Η πρωτοφανής επίθεση εναντίον ακτιβιστών της περιβαλλοντικής οργάνωσης “Επιτροπή Εναντίον της Σφαγής των Πουλιών” (CABS) που σημειώθηκε στη Ζάκυνθο, αναδεικνύει τη σκοτεινή πλευρά της παράνομης θήρευσης τρυγονιών στην Ελλάδα.

Ο 49χρονος Σλοβένος ακτιβιστής Μπόστιαν Ντέμπερσεκ, υπεύθυνος εγκλημάτων άγριας ζωής της CABS, βρέθηκε για τρίτη συνεχόμενη άνοιξη στο νησί του Ιονίου, συνεχίζοντας την αποστολή του για την καταπολέμηση του παράνομου κυνηγιού τρυγονιών.

Η κατάσταση των τρυγονιών στον κεντρο-ανατολικό διάδρομο μετανάστευσης είναι δραματική. Τα στοιχεία δείχνουν μια συγκλονιστική μείωση του πληθυσμού κατά 80% από τη δεκαετία του ’80, με επιπλέον απώλειες 30% τα τελευταία 15 χρόνια. Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία επισημαίνει ότι το κυνήγι, τόσο το νόμιμο όσο και το παράνομο, αποτελεί βασική αιτία αυτής της καταστροφικής μείωσης.

Η Χερσόνησος Κερί, γνωστή για την έντονη παρουσία λαθροκυνηγών, έγινε το επίκεντρο της φετινής αποστολής. Οι παράνομοι κυνηγοί εκεί έχουν αναπτύξει ένα σύνθετο δίκτυο επικοινωνίας, χρησιμοποιώντας ασυρμάτους και τσιλιαδόρους στρατηγικά τοποθετημένους στο βουνό.

Η επίθεση που ακολούθησε ήταν προμελετημένη και καλά οργανωμένη. Περίπου 15 άνδρες, με καλυμμένα πρόσωπα, περικύκλωσαν την πενταμελή ομάδα των ακτιβιστών χρησιμοποιώντας πολλαπλά οχήματα.

Η βιαιότητα της επίθεσης ήταν πρωτοφανής. Ο Ντέμπερσεκ υπέστη σοβαρό τραυματισμό στη μύτη, ενώ η συνάδελφός του Έμα δέχθηκε επίθεση και σύρθηκε στο έδαφος από τα μαλλιά. Οι επιτιθέμενοι κατέστρεψαν εξοπλισμό και απείλησαν τη ζωή των ακτιβιστών.

«Εχω δεχθεί ξανά επιθέσεις. Αυτή όμως ήταν μακράν η βιαιότερη και η αθλιότερη»

«Εχω δεχθεί ξανά επιθέσεις. Αυτή όμως ήταν μακράν η βιαιότερη και η αθλιότερη», είπε στην «Καθημερινή» ο Μπόστιαν Ντέμπερσεκ, περιγράφοντας, σοκαρισμένος ακόμα, την επίθεση που δέχθηκαν ο ίδιος και ακόμα τέσσερα μέλη της Επιτροπής από μια ομάδα ανδρών στο βουνό.

«Παρατηρήσαμε έναν κυνηγό και ακούσαμε φωνές άλλων, οπότε αποφασίσαμε να φύγουμε από το σημείο για να ειδοποιήσουμε την αστυνομία και να τη συναντήσουμε κάπου εκεί. Κατεβαίναμε στον δημόσιο δρόμο για να φύγουμε. Εκεί είδαμε έναν άνδρα 50-60 ετών, να περπατάει κρατώντας όπλο και έπειτα είδαμε 10 αυτοκίνητα και περίπου πέντε κυνηγούς να τρέχουν προς την τοποθεσία μας. Ηταν εμφανές ότι μας αναζητούσαν».

Τα μέλη της Επιτροπής προσπάθησαν να κρυφτούν. Μπήκαν μέσα στο δάσος και βγήκαν στο επόμενο δρόμο που ήταν κάποια χιλιόμετρα παρακάτω. Εκεί ένιωσαν ασφαλείς και προχώρησαν προς το επόμενο χωριό, όπου είχαν αφήσει το αυτοκίνητό τους.

Στη διασταύρωση ωστόσο τους περίμεναν κάποιοι άνδρες που στέκονταν έξω από τα αυτοκίνητά τους, και άρχισαν να τους κάνουν διάφορες ερωτήσεις, όπως «γιατί είναι στο δάσος;» προειδοποιώντας τους ότι είναι «κλειστή περιοχή». Οπως είπε ο 49χρονος, προσπάθησαν να ρίξουν τους τόνους, λέγοντας ότι δεν έκαναν κάτι κακό ή παράνομο, και απομακρύνθηκαν. «Οταν φεύγαμε τους είδαμε να καλούν κάποιους άλλους και να τους ενημερώνουν. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήλπιζα ακόμα ότι δεν θα συμβεί κάτι κακό. Δέκα λεπτά αργότερα ένα αυτοκίνητο ήρθε προς το μέρος μας. Μόλις μας προσπέρασε, φρέναρε μπροστά μας. Ηταν γεμάτο άνδρες που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Περίπου οκτώ άτομα πήδηξαν έξω. Επειτα έφτασαν και άλλα δύο αυτοκίνητα. Ημασταν περικυκλωμένοι».

«Αρχισαν να μας σπρώχνουν και να μας λένε ότι δεν μπορούμε να είμαστε εκεί. Προσπάθησαν να μας αρπάξουν τις τσάντες που είχαμε στον ώμο. Ακουσα τη συνάδελφό μου, την Εμα, να ουρλιάζει. Την είχαν αρπάξει από τα μαλλιά και την είχαν σπρώξει στο έδαφος. Προσπάθησα να τη βοηθήσω αλλά με κρατούσαν. Τον άλλον συνάδελφο τον κλώτσησαν και τον έριξαν κάτω».

«Δύο συνάδελφοι κατάφεραν να ξεφύγουν κατεβαίνοντας απότομες πλαγιές του δάσους, με κίνδυνο της ζωής τους. Ακόμα και τότε, οι κυνηγοί άρχισαν να τους πετούν πέτρες». Οταν οι υπόλοιποι τρεις αρνήθηκαν να παραδώσουν τα σακίδιά τους, στα οποία είχαν τα αρχεία τους αλλά και ακριβό εξοπλισμό, η κατάσταση εκτροχιάστηκε. «Αρχισαν να μας γρονθοκοπούν. Ο Ντέιβιντ γλίτωσε με μερικές μελανιές. Εμένα με χτύπησαν δύο φορές στο πρόσωπο. Μου έσπασαν τη μύτη. Γέμισα αίματα. Οταν είδαν ότι αιμορραγούσα, αποφάσισαν ότι είχαν κάνει πια αρκετά. Μας είπαν: “Αν θέλετε τη ζωή σας, δεν θα επιστρέψετε ποτέ στο Κερί”. Και μετά έφυγαν. Γύρω μας ήταν τουλάχιστον άλλοι δέκα άνθρωποι που έβλεπαν εμένα να αιμορραγώ και την Εμα να κλαίει στο έδαφος. Κανείς δεν μας βοήθησε».

Την περίοδο 2019-2022, περισσότερα από 57.095 τρυγόνια πυροβολήθηκαν

Η έρευνα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας αποκαλύπτει το μέγεθος του προβλήματος. Την περίοδο 2019-2022, περισσότερα από 57.095 τρυγόνια πυροβολήθηκαν παράνομα στα Ιόνια Νησιά, χωρίς να υπάρξει ούτε μία επίσημη καταγγελία στις δασικές υπηρεσίες.

Παρά την απαγόρευση του εαρινού κυνηγιού τρυγονιού από το 1983, η λαθροθηρία συνεχίζεται ανεξέλεγκτη. Ο Ντέμπερσεκ εκτιμά ότι στη Ζάκυνθο δραστηριοποιούνται περίπου 100 λαθροκυνηγοί.

Η ατιμωρησία παραμένει σημαντικό πρόβλημα. Σύμφωνα με τον Αντρέα Ρουντιλιάνο, υπεύθυνο έρευνας πεδίου της CABS, οι δικαστικές διαδικασίες είναι εξαιρετικά αργές και μέχρι σήμερα κανένας λαθροκυνηγός δεν έχει καταδικαστεί.

Παρά τη βίαιη επίθεση, η ομάδα της CABS παραμένει αποφασισμένη να συνεχίσει το έργο της. Ο Ντέμπερσεκ τονίζει ότι μόνο μέσω της αυστηρής εφαρμογής του νόμου και της παραδειγματικής τιμωρίας των παραβατών μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το φαινόμενο της λαθροθηρίας.

Η υποστελέχωση των δασικών υπηρεσιών και η έλλειψη αποτελεσματικής επιβολής του νόμου παραμένουν σημαντικά εμπόδια στην προστασία των απειλούμενων τρυγονιών. Η περίπτωση της Ζακύνθου αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για συστηματική αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθροθηρίας στην Ελλάδα.