Στην Πάτρα οδεύει η Ειρήνη Μουρτζούκου, για να παρουσιαστεί στον ανακριτή και να δώσει απαντήσεις για την κατηγορία της ανθρωποκτονίας τεσσάρων βρεφών, εκ των οποίων τα δύο ήταν δικά της, αλλά και για την απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βάρος μιας ενήλικης γυναίκας.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, στην ΓΑΔΑ, όπου κρατούνταν, είχε συνάντηση με τον συνήγορό της κ. Αλεξανδρή, στον οποίο παρέδωσε χειρόγραφα σημειώματα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα σημειώματα αυτά ενδέχεται να αξιοποιηθούν κατά την απολογία της και να περιέχουν λεπτομέρειες για τους θανάτους των παιδιών, ενώ δεν αποκλείεται να εμπλέξουν και άλλα πρόσωπα στις υποθέσεις ανθρωποκτονίας.

Πάντως, ο συνήγορός της προϊδεάζει για αποκαλύψεις.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πιθανή τοποθέτησή της για τον θάνατο του μικρού Παναγιωτάκη, του τελευταίου χρονικά βρέφους που έχασε τη ζωή του τον Αύγουστο του 2024. Η 25χρονη μέχρι στιγμής αρνείται να δώσει οποιαδήποτε πληροφορία για την υπόθεση, ωστόσο η σημερινή της απολογία αναμένεται με έντονο ενδιαφέρον.

Εντός της εβδομάδας αναμένεται και το πόρισμα των ιατροδικαστών για τα αίτια θανάτου του βρέφους.

Ο Δημήτρης Γαλεντέρης, ιατροδικαστής τονίζει ότι «αυτή η υπόθεση έφτασε σε σύλληψη και ομολογία με απόφαση του εισαγγελέα να πετάξει έξω τους ιατροδικαστές από τη διερεύνηση. Για μας η αλήθεια ήταν προφανής από την αρχή. Εγώ με το που πήρα την υπόθεση της Κατερίνας το πρώτο πράγμα όπου είπα είναι ότι εδώ έχουμε βασικά στοιχεία ανθρωποκτονίας και θα πρέπει να διερευνηθεί και να αποκλειστεί αυτή η περίπτωση».

Η καθ’ ομολογίαν παιδοκτόνος έχει αναφερθεί στην ιδιαίτερα τεταμένη σχέση που διατηρούσε με τη μητέρα της, η οποία από το Νοέμβριο του 2024, είχε στραφεί εναντίον της κόρης της. Μάλιστα αναμένεται ότι θα αναζητήσει τυχόν ευθύνες και προς τους κρατικούς λειτουργούς.

Η συνήγορος της μητέρας της Ειρήνης Μουρτζούκου, τόνισε ότι «όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα και ιδίως μετά το θάνατο του Παναγιωτάκη η ίδια εξέφρασε τα υπόνοιές της και απευθύνθηκε στις αρχές είναι από την πρώτη στιγμή σε συνεργασία με τις αρχές έχει καταθέσει και το ίδιο θα κάνει και τώρα».

Τα πορίσματα τεσσάρων εμπειρογνώμων διαφόρων ειδικοτήτων, αλλά και οι 80 μαρτυρικές καταθέσεις που είχαν λάβει αστυνομικοί της Ασφάλειας ήταν συντριπτικά εναντίον της 25χρονης, καθώς προέκυπτε ότι τα παιδιά, αντίθετα από τις ιατροδικαστικές εκθέσεις δεν είχαν χάσει τη ζωή τους από παθολογικά αίτια αλλά ήταν θύματα εγκληματικής ενέργειας.

Για το λόγο αυτό έχει διατχθεί και η κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση για τη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών σε βάρος ιατροδικαστών που υπηρέτησαν στην Ιατροδικαστική Υπηρεσίας Πατρών.

«Η ευθύνη της κοινωνίας δεν εξαντλείται στην καταδίκη του εγκλήματος»

«Υπάρχει ένα κοινό μοτίβο: μητέρες που δολοφονούν τα παιδιά τους, το ένα μετά το άλλο», τόνισε η σύμβουλος ανθρωπίνων σχέσεων Κική Μερτζάνη, μιλώντας στην ΕΡΤ, για τις δύο υποθέσεις παιδοκτονίας που συγκλόνισαν τη χώρα.

Όπως επισήμανε, «ο μητρικός δεσμός έχει κατακερματιστεί. Δεν υπάρχει. Από τη στιγμή που αυτό συμβαίνει, αναδύεται το μίσος και ο φθόνος — να σκοτώσω μέχρι αφανισμού».

Σύμφωνα με την κυρία Μερτζάνη, οι περιπτώσεις Πισπιρίγκου και Μουρτζούκου δεν μπορούν να ερμηνευτούν με έναν ενιαίο ψυχολογικό όρο ή διάγνωση, καθώς «το φαινόμενο της παιδοκτονίας είναι πολυδιάστατο», αλλά αναδεικνύουν βαθιές διαταραχές στον δεσμό μητέρας–παιδιού και «σιωπηλές» κοινωνικές δυναμικές. «Κανένα παιδί δεν γεννιέται δολοφόνος. Το περιβάλλον, η σιωπή και τα τραύματα διαμορφώνουν τον χαρακτήρα», εξήγησε.

Αναφερόμενη στην κοινωνική ανοχή, υπογράμμισε ότι «δεν είναι ότι δεν φαίνονται τα σημάδια. Δεν τους δίνουμε σημασία» και χαρακτήρισε «κανονικότητα» για τέτοιες οικογένειες τα έντονα συναισθήματα φόβου, θυμού, οργής και μίσους.

Ο ποινικολόγος Γιάννης Βλάχος επεσήμανε ότι η ιδανική εικόνα της ελληνικής οικογένειας δεν ανταποκρίνεται πάντα στην πραγματικότητα. Όπως τόνισε, «ο θεσμός της οικογένειας είναι πολυεπίπεδος και μπορεί να γεννά συγκρούσεις, εντάσεις, ακόμη και παθολογίες. Πρέπει να φύγουμε από το στερεότυπο της εξιδανικευμένης οικογένειας».

Ο ίδιος ζήτησε να ενισχυθούν οι σχολικές και κοινωνικές δομές παρακολούθησης παιδιών με αποκλίνουσες συμπεριφορές, επισημαίνοντας ότι «το να αποφύγουμε ένα φονικό μέσα στους τέσσερις τοίχους μιας κρεβατοκάμαρας, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι εξαιρετικά δύσκολο».

Η κυρία Μερτζάνη συμπλήρωσε πως η ευθύνη της κοινωνίας δεν εξαντλείται στην καταδίκη του εγκλήματος: «Πρέπει να αναρωτηθούμε πού ήμασταν πριν την πράξη. Όταν κατακερματίζεται ο μητρικός δεσμός και αναδύεται το μίσος, φτάνουμε στον αφανισμό του άλλου ατόμου».

Τέλος, ο Γιάννης Βλάχος υπενθύμισε την πίεση που δέχονται οι οικογένειες σήμερα και επικαλέστηκε στοιχεία του «Χαμόγελου του Παιδιού», σύμφωνα με τα οποία οι καταγγελίες για βία κατά παιδιών το πρώτο εξάμηνο του 2025 αυξήθηκαν κατά 300%: «Αυτό θα έπρεπε να μας έχει ήδη χτυπήσει καμπανάκι», κατέληξε.