Στην ακρίβεια και στα εργασιακά δικαιώματα αναφέρθηκαν οι πολιτικοι αρχηγοί στα μηνύματά τους για την Εργατική Πρωτομαγιά.

«Εργατική Πρωτομαγιά σημαίνει αγώνας, αλληλεγγύη και ευθύνη» τόνισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, που κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο εκτελεσθέντων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής . «Πρέπει καθημερινά να τα κάνουμε πράξη και τα τρία για να πετύχουμε μία κοινωνία πιο δίκαιη με σεβασμό των εργασιακών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», υπογράμμισε μεταξύ άλλων.

• Διαβάστε: Ανδρουλάκης / Αγώνας, αλληλεγγύη και ευθύνη για να πετύχουμε μία κοινωνία πιο δίκαιη

«Τιμούμε την Εργατική Πρωτομαγιά, τους αγώνες των εργαζομένων που έδωσαν και τη ζωή τους για να υπάρχει εργασία με δικαιώματα, αξιοπρέπεια και ευημερία», αναφέρει στη δήλωσή του για την εργατική Πρωτομαγιά, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος, ο οποίος συμμετείχε στην απεργιακή συγκέντρωση στην Αθήνα.

• Διαβάστε: Φάμελλος / Οι εργαζόμενοι δεν αντέχουν μία ζωή με ανασφαλή, φθηνή εργασία και ακρίβεια

«Τη φετινή Πρωτομαγιά, 140 χρόνια μετά την εξέγερση των εργατών του Σικάγο για το οχτάωρο, προχωράμε μπροστά για νέες κατακτήσεις, για μια ζωή χωρίς καπιταλιστική εκμετάλλευση, χωρίς ιμπεριαλιστικούς πολέμους, χωρίς οικονομικές κρίσεις, που την πληρώνουν πάντα οι λαοί. Χρόνια πολλά», δήλωσε ο ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

• Διαβάστε: Κουτσούμπας για Πρωτομαγιά / Προχωράμε μπροστά για νέες κατακτήσεις

«Η εργατική Πρωτομαγιά είναι ημέρα μνήμης. Για τους αγώνες που έχουν δώσει οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες για να κατακτηθούν δικαιώματα που κάποτε φάνταζαν ουτοπικά και μη ρεαλιστικά. Έτσι προχωράει ο κόσμος, έτσι γράφεται η ιστορία» τόνισε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

«Για τους 200 εκτελεσθέντες -από τους Ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους- κομμουνιστές της Καισαριανής, που με απαράμιλλο θάρρος στάθηκαν μπροστά στα πολυβόλα, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη της πίστης για έναν καλύτερο κόσμο τσακίζει τον φόβο».

«Η εργατική Πρωτομαγιά είναι ημέρα αλήθειας. Και η αλήθεια σήμερα είναι ότι το 60% των μισθωτών έχουν μισθό κάτω από 950 ευρώ καθαρά» συνέχισε ο κ. Σακελλαρίδης και πρόσθεσε: «Ότι ο μισθός τελειώνει στις 20 του μήνα, ενώ τα έξοδα για τα σουπερμάρκετ, τα ενοίκια και τις ανάγκες υγείας και παιδείας καλπάζουν. Ότι η κυβέρνησης αξιοποιεί την ακρίβεια για να αυξάνει τα δημόσια έσοδα, ενώ δίνει φοροαπαλλαγές δισεκατομμυρίων σε funds, επιχειρηματικούς ομίλους και στους πολύ πλούσιους. Ότι χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες δουλεύουν χωρίς εργασιακά δικαιώματα, με αδιανόητα ωράρια σε συνθήκες επικίνδυνες για την ασφάλεια τους».

Χαρακτήρισε την Εργατική Πρωτομαγιά «ημέρα αγώνα, για τους χιλιάδες νέους και νέες φεύγουν αυτές τις μέρες για να δουλέψουν σεζόν, σε πολύ συνθήκες εργασιακών κάτεργων, στην “ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας”. Για τους ντελιβεράδες, που ακόμα και σήμερα θεωρούνται «ατομικοί επιχειρηματίες» και όχι μισθωτοί, δουλεύοντας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Για τους χιλιάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες σε call centers, που δουλεύουν με άθλια ωράρια, χαμηλές αμοιβές και αν παραπονεθούν, απολύονται χωρίς πολλά πολλά. Για τους υγειονομικούς που δίνουν την μάχη για την περίθαλψη μας στο ΕΣΥ με εξευτελιστικούς μισθούς και απανωτές, εξαντλητικές εφημερίες. Για όλους και όλες, ώστε να μην υπάρξουν νέα εργοδοτικά εγκλήματα όπως στην Βιολάντα και να μην θρηνήσουν άλλες οικογένειες τους δικούς τους ανθρώπους, όπως στα Τρίκαλα».

Όπως σημείωσε ο κ. Σακελλαρίδης, « διεκδικούμε:

-Μείωση του χρόνου εργασίας, χωρίς μείωση αποδοχών. Το 32ωρο είναι η φυσική εξέλιξη μιας κοινωνίας που προοδεύει και μιας τεχνολογίας που διαρκώς βελτιώνεται. Πρέπει να αξιοποιηθεί για περισσότερο ελεύθερο χρόνο και καλύτερη ποιότητα ζωής.

-Συλλογικές διαπραγματεύσεις και συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με αποκατάσταση όλου του θεσμικού πλαισίου που τις κάνουν ουσιαστικές και ενισχύουν τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζόμενων.

-Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο τομέα και της 13ης σύνταξης.

-Αποκατάσταση της νομοθεσίας που ενθαρρύνει τη συλλογική οργάνωσης σε εργατικά σωματεία και κατάργηση όλων των αντι-συνδικαλιστικών νόμων.

-Ουσιαστική ενίσχυση του ΣΕΠΕ και των ελεγκτικών μηχανισμών για την υγιεινή και ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Για όλα αυτά χρειαζόμαστε συνδικάτα μαζικά, μαχητικά και διεκδικητικά που να αφορούν και να εκπροσωπούν τους πραγματικούς εργαζόμενους και εργαζόμενες, και όχι κάποιες ελίτ που νοιάζονται μόνο για την αναπαραγωγή της πιο διεφθαρμένης και βολεμένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας».