Το Ισραήλ συνέχισε τους ανελέητους βομβαρδισμούς της Βηρυτού και χθες Σάββατο βράδυ, ακόμη και μετά τη δολοφονία του ηγέτη της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα. Το βασικό ερώτημα είναι πλέον πώς θα αντιδράσει το Ιράν, ο μεγάλος προστάτης της Χεζμπολάχ.

Μέχρι τη δολοφονία του δημοφιλούς ηγέτη της οργάνωσης, το Ιράν είχε επιδείξει μία αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση. Ακόμη και όταν ισραηλινοί πύραυλοι κατέστρεψαν το ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό ή δολοφόνησαν τον ηγέτη της Χαμάς Ισμαήλ Χανίγια μέσα στην Τεχεράνη τον Ιούλιο, η ιρανική ηγεσία είχε περιοριστεί σε φραστικές καταγγελίες ή περισσότερο συμβολικές εκτοξεύσεις πυραύλων, που αναχαιτίστηκαν εύκολα από την ισραηλινή αεράμυνα.

Ο βασικός λόγος για αυτή τη στάση είναι ότι η νέα μετριοπαθής ηγεσία στην Τεχεράνη επιδιώκει τη βελτίωση των σχέσεων της με τη Δύση, αποφεύγοντας την άμεση στρατιωτική εμπλοκή της στο Λίβανο και μία στρατιωτική σύγκρουση με τις ΗΠΑ που έχουν ενισχύσει τις δυνάμεις τους στην περιοχή.

Διαβάστε: Μέση Ανατολή / Διεθνείς αντιδράσεις για τη δολοφονία Νασράλα – Πύραυλος από την Υεμένη στο Ισραήλ

Οι Ιρανοί πίστευαν επίσης, μέχρι προχθές, ότι παρά τα πλήγματα που είχε δεχθεί, η Χεζμπολάχ δεν αντιμετώπιζε μία υπαρξιακή απειλή. Αλλά αυτό δεν δείχνει να ισχύει πλέον, μετά την απώλεια του Νασράλα και άλλων στρατιωτικών ηγετών της οργάνωσης, την αποδιοργάνωσή της από τις εκρήξεις στα pagers των στελεχών της και την προφανή, μεγάλη διείσδυση των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών στις γραμμές της.

Το μεγάλο δίλημμα του Ιράν

Για το Ιράν, το δίλημμα είναι σαφές και κρίσιμο. Αν περιοριστεί σε οργισμένες καταγγελίες του Ισραήλ και σε συμβολικές πράξεις εναντίον του, η αξιοπιστία του στον σιιτικό κόσμο, ως η κινητήρια δύναμη «του άξονα της αντίστασης κατά του σιωνισμού» θα υποστεί σοβαρότατο πλήγμα. Επί πλέον, χωρίς επείγουσα υποστήριξη, η Χεζμπολάχ θα υποστεί πιθανότατα και άλλες απώλειες.

Από την άλλη πλευρά, αν η Τεχεράνη αποφασίσει να περάσει σε αντίποινα στρατιωτικού τύπου, αυτά θα πρέπει να είναι αυτή τη φορά σοβαρά και να προκαλέσουν πραγματικά πλήγματα στο Ισραήλ. Αυτό δεν είναι τόσο εύκολο από επιχειρησιακή άποψη, λόγω της μεγάλης γεωγραφικής απόστασης ανάμεσα στις δύο χώρες(δες χάρτη).

Είναι επίσης παρακινδυνευμένο καθώς το Ιράν θα βρεθεί αντιμέτωπο με την ισχυρή αλλά και αδίστακτη πολεμική μηχανή του Ισραήλ και τις μυστικές της υπηρεσίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά τη δολοφονία του Νασράλα στη Βηρυτό, οι ιρανικές αρχές μετέφεραν τον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη του Ιράν Αγιατολάχ Χαμενεί σε ασφαλές μέρος!

Την Παρασκευή, ο Νετανιάχου καυχήθηκε για την ανωτερότητα των κατασκοπευτικών υπηρεσιών του, μιλώντας στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. «Έχω ένα μήνυμα για τους τυράννους της Τεχεράνης: αν μας χτυπήσετε, θα σας χτυπήσουμε ….Δεν υπάρχει μέρος στο Ιράν που να μην μπορεί να φτάσει το μακρύ χέρι του Ισραήλ», είπε.

Επίσης, με τη Χεζμπολάχ αν όχι πλήρως ξεδοντιασμένη στρατιωτικά αλλά σίγουρα σε άμυνα, το Ιράν είναι περισσότερο ευάλωτο, ιδιαίτερα όσον αφορά τις πυρηνικές εγκαταστάσεις , τα διυλιστήρια πετρελαίου και άλλες κρίσιμες υποδομές της χώρας. Η στρατιωτική ισορροπία με το Ισραήλ εξασφαλίζόταν με τους υπόλοιπους συμμάχους της Τεχεράνης, τους Σιιίτες του Ιράκ, τους μαχητές της Υεμένης και πάνω από όλους με τη Χεζμπολάχ. Με αποδυναμωμένη την τελευταία, ο συσχετισμός γέρνει υπέρ του Ισραήλ.

Ο Νετανιάχου στην επίθεση

Πολλά θα εξαρτηθούν φυσικά και από τις επόμενες κινήσεις του τελευταίου, μεταξύ των οποίων και μια πιθανή χερσαία εισβολή στο Λίβανο για να «τελειώσει τη δουλειά». Ο Νετανιάχου έχει κερδίσει σε δημοφιλία μετά τις στρατηγικές επιτυχίες του στον Λίβανο και όσο διαρκεί η προεκλογική περίοδος στις ΗΠΑ, δεν πρόκειται να δεχθεί ουσιαστική πίεση από την Ουάσιγκτον ώστε να σταματήσει τις μαζικές δολοφονίες όχι μόνο των στρατιωτικών του αντιπάλων αλλά και των απλών πολιτών στον Λίβανο και τη Γάζα.

Διαβάστε: Στέλιος Κούλογλου / Νετανιάχου, ο τέλειος προβοκάτορας

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός έχει μέχρι τώρα αγνοήσει τις κομψές συμβουλές της Ουάσιγκτον για «αυτοσυγκράτηση». Δεν είναι προφανές ακόμη, αν στην περίπτωση του Λιβάνου πρόκειται για συμπαιγνία Τελ Αβίβ- Ουάσιγκτον, η οποία δια στόματος Μπάιντεν χαρακτήρισε τη δολοφονία Νασράλα «πράξη δικαιοσύνης». Αν εφαρμόζεται δηλαδή η πρακτική «καλός μπάτσος, κακός μπάτσος» στη διεθνή πολιτική και τον πόλεμο.

Αναλυτές υποστηρίζουν, από την άλλη πλευρά, ότι ο Νετανιάχου έχει εξευτελίσει και τις ΗΠΑ, υποσχόμενος κάθε τόσο ότι θα συμφωνήσει σε εκεχειρίες και στο τέλος κάνοντας τα δικά του. Για την Ουάσιγκτον, γράφει ο σημερινός Guardian, πρόκειται «για διπλωματική ταπείνωση και επίδειξη της ανικανότητάς της, ή της άρνησής της, να ελέγξει τον ενοχλητικό σύμμαχο της».

Το βέβαιο είναι ότι χωρίς την πολύπλευρη υποστήριξη των ΗΠΑ, το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να διαπράττει τις συνεχείς βαρβαρότητες, με τους νεκρούς στη Γάζα να ξεπερνούν τις 41.000 και στον Λίβανο τους 1500, χωριά οι δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και οι πάνω από 200.000 πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τα σπίτια τους στον Λίβανο.

Οι ΗΠΑ είναι η δύναμη που θα μπορούσε να σταματήσει τον πόλεμο. Άλλωστε οι πανίσχυρες βόμβες που ισοπεδώνουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα στη Βηρυττό και έχουν μετατρέψει τη Γάζα σε κρανίου τόπο, είναι αμερικανικής κατασκευής.