκη ισχυρής εθνικής άμυνας, θεωρεί όμως ότι αυτή δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στους εξοπλισμούς. Χρειάζεται, όπως λέει, ενεργή διπλωματία και προσφυγή στους διεθνείς θεσμούς για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Ιδιαίτερα επικριτικός είναι απέναντι στη στενή πρόσδεση της Ελλάδας στο Ισραήλ. Θεωρεί επικίνδυνη την αντίληψη ότι το Ισραήλ μπορεί να λειτουργήσει ως «προστάτης» της Ελλάδας απέναντι στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι Αθήνα και Λευκωσία δεν πρέπει να εμπλέκονται σε έναν ανταγωνισμό για την περιφερειακή ηγεμονία στη Μέση Ανατολή.

Follow the money

Στο ίδιο πλαίσιο επικρίνει την ελληνική στρατιωτική παρουσία στη Σαουδική Αραβία με συστοιχία Patriot. Υποστηρίζει ότι η απόφαση εξυπηρέτησε κυρίως γεωπολιτικές και οικονομικές σκοπιμότητες, ενώ η μεταγενέστερη στρατηγική συμφωνία Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας και Πακιστάν αφήνει την Ελλάδα εκτεθειμένη.

«Η κάθε χώρα κάνει αυτό που τη συμφέρει. Εδώ η χώρα μας δεν κάνει αυτό που συμφέρει τη χώρα, αλλά αυτό που συμφέρει προσωπικά τον κ. Μητσοτάκη», υποστηρίζει.

Και καταλήγει με μια φράση που, όπως λέει, πρέπει να αποτελεί οδηγό για την πολιτική: «Σε κάθε απόφαση του κ. Μητσοτάκη, follow the money».

«Όταν υιοθετείς την ατζέντα της ακροδεξιάς, ευνοείται η ακροδεξιά»

Την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη συνδέει ο Στέλιος Κούλογλου με την επιλογή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να περικόπτουν κοινωνικές δαπάνες και να διοχετεύουν τεράστια ποσά στους εξοπλισμούς, με πρόσχημα την απειλή από τη Ρωσία.

Όπως υποστηρίζει, η Ευρώπη οδηγείται σε μια πρωτοφανή στρατιωτικοποίηση μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ το πρόγραμμα Rearm Europe εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό τα συμφέροντα της πολεμικής βιομηχανίας.

Ο ίδιος αμφισβητεί την εικόνα ότι η Ρωσία αποτελεί άμεση απειλή για την κατάληψη ευρωπαϊκών πρωτευουσών, υποστηρίζοντας ότι η πολεμική ρητορική χρησιμοποιείται για να δικαιολογηθούν οι τεράστιες εξοπλιστικές δαπάνες. Την ίδια στιγμή, η γερμανική οικονομία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, ιδιαίτερα στη βιομηχανία αυτοκινήτων, ενώ οι κοινωνικές ανισότητες αυξάνονται.

Κατά τον Κούλογλου, η φτώχεια και η εγκατάλειψη ολόκληρων περιοχών τροφοδοτούν την οργή, την οποία η ακροδεξιά αξιοποιεί στρέφοντάς την κυρίως εναντίον των μεταναστών. Το ίδιο φαινόμενο, σημειώνει, επεκτείνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. «Όταν υιοθετείς την ατζέντα της ακροδεξιάς, ευνοείται η ακροδεξιά. Δεν της κλέβεις την ατζέντα», υπογραμμίζει, επισημαίνοντας ότι οι πολίτες προτιμούν τα «αυθεντικά προϊόντα» από τις απομιμήσεις.

H ευρωπαϊκή ενοποίηση κινδυνεύει από την ακροδεξιά

Παράλληλα, ασκεί σκληρή κριτική στην ευρωπαϊκή ηγεσία για την απουσία διπλωματικών πρωτοβουλιών στους πολέμους της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής. Θεωρεί ότι η Ευρώπη έχει απομακρυνθεί από τις αξίες του κοινωνικού κράτους, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ειρήνης, ενώ προειδοποιεί ότι η ενίσχυση της ακροδεξιάς μπορεί να οδηγήσει σε κυβερνήσεις που θα υπονομεύσουν την ίδια την ευρωπαϊκή ενοποίηση.

Για την Ελλάδα υποστηρίζει ότι έχει εγκαταλείψει τον παραδοσιακό διαμεσολαβητικό της ρόλο και έχει μετατραπεί σε «έρμαιο» των αποφάσεων των μεγάλων δυνάμεων. Κατά τον ίδιο, η Αθήνα θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις ιστορικές σχέσεις της τόσο με τον αραβικό κόσμο όσο και με το Ισραήλ, τη Ρωσία και την Ουκρανία, αντί να περιορίζεται σε επιλογές που εξυπηρετούν βραχυπρόθεσμες πολιτικές σκοπιμότητες.