Την Τετάρτη 1 Απριλίου αναμένεται να ξεκινήσει το δικαστήριο για την υπόθεση της έκρηξης που σημειώθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2024 στην οδό Αρκαδίας στους Αμπελόκηπους και οδήγησε στον θάνατο του Κυριάκου Ξυμητήρη και στον βαρύ τραυματισμό της Μαριάννας Μανουρά. 

Λίγες ημέρες αργότερα, σχηματίστηκε δικογραφία από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και συνελήφθησαν η Δήμητρα Ζαραφέτα και ο Δημήτρης λόγω ανταλλαγής ενός ζευγαριού κλειδιών του διαμερίσματος στο οποίο σημειώθηκε η έκρηξη.

Δύο εβδομάδες αργότερα, συνελήφθησαν ο Α.Κ. και ο Νίκος Ρωμανός, με τη δικαιολογία ότι βρέθηκαν ίχνη αποτυπωμάτων τους σε μια πλαστική σακούλα που εντοπίστηκε μέσα στο διαμέρισμα και χωρίς κανένα επιπλέον στοιχείο.

Τα πέντε άτομα παραμένουν προφυλακισμένα εδώ και 1,5 χρόνο με τις αιτήσεις διακοπής της προσωρινής κράτησης να απορρίπτονται σε όλα τα ενδιάμεσα δικαστικά συμβούλια.

Την Τετάρτη 1η Απριλίου που αναμένεται να ξεκινήσει η δίκη στο Εφετείο Αθηνών, υπάρχει κάλεσμα για συγκέντρωση στις 8:30 από συλλογικότητες και πολιτικές ομάδες.

Διογκωμένο κατηγορητήριο για επικοινωνιακούς λόγους

Η Μαριάννα Μανουρά δημοσιοποίησε μια επιστολή μέσα από τις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού, στην οποία εκθέτει ως πρωτοφανές περιστατικό «την πλήρη απουσία όλων των αστυνομικών της αντιτρομοκρατικής από μάρτυρες κατηγορίας».

Παράλληλα τοποθετεί εκτός κάδρου τους τέσσερις συγκατηγορούμενους της και δηλώνει πως θα βρεθεί στο δικαστήριο για να αντικρούσει τις κατηγορίες και να υπερασπιστεί, όπως αναφέρει, τόσο τη στάση της όσο και τη μνήμη του Κυριάκου Ξυμητήρη.

«Η κατηγορούσα αρχή δηλαδή, υπό τις εντολές τις οποίες έλαβαν χώρα οι έρευνες, βγήκαν τα εντάλματα σύλληψης και αποδόθηκαν οι κατηγορίες, κρίνει ότι δεν υπάρχει λόγος να εμφανιστεί στη διαδικασία. Η διωκτική αρχή δηλαδή δεν εμφανίζεται σε μία υπόθεση που αυτή η ίδια διώκει» εξηγεί.

Σε άλλο σημείο της επιστολής της αναφέρει: «Μία διαδικασία στηριγμένη σε ένα εμφανώς διογκωμένο κατηγορητήριο όπου μάλιστα είναι προφανές πως τέσσερις από τους πέντε κατηγορούμενους δεν έχουν καμία σχέση ούτε γνώριζαν για το τι επρόκειτο να συμβεί στις 31/10.

Η προφανής αδυναμία της αντιτρομοκρατικής να στοιχειοθετήσει ένα έστω προσχηματικά αξιόπιστο κατηγορητήριο, κράτησε σε ομηρία όλους εμάς, με τις αιτήσεις διακοπής της προσωρινής κράτησης να απορρίπτονται σε όλα τα ενδιάμεσα δικαστικά συμβούλια (εξάμηνο και δωδεκάμηνο) με φαιδρές αιτιολογήσεις.

Η υπόθεση κρατήθηκε έτσι ανοιχτή, απουσία οποιουδήποτε νέου στοιχείου που να το δικαιολογεί, με τα απορριπτικά σκεπτικά των συμβουλίων να αυτοαναιρούνται σε σημεία προσπαθώντας να βρουν νέο αφήγημα προκειμένου να εξαντλήσουν το όριο της προφυλάκισης για όλους τους κατηγορούμενους, επιχειρώντας έτσι να ικανοποιήσουν δύο στόχους: αφενός την εμπέδωση της κρατικής εκδικητικότητας και αφετέρου την συντήρηση του αφηγήματος για τρομοκρατική οργάνωση.

Στο τέλος, αναφέρεται σε ενδεχόμενο εξοντωτικών ποινών: «Μιας οργάνωσης χωρίς όνομα, χωρίς ιστορία, χωρίς δράση, χωρίς καν υπόσταση, η εφεύρεση της οποίας εξυπηρετεί αφενός μεν θεαματικούς-επικοινωνιακούς λόγους, αλλά και σοβαρή αναβάθμιση του κατηγορητηρίου που φέρει τον κίνδυνο εξοντωτικών ποινών».

Διαβάστε: Νίκος Ρωμανός / «Ο αγώνας για τη δικαίωσή μου τώρα ξεκινάει»