Η Μ., εκπαιδευτικός νεοδιόριστη στην Πάτρα, δεν έχει ανοίξει ακόμα τις βαλίτσες της και δεν έχει ξεκινήσει τη διαδικασία ανεύρεσης σπιτιού. «Δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία και αύριο μπορεί να μου πουν ότι πάω Τρίπολη. Περιμένω λοιπόν πληρώνοντας airbnb κι έχοντας ξοδέψει ήδη 700 ευρώ» λέει στο tvxs.

Οι περισσότεροι από τους 23.000 αναπληρωτές συναδέλφους της, αντιμετωπίζουν όμως ήδη το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα, αυτό της ανεύρεσης κατοικίας. «Οι φίλοι μας στα νησιά κοιμούνται σε σκηνές, κάμπινγκ, σε αυτοκίνητα, περιμένοντας να τελειώσει η σεζόν μήπως και βρουν σπίτι σε λογική τιμή».

Η προσφορά του δημοτικού κάμπινγκ Κυθήρων για ένα ευρώ τη σκηνή μέχρι να βρουν οι εκπαιδευτικοί κατάλυμα, είναι η τραγική παραδοχή ότι δεν υπάρχει καμία μέριμνα από την πολιτεία η οποία δεν ενδιαφέρεται για την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που καλούνται να διαμορφώσουν το μέλλον των παιδιών σε ολόκληρη τη χώρα.

Σήμερα Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου, στο υπουργείο Εσωτερικών, για πολλοστή φορά οι εκπαιδευτικοί ζητούν από την πολιτεία μέτρα για αξιοπρεπής διαβίωση. Ένα αίτημα που χρονίζει και όχι απλά δεν ικανοποιείται αλλά οι εκπαιδευτικοί βλέπουν την επιδείνωση της κατάστασης χρόνο με το χρόνο. Ακολούθως η συγκέντρωση μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Εργασίας, με επίκεντρο την κατάργηση της προπληρωμένης κάρτας και τη διεκδίκηση επιδόματος ανεργίας.

«Όπου κι αν είμαστε, αν βρούμε σπίτι θα είναι ακριβό κι εμείς έχουμε ήδη έξοδα μετακόμισης, νοίκια μπροστά κλπ. Οι συνάδελφοι στα νησιά θα αντιμετωπίσουν το γνωστό πρόβλημα, Μάιο θα τους πετάξουν έξω. Είναι μια κόλαση η κατάσταση. Συν το ψυχολογικό, το άγχος μας που τα παιδιά μας που μεγαλώνουν αλλού. Συν τα έξοδα μετακίνησης για να τα βλέπουμε όσο γίνεται πιο συχνά» λέει η Μ.

H κυβέρνηση γνωρίζει το πρόβλημα που χρονίζει αλλά δεν έχει δώσει καμία λύση ενώ οι προτάσεις από Ενώσεις και Σωματεία είναι άφθονες. Γι’αυτό εξάλλου πραγματοποιούνται σήμερα και αύριο κινητοποιήσεις που έχουν σαν βασικό αίτημα την στέγαση αλλά και τους μισθούς.

«Στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχει ελεύθερο σπίτι κάτω από 600 ευρώ. Στον Πειραιά  που ψάχνουν φίλοι νεοδιόριστοι, τα δυάρια  ξεπερνούν τα 500. Στα νησιά βρίσκεις με 400 ευρώ -πάλι πολλά είναι για εμάς- αλλά σε πετάνε έξω πριν τη λήξη του σχολικού έτους» λέει ο Γ. νεοδιόριστος εκπαιδευτικός από τη Β. Ελλάδα.

Εν μέσω κινητοποιήσεων και ενόψει της ΔΕΘ, η εκπαιδευτικός Κυριακή Αμοιρίδου, κάλεσε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να απαντήσει στα  ερωτήματα που διατύπωσε στη λιτή επιστολή της.

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Ανακοινώνετε κάθε χρόνο έναν αριθμό προσλήψεων αναπληρωτών. Όμως κανείς δεν μας λέει ξεκάθαρα:

• Πόσα είναι τα συνολικά κενά που έχουν δηλωθεί από τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης;
• Γιατί δεν καλύπτονται όλα αυτά τα κενά εξαρχής, ώστε να ξεκινήσει η σχολική χρονιά με εκπαιδευτικούς σε όλες τις τάξεις και τα μαθήματα;

Επιπλέον, τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα:
Γιατί να συνεχίζουν να υπάρχουν αναπληρωτές σε σταθερή βάση, όταν ο όρος “αναπληρωτής” σημαίνει αναπληρώνω κάποιον/α που λείπει προσωρινά; Γιατί η αναπλήρωση έχει μετατραπεί σε μόνιμο καθεστώς κάθε χρονιάς; Ποιον εξυπηρετεί αυτή η πολιτική;

Και φυσικά, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και το ζήτημα των μισθών:

• Πώς μπορεί να ζήσει ένας νέος ή μια νέα εκπαιδευτικός με έναν μισθό 780–850€ και ενοίκια που ξεπερνούν κατά πολύ το μισό αυτού του ποσού;
• Τι σημαίνει «αύξηση» μισθών με 30€ μεικτά όταν το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί; Χρειάζονται ουσιαστικές αυξήσεις, όχι επικοινωνιακά ψίχουλα.

Σας καλώ να δώσετε απαντήσεις σε όλα αυτά στην κεντρική σας ομιλία στη ΔΕΘ. Οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειες τους περιμένουν ξεκάθαρες δεσμεύσεις και όχι γενικόλογες εξαγγελίες.

Με εκτίμηση, Αμοιρίδου Κυριακή

ΠΕ07 Γερμανικών

(αιωνίως «προσδοκώμενη» μιας θέσης αναπληρωτή, δυστυχώς)

Τα βασικά αιτήματα των εκπαιδευτικών όπως διαμορφώνονται από τις Ενώσεις τους

1. Αναπροσαρμογή μισθών & επαναφορά 13ου-14ου: Ο εισαγωγικός μισθός των 787 ευρώ κρίνεται ανεπαρκής, ιδίως με δεδομένη τη στεγαστική κρίση.
2. Μέτρα στήριξης για στέγαση και μετακινήσεις: Αιτήματα για επίδομα ενοικίου, δωρεάν σίτιση-στέγαση και κρατική κάλυψη των μεταφορικών.
3. Κατάργηση της προπληρωμένης κάρτας: Οι καθυστερήσεις στην ενεργοποίηση και αποστολή της κάρτας, που προορίζεται για τις πρώτες ανάγκες των εκπαιδευτικών, προκαλούν έντονη δυσφορία. Αντί αυτής, ζητείται άμεση οικονομική ενίσχυση χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια.
4. Μονιμοποίηση των αναπληρωτών: Το αίτημα για σταθερή εργασία και εξίσωση δικαιωμάτων με τους μόνιμους συναδέλφους παραμένει κεντρικό.