Ο Ζακαριά Μουσαουί είναι είναι ο μόνος άνθρωπος που έχει δικαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Σήμερα 58 ετών, κρατείται στη φυλακή υψίστης Ασφαλείας ADMAX Florence στο Κολοράντο, γνωστή ως «Αλκατράζ των Βραχωδών Ορέων».

Αυτό το σωφρονιστικό συγκρότημα σχεδιάστηκε ώστε να περιορίζει στο ελάχιστο την ανθρώπινη επαφή και να αποτρέπει κάθε πιθανότητα συντονισμού, επίθεσης ή απόδρασης.

Η καθημερινότητα στην ADMAX Florence βασίζεται στην πλήρη απομόνωση. Κάθε κρατούμενος παραμένει μόνος σε κελί 7,7 τετραγωνικών μέτρων. Οι έγκλειστοι δεν διασταυρώνονται στους διαδρόμους ούτε στους χώρους προαυλισμού· ακόμη και η έξοδος για περίπατο γίνεται ατομικά.

Κατά τη μετακίνησή τους έχουν δεμένα και τα χέρια και τα πόδια, ενώ οι αλυσίδες συνδέονται με ζώνη γύρω από την κοιλιά. Το εσωτερικό είναι κατασκευασμένο για να περιορίζει τόσο την κίνηση όσο και την επικοινωνία: τα έπιπλα είναι από χυτό σκυρόδεμα, οι τοίχοι είναι ηχομονωτικοί και οι διάδρομοι, γεμάτοι κάμερες και ανιχνευτές κίνησης, σχηματίζουν έναν λαβύρινθο.

Ανάμεσα στους κρατουμένους ή πρώην κρατουμένους της περιλαμβάνονται ορισμένοι από τους πιο επικίνδυνους καταδικασμένους των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Μεξικανός βαρόνος των ναρκωτικών Χοακίν «Ελ Τσάπο» Γκουσμάν, ο Τεντ Κατσίνσκι, γνωστός ως «Γιουναμπόμπερ», ο Ρίτσαρντ Ριντ, ο αποκαλούμενος «άνθρωπος με τα παπούτσια με εκρηκτικά », ο Τζοκχάρ Τσαρνάεφ, δράστης της επίθεσης στον Μαραθώνιο της Βοστώνης το 2013, και ο Τίμοθι ΜακΒέι, υπεύθυνος για την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στην Οκλαχόμα Σίτι το 1995.

Ο Μουσαουί, Γάλλος υπήκοος, καταδικάστηκε το 2006 σε ισόβια κάθειρξη για συνέργεια στη συνωμοσία. Όταν έγιναν οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ο Μουσαουί ήταν ήδη κρατούμενος. Είχε συλληφθεί επειδή εκπαιδευόταν ως πιλότος σε μία ιδιωτική αμερικανική σχολή, αλλά είχε περίεργη συμπεριφορά.

Αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του 2021 αναφέρουν πώς το FBI γνώριζε πως ο Γάλλος δεν συμμετείχε στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Ηταν σταλμένος από την Αλ Κάιντα, αλλά   εκπαιδευόταν για ενδεχόμενη μεταγενέστερη επίθεση. Παρ’ όλα αυτά, καταδικάστηκε επειδή δεν προειδοποίησε τις αρχές ενώ κρατούνταν.

Οι ένορκοι ψήφισαν κατά της επιβολής της θανατικής ποινής, επικαλούμενοι την ταραχώδη παιδική του ηλικία και την πιθανή άγνοιά του σχετικά με τα σχέδια της Αλ Κάιντα.

Έκθεση του Ομοσπονδιακού Δικαστικού Κέντρου, του 2022, υπό τον εισαγγελέα Ρόμπερτ Τίμοθι Ρίγκαν, καταγράφει δώδεκα παραβιάσεις των δικαιωμάτων του Μουσαουί κατά τη δικαστική διαδικασία.

Η Αΐσα ελ-Βάφι, μητέρα του Μουσάουι, ήταν 14 ετών όταν παντρεύτηκε έναν άνδρα που δεν γνώριζε προηγουμένως στο Μαρόκο. Πέντε χρόνια αργότερα, οι γονείς του Μουσάουι μετακόμισαν στη Γαλλία, όπου και γεννήθηκε. Αφού υπέστη ενδοοικογενειακή βία, η μητέρα του εγκατέλειψε τον πατέρα του Ομάρ, ενώ τα τέσσερα παιδιά της ήταν ακόμα μικρά

Οι επαφές του με τον έξω κόσμο περιορίζονται σε μία μηνιαία τηλεφωνική επικοινωνία με τη μητέρα του, που ζει στη νότια Γαλλία. Οι συνομιλίες παρακολουθούνται σε πραγματικό χρόνο και διακόπτονται αν οι σωφρονιστικές αρχές θεωρήσουν ότι αγγίζουν «ευαίσθητο» θέμα.

Η ηλικιωμένη και άρρωστη μητέρα του δεν μπορεί πλέον να ταξιδέψει και δεν έχει δει τον γιο της από τη δίκη του, το 2006. «Επιθυμεί να τον δει πριν πεθάνει», σύμφωνα με το δημοσίευμα της Le Monde.

Η μόνη άλλη τακτική επαφή του Μουσαουί είναι οι σπάνιες επισκέψεις διπλωμάτη του γαλλικού προξενείου στο Λος Άντζελες.

Ο νέος δικηγόρος του, Ρομέν Ρουίς, χαρακτηρίζει τις συνθήκες «προσβλητικές για τα θεμελιώδη δικαιώματα» και ζητεί τη μεταφορά του πελάτη του στη Γαλλία, ώστε να εκτίσει εκεί το υπόλοιπο της ποινής του.

Ο Ρουίς υποστηρίζει ότι η Γαλλία δεν μπορεί να παραμένει αδιάφορη απέναντι σε έναν πολίτη της που περνά δύο δεκαετίες σε ξένη χώρα υπό καθεστώς ακραίας απομόνωσης.

Υποστηρίζει επίσης ότι στη δίκη του, η υπεράσπιση δεν μπόρεσε να εξετάσει τρεις μάρτυρες, ενώ είχε πρόσβαση μόνο σε εκτενώς λογοκριμένα έγγραφα του FBI.

Το 2010 απορρίφθηκε αίτημα επανεξέτασης της δίκης. Σήμερα ο Ρουίς δεν έχει συναντήσει ακόμη τον πελάτη του, καθώς ο διορισμός του πρέπει να εγκριθεί από το FBI.

Η μεταφορά στη Γαλλία προβλέπεται θεωρητικά από τη διμερή σύμβαση του  1983. Απαιτεί όμως τη συναίνεση τόσο του Παρισιού όσο και του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης.