Στις τελευταίες μέρες του Σεπτέμβρη η Μποτσουάνα, μια περίκλειστη χώρα, έπλεε σε πελάγη εθνικής υπερηφάνειας.
Η κυβέρνηση της χώρας είχε κηρύξει την 29η Σεπτέμβρη μέρα αργίας με αφορμή την κατάκτηση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του χρυσού μεταλλίου στη σκυταλοδρομία 4Χ400 από την εθνική ομάδα της Μποτσουάνα.
Η επόμενη, 30 του Σεπτέμβρη, ήταν εθνική γιορτή της χώρας. Δυο μέρες αργία. Φαντάσου κάποια στιγμή τα χρυσά μετάλλια να γίνουν δύο.
Για το 35% των νέων που είναι επίσημα άνεργοι ήταν δυο μέρες ακόμη στην αργία – ανεργία.
Εκτός από το χρυσό του μεταλλίου, η Μποτσουάνα είναι μεγάλος παραγωγός διαμαντιών. Από εκεί προέρχεται το 80% των εξαγωγών της και το 30% του ΑΕΠ.
Μόλις πέρσι ανακαλύφθηκε εκεί το δεύτερο μεγαλύτερο διαμάντι όλων των εποχών 2.500 καρατίων.
Το πρώτο μεγαλύτερο είχε ανακαλυφθεί το 1905 και ήταν 3100 καράτια.
Το δώρισαν τότε στον βασιλιά Εδουάρδο Ζ’ της Αγγλίας και πολλά από τα κομμάτια του αποτελούν σήμερα μέρος των κοσμημάτων του Παλατιού.
Αυτά για όσους νόμιζαν ότι υπήρχε περίπτωση να κυκλοφορεί η βασίλισσα Καμίλα ατημέλητη στο παλάτι.

Το εισόδημα από τα διαμάντια συμβάλει σε κάποια ανάπτυξη αλλά η παραγωγή δεν είναι έντασης εργασίας με αποτέλεσμα την ανεργία.
Την ίδια ώρα ο πλούτος συσσωρεύεται σε λίγα χέρια με αποτέλεσμα τεράστιες ανισότητες.
Τα διαμάντια αποδεικνύονται παντοτινά και …..στην εκμετάλλευση.
Ρωτάω τον Νόα, ένα νεαρό της πιάτσας, για την μεγάλη ανεργία και την αποδίδει στο γεγονός ότι η Μποτσουάνα δεν διαθέτει βιομηχανία.
Εντάξει από αυτή την άποψη και η Ελλάδα είναι η Μποτσουάνα της Ευρώπης.

Η αλήθεια είναι ότι η Μποτσουάνα έχει πληγεί σημαντικά από την κλιματική αλλαγή με τις ξηρασίες αλλά και τις πλημμύρες με τις συναφείς επιδημίες.
Τα νερά πάντως εξακολουθούν να ρέουν από την Ανγκόλα και να εξατμίζονται στην έρημο Καλαχάρι σχηματίζοντας τον περίφημο υδροβιότοπο στο δέλτα του ποταμού Οκαβάνγκο που είναι ένα από τα επτά φυσικά θαύματα της Αφρικής και Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς με την αντίστοιχη άγρια ζωή.
Βορειότερα στο περίφημο πάρκο Chobe χιλιάδες ελέφαντες και άλλα άγρια ζώα σχηματίζουν ένα πανόραμα στην περιοχή όπου το ομώνυμο ποτάμι αποτελεί φυσικό σύνορο με την Ναμίμπια.
Οι λαθροθήρες όμως απειλούν με εξαφάνιση τους ρινόκερους ενώ και οι ελέφαντες δεν ξεφεύγουν από τη μανία τους.

Στρατιές ελεφάντων διασχίζουν το ποτάμι αναζητώντας τροφή στη Ναμίμπια για να επιστρέψουν το βράδυ.
Πολλοί αφήνουν τα κόκαλά τους απέναντι, επειδή τους πυροβολούν με την αιτιολογία ότι κάνουν ζημιές στις καλλιέργειες.
Η ατυχία των ελεφάντων είναι ότι διαθέτουν χαυλιόδοντες πολύτιμους για τους λαθροθήρες.
Πάνω από 11.000 έχουν εξαφανιστεί την τελευταία δεκαπενταετία και η κυβέρνηση εκπόνησε την στρατηγική 2025-2030 εναντίον της λαθροθηρίας η οποία συνδέεται και με άλλες μορφές οργανωμένου εγκλήματος.

Άγριο θηρίο ο άνθρωπος όταν κατέχει δύναμη ίση με τα πάθη του έλεγε ο Πλούταρχος και τα λόγια του ηχούν επίκαιρα στην σημερινή εποχή.
Στην αντίπερα όχθη η μαγεία της φύσης με σπάνια πουλιά πάνω σε στύλους μέσα στο ποτάμι.
Οι κροκόδειλοι στέκονται ακίνητοι λες και είναι πεθαμένοι, οι ιπποπόταμοι στην ίδια ακινησία βγάζοντας περίεργους ήχους, ενώ ψαρόβαρκες περιπλέουν το νησί που σχηματίζεται στο ποτάμι.
Εκεί ακριβώς βόσκουν αμέριμνα τα ζώα χωρίς το φόβο των λιονταριών. Ποια λιοντάρια θα μου πεις, όταν μιλάμε για το άνθρωπο;




