Eπιστημονική μελέτη ρίχνει για πρώτη φορά φως σε μια μέχρι σήμερα λιγότερο γνωστή πλευρά της κοινωνικής ζωής των δελφινιών, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο τα θηλυκά «αξιολογούν» τα αρσενικά πριν και κατά την περίοδο αναπαραγωγής.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα θηλυκά ρινοδέλφινα του Ινδο-Ειρηνικού φαίνεται να μπορούν να αναγνωρίζουν συγκεκριμένα αρσενικά από τα χαρακτηριστικά σφυρίγματά τους και να χρησιμοποιούν πληροφορίες για το παρελθόν τους προκειμένου να αποφασίσουν αν θα τα πλησιάσουν ή θα απομακρυνθούν.

Τα συγκεκριμένα σφυρίγματα αποτελούν μοναδικά φωνητικά χαρακτηριστικά κάθε δελφινιού και λειτουργούν κατά κάποιον τρόπο σαν ατομικά «ονόματα». Χάρη στη μακροχρόνια παρακολούθηση των δελφινιών στην περιοχή, οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να συνδέσουν αρκετά από αυτά τα σήματα με συγκεκριμένα ζώα, σύμφωνα με δημοσίευμα στο National Geographic.

Το πείραμα με τα 34 σφυρίγματα

Για τις ανάγκες της έρευνας, οι επιστήμονες επέλεξαν 34 χαρακτηριστικά σφυρίγματα αρσενικών δελφινιών, τα οποία είχαν καταγραφεί μεταξύ 2013 και 2017.

Οι ήχοι αναπαράχθηκαν υποβρυχίως σε ομάδες θηλυκών, ενώ οι ερευνητές παρακολουθούσαν τις αντιδράσεις τους και από αέρος χρησιμοποιώντας drone.

Τα θηλυκά δεν απάντησαν στα σφυρίγματα με φωνητικές κλήσεις. Ωστόσο, η συμπεριφορά τους παρουσίαζε αξιοσημείωτες διαφορές.

Όταν άκουγαν τα σφυρίγματα ορισμένων αρσενικών, ορισμένα θηλυκά αναστατώνονταν και απομακρύνονταν. Η αντίδραση αυτή εμφανιζόταν συχνότερα όταν το σφύριγμα αντιστοιχούσε σε αρσενικό που είχε έντονο ιστορικό συμμετοχής σε λεγόμενα «consortships».

Συμμαχίες αρσενικών και παρατεταμένη καταδίωξη

Τα «consortships» αποτελούν μια ιδιαίτερη αναπαραγωγική στρατηγική που έχει παρατηρηθεί.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, αρσενικά σχηματίζουν συμμαχίες και συνεργάζονται προκειμένου να κρατήσουν ένα θηλυκό κοντά τους για ημέρες ή ακόμη και εβδομάδες, με στόχο το ζευγάρωμα.

Κατά τη διάρκεια ορισμένων από αυτές τις περιόδους έχουν καταγραφεί συμπεριφορές όπως καταδίωξη, δαγκώματα, χτυπήματα και απειλητικοί ήχοι.

Οι κοινωνικές συμμαχίες των αρσενικών έχουν μελετηθεί εδώ και χρόνια, όμως πολύ λιγότερα ήταν γνωστά για τον τρόπο με τον οποίο τα θηλυκά αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται αυτές τις σχέσεις.

Δεν χρειάζεται να έχουν προσωπική εμπειρία

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της έρευνας είναι ότι η αντίδραση των θηλυκών δεν φαίνεται να βασίζεται αποκλειστικά σε προσωπικές εμπειρίες.

Αντίθετα, τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορεί να λαμβάνουν υπόψη το συνολικό ιστορικό ενός αρσενικού με άλλα θηλυκά της ίδιας κοινωνικής ομάδας.

Με άλλα λόγια, ένα θηλυκό δελφίνι φαίνεται πιθανό να μπορεί να αναγνωρίσει ένα συγκεκριμένο αρσενικό και να αντιδράσει διαφορετικά ανάλογα με το τι «γνωρίζει» για τη συμπεριφορά του.

Η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Άλις Μπουσάρ, σημειώνει ότι τα αρσενικά είναι γνωστά για τις ιδιαίτερα ανεπτυγμένες κοινωνικές τους ικανότητες, οι οποίες τους επιτρέπουν να σχηματίζουν συμμαχίες. Η νέα έρευνα, όμως, εξετάζει για πρώτη φορά με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο τα θηλυκά χρησιμοποιούν πληροφορίες.

Πιο έντονη αντίδραση από τα αναπαραγωγικά ενεργά θηλυκά

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ακόμη ότι οι αντιδράσεις ήταν εντονότερες στα θηλυκά που βρίσκονταν σε ηλικία και φάση του αναπαραγωγικού τους κύκλου κατά την οποία μπορούσαν να μείνουν έγκυα.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα θηλυκά απομακρύνονταν σε μεγαλύτερη απόσταση όταν άκουγαν ορισμένα από τα σφυρίγματα.

Οι επιστήμονες εξετάζουν διάφορες πιθανές εξηγήσεις για αυτή τη συμπεριφορά. Μία από αυτές είναι ότι τα θηλυκά μπορεί να αποφεύγουν αρσενικά που έχουν ήδη υπάρξει σύντροφοι τους.

Ένα πολύπλοκο κοινωνικό δίκτυο

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να διερευνηθούν σχετικά με τις σχέσεις των δελφινιών και τις επιλογές τους κατά το ζευγάρωμα.

«Τα αρσενικά και τα θηλυκά αυτού του πληθυσμού έχουν πολύπλοκες κοινωνικές ζωές», λέει η Κινγκ.

Παρότι η πιο στενή συναναστροφή παρατηρείται κατά την περίοδο του ζευγαρώματος, οι επιστήμονες καταγράφουν επίσης αρσενικά και θηλυκά να διατηρούν κοινωνικούς δεσμούς και να περνούν χρόνο μαζί, ακόμη και με συμπεριφορές όπως το απαλό άγγιγμα και το τρίψιμο μεταξύ τους.

Η Μπουσάρ σημειώνει επίσης ότι ορισμένα θηλυκά ήταν πιθανότερο να πλησιάσουν συγκεκριμένα αρσενικά ανάλογα με το σφύριγμά τους, αν και απαιτείται περισσότερη έρευνα για να γίνει κατανοητό αυτό το μοτίβο.

Στο μέλλον, θα ήθελε να εξεταστεί τι είναι αυτό που κάνει ένα αρσενικό ελκυστικό και όχι απωθητικό για τα θηλυκά, καθώς και αν αυτές οι προτιμήσεις επηρεάζουν τελικά ποια αρσενικά καταλήγουν να γίνονται πατέρες των μικρών.

Για την ίδια, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της μελέτης είναι ότι προσφέρει μια πιο καθαρή εικόνα για το τι ακριβώς προσέχουν τα θηλυκά δελφίνια.