Ζούμε στην εποχή του true crime, όπου εκπομπές, ντοκιμαντέρ, ποντκαστ, τηλεοπτικές σειρές και ταινίες που ασχολούνται με αληθινές υποθέσεις εγκλημάτων όπως αυτές των σίριαλ κιλλερ ή γνωστών απατεώνων και μαφιόζων συναρπάζουν και καθηλώνουν σε κάθε μέσο από αυτά το κοινό.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η σειρά του Νέτφλιξ, Ντάμερ που σημείωσε τεράστια επιτυχία ή η σειρά-ντοκιμαντέρ «Monster: Η Ιστορία των αδερφών Μενέντεζ» που επίσης βρισκόταν για αρκετό καιρό στην κορυφαία θέση των θεάσεων στη δημοφιλή πλατφόρμα.

Προφανώς οι ιστορίες των σίριαλ κίλλερ προκαλούν ένα σοκ και μία ανατριχίλα στους θεατές, πράγμα που τους ιντριγκάρει να παρακολουθούν, να διαβάζουν και να ακούν τέτοιο περιεχόμενο.

Ας δούμε λοιπόν μερικούς από τους γνωστότερους σίριαλ κίλερ όλων των εποχών.

Ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης

Ο πιο γνωστός σίριαλ κίλλερ με τους μύθους να ακολουθούν το όνομα του, λόγω του ότι δεν ταυτοποιήθηκε ποτέ, είναι ο «Τζακ ο Αντεροβγάλτης».

Ο δολοφόνος εμφανίστηκε στην περιοχή Whitechapel του Λονδίνου το 1888 και δολοφόνησε πέντε γυναίκες, όλες τους σεξεργάτριες, ενώ ακρωτηρίασε τα πτώματά τους.

Η αστυνομία υπέθεσε ότι ο δολοφόνος ήταν χειρουργός, χασάπης ή κάποιος με δεξιότητες στη χρήση του νυστεριού.

Ο δολοφόνος χλεύαζε την κοινότητα και την αστυνομία στέλνοντας γράμματα στα οποία περιγράφονταν οι πράξεις του. Αν και έχουν κατονομαστεί πολλοί ύποπτοι όλα αυτά τα χρόνια, ο δολοφόνος δεν έχει ταυτοποιηθεί ποτέ.

Πρόσφατα μετά από έλεγχο DNA που έγινε σε μία εσάρπα θύματος εντοπίστηκαν πολύ μικρά ίχνη σπέρματος. Το DNA που βρέθηκε συγκρίθηκε με μακρινή απόγονο της κόρης του Άρον Κοσμίνσκι, ενός κομμωτή που αποτέλεσε έναν από τους έξι υπόπτους της υπόθεσης και είχε ένα αρκετά μεγάλο ταίριασμα.

Ωστόσο, ερευνητές της υπόθεσης είχαν εξηγήσει ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστο.

Τζέφρι Ντάμερ

Ο Τζέφρι Ντάμερ άρχισε να σκοτώνει το 1978, σε ηλικία μόλις 18 ετών, και δεν συνελήφθη για φόνο μέχρι το 1991, όταν ένα υποψήφιο θύμα δραπέτευσε και οδήγησε την αστυνομία στο σπίτι του στο Μιλγουόκι.

Εκεί αποκαλύφθηκαν μερικές από τις φρικιαστικές λεπτομέρειες της δολοφονικής του ζωής, μέσω φωτογραφιών ακρωτηριασμένων πτωμάτων και μερών σωμάτων που ήταν σκορπισμένα σε όλο το διαμέρισμα.

Είχε ακόμη και μια δεξαμενή με οξύ που χρησιμοποιούσε για να ξεφορτώνεται τα θύματά του.

Συνολικά, ο Ντάμερ σκότωσε 17 άτομα, κυρίως νέους άνδρες έγχρωμους. Εξέτισε δύο φορές ποινή φυλάκισης —την πρώτη για σεξουαλική κακοποίηση και τη δεύτερη για φόνο— και σκοτώθηκε από έναν συγκρατούμενό του το 1994.

Χάρολντ Σίπμαν

Ο Χάρολντ Σίπμαν, γνωστός και ως «Δρ Θάνατος», πιστεύεται ότι σκότωσε περίπου 250 ασθενείς.

Ως γιατρός ασκούσε το επάγγελμά του στο Μάντσεστερ της Αγγλίας και μεταξύ 1972 και 1998 εργάστηκε σε δύο διαφορετικά ιατρεία, σκοτώνοντας όλο αυτό το διάστημα θύματα. Δεν συνελήφθη μέχρι που αρκετοί άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και ένας νεκροθάφτης τον κατήγγειλαν για ύποπτη συμπεριφορά.

Ο νεκροθάφτης έμεινε έκπληκτος από τον μεγάλο αριθμό πιστοποιητικών αποτέφρωσης στα οποία είχε συμμετάσχει ο Σίπμαν, καθώς και το γεγονός ότι οι περισσότερες από τις περιπτώσεις αφορούσαν ηλικιωμένες γυναίκες που είχαν βρεθεί νεκρές στο κρεβάτι τους όχι τη νύχτα, αλλά κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Η αστυνομία χειρίστηκε λανθασμένα την έρευνα και ο Σίπμαν συνέχισε να σκοτώνει μέχρι που έγινε άπληστος και προσπάθησε να συντάξει μια διαθήκη για ένα θύμα που τον ονόμαζε δικαιούχο, γεγονός που οδήγησε την κόρη του θύματος να υποψιαστεί κάτι. Τελικά καταδικάστηκε το 2000 και αυτοκτόνησε ενώ βρισκόταν στη φυλακή το 2004.

Τζον Γουέιν Γκέισι

Ο Τζον Γουέιν Γκέισι, ένας εργάτης οικοδομών γνωστός στους γείτονές του στα προάστια ως εξωστρεφής χαρακτήρας, ασχολούνταν με την πολιτική και μάλιστα έκανε τον ρόλο του κλόουν σε πάρτι γενεθλίων. Δεν ήταν όμως κλόουν.

Ο Γκέισι τέθηκε ως ύποπτος το 1978, όταν ένας 15χρονος νεαρός που τον είχαν δει για τελευταία φορά μαζί του, εξαφανίστηκε. Δεν ήταν η μόνη φορά που οι οικογένειες των αγνοουμένων αγοριών είχαν υποδείξει τον Γκέισι, αλλά ήταν η πρώτη φορά που οι αρχές τους πήραν στα σοβαρά.

Λίγο μετά, εκδόθηκε ένταλμα έρευνας έδωσε στην αστυνομία πρόσβαση στο σπίτι του Γκέισι, όπου υπήρχε η μυρωδιά από σχεδόν 30 πτώματα θαμμένα σε ένα υπόγειο ύψους 1,20 μέτρων κάτω από το σπίτι του.

Καταδικάστηκε για 33 φόνους, με επιπλέον κατηγορίες για βιασμό και βασανιστήρια και εκτελέστηκε με θανατηφόρα ένεση το 1994.

Χ. Χ. Χολμς

Το Σικάγο έχει δει πολλούς δολοφόνους, αλλά ίσως κανένας δεν είναι πιο τρομακτικός από τον Χ. Χ. Χολμς, τον φαρμακοποιό που μετέτρεψε ένα ξενοδοχείο σε κάστρο βασανιστηρίων. Πριν από την παγκόσμια έκθεση του 1893, ο Χολμς μετακόμισε στο Σικάγο και άρχισε να εξοπλίζει ένα τριώροφο ξενοδοχείο με κάθε είδους διαβολικά μηχανήματα, όπως αγωγούς αερίου, μυστικά περάσματα και καταπακτές, διαδρόμους που οδηγούσαν σε αδιέξοδα, αγωγούς προς το υπόγειο, ηχομονωτικά υλικά και όργανα βασανιστηρίων διάσπαρτα σε όλο το λαβύρινθο.

Το αέριο επέτρεπε στον Χολμς να αναισθητοποιεί τους επισκέπτες του πριν τους σκοτώσει, συχνά πάνω στα χειρουργικά του τραπέζια.

Στη συνέχεια, έκαιγε τα πτώματα στον φούρνο του κτιρίου, πουλούσε σκελετούς σε ιατρικές σχολές και διέπραττε απάτες με ασφάλειες ζωής. Συνολικά, ομολόγησε περισσότερες από 30 δολοφονίες που αποκαλύφθηκαν μόνο αφού ένας συνάδελφος απατεώνας τον κατέδωσε για μη τήρηση οικονομικής συμφωνίας, πριν τον κρεμάσουν το 1896.

Πέδρο Λόπεζ

Ένας από τους πιο παραγωγικούς κατά συρροή δολοφόνους στον κόσμο μπορεί να είναι ακόμα ελεύθερος. Ο Πέδρο Λόπεζ συνδέεται με περισσότερες από 300 δολοφονίες στη γενέτειρά του, την Κολομβία, καθώς και στον Ισημερινό και το Περού.

Τουλάχιστον το ένα τρίτο των θυμάτων ήταν γυναίκες. Μετά τη σύλληψη του Λόπεζ το 1980, η αστυνομία βρήκε τους τάφους περισσότερων από 50 θυμάτων του, τα οποία ήταν παιδιά κάτω των 12 ετών.

Αργότερα καταδικάστηκε για τη δολοφονία 110 κοριτσιών στον Ισημερινό και ομολόγησε 240 ακόμη δολοφονίες στην Κολομβία και το Περού.

Το «Τέρας των Άνδεων» δεν έμεινε ούτε 20 χρόνια στη φυλακή, καθώς αποφυλακίστηκε το 1998 για καλή συμπεριφορά. Πάνω από 20 χρόνια μετά, η τύχη του παραμένει άγνωστη.

Τεντ Μπάντι

Ο Τεντ Μπάντι λάτρευε την προσοχή που του έφερναν οι δολοφονίες του, και πολλοί στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν περισσότερο από ευτυχείς να του την προσφέρουν. Η δυτική πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν το πεδίο δράσης του, με έναν άγνωστο, μέχρι και σήμερα, αριθμό δολοφονιών να επεκτείνονται από το Ουάσιγκτον και το Όρεγκον μέχρι το Γιούτα και το Κολοράντο.

Ο Μπάντι συνελήφθη στο Κολοράντο και καταδικάστηκε για απαγωγή, αλλά δραπέτευσε και μετακόμισε στη Φλόριντα, όπου σκότωσε πολλές φορές ακόμη.

Η τελική σύλληψη του Μπάντι και οι συνέπειές της τράβηξαν την προσοχή της χώρας, καθώς ο κατηγορούμενος δολοφόνος έδρασε ως δικηγόρος του εαυτού του, ενώ για πρώτη φορά καλύφθηκε δίκη για φόνο από την τηλεόραση. Κατά τη διάρκεια της δίκης έδωσε συνεντεύξεις και καυχήθηκε για τους θαυμαστές που είχε δημιουργήσει.

Τελικά εκτελέστηκε στην ηλεκτρική καρέκλα το 1989.