Η ανάπτυξη του προ-Ίνκας πολιτισμού, ειδικά της φυλής των Γουάρι (Wari), ενδεχομένως να υποβοηθήθηκε από μία μπίρα εμπλουτισμένη με ψυχεδελικές – ψυχοδραστικές ουσίες πριν από περίπου 1.200 χρόνια, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Οι Γουάρι άκμασαν από το 600 μ.Χ. έως το 1000 μ.Χ. περίπου και είναι γνωστοί για τις μουμιοποιημένες ταφές, τις ανθρώπινες θυσίες και τα περίτεχνα αντικείμενα από χρυσό, ασήμι και μπρούντζο. Ήλεγχαν μεγάλο μέρος του Περού, καθώς και τμήματα της Αργεντινής και της Χιλής.

Στη νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό La Revista de Arqueología Americana (The Journal of American Archaeology), οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι ηγεμόνες των Γουάρι χρησιμοποιούσαν ψυχεδελικές ουσίες αναμεμειγμένα στην μπίρα για να ενισχύσουν την αυτοκρατορία τους, όπως τονίζεται στη μελέτη, η οποία αναδημοσιεύτηκε στο livescience.

Οι συγγραφείς της μελέτης προτείνουν ότι η «μετάλαμψη» [σ.σ. afterglow] – η μακροπρόθεσμη επίδραση της κατανάλωσης του μείγματος – θα διαρκούσε εβδομάδες και ότι τα κοινοτικά γεύματα όπου καταναλωνόταν θα ένωναν τους ανθρώπους. Ενώ το σώμα αποβάλλει γρήγορα τα ψυχεδελικά, οι μακροχρόνιες ψυχολογικές επιδράσεις τους μπορούν να διαρκέσουν για ημέρες ή εβδομάδες.

Συγκεκριμένα, βρέθηκαν υπολείμματα σπόρων από το φυτό Anadenanthera colubrina (γνωστό και ως vilca), σε τοποθεσίες των Γουάρι, κοντά σε υπολείμματα μπίρας φτιαγμένης από το φυτό Schinus molle.

Ο Τζάστιν Τζένινγκς, επιμελητής Αρχαιολογίας Νότιας Αμερικής στο Βασιλικό Μουσείο του Οντάριο και συν-συγγραφέας, εξήγησε ότι η ανάμειξη του vilca – το οποίο είναι γνωστό ότι προκαλεί ψυχεδελική επίδραση – με την μπίρα θα «μείωνε αλλά θα παρέτεινε την έξαρση».

Οι συγγραφείς σημείωσαν ότι επιστημονικές μελέτες σε παρόμοια ψυχοδραστικά δείχνουν ότι οι άνθρωποι που τα λαμβάνουν τείνουν να εμφανίζουν «μεγαλύτερη διαθεσιμότητα και ενσυναίσθηση».

Αυτά τα χαρακτηριστικά «θα ήταν ιδιαίτερα επιθυμητά για ένα πολιτικό σύστημα των Γουάρι, που εξαρτιόταν από φιλικές και τακτικές, πρόσωπο με πρόσωπο αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων που κάποτε ήταν ξένοι ή ακόμα και εχθροί», έγραψαν οι ερευνητές.

Η σημασία των τελετουργικών συμποσίων

Η τακτική κατανάλωση της ψυχεδελικής μπίρας λάμβανε χώρα σε κοινοτικά συμπόσια που διοργανώνονταν σε κλειστούς χώρους στις κατοικίες των αξιωματούχων των Γουάρι.

«Όταν οι καλεσμένοι έρχονταν στις εγκαταστάσεις των Γουάρι, συγκεντρώνονταν σε αίθρια που μπορούσαν να φιλοξενήσουν άνετα μόνο μερικές δεκάδες άτομα», ανέφερε η ομάδα: «Εκτός από ένα κομμάτι ουρανού, ήταν αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο σε έναν ψηλότοιχo εσωτερικό χώρο – αυτό ήταν το σημείο όπου θα περνούσαν ώρες μαζί πίνοντας, τρώγοντας, μιλώντας και προσευχόμενοι».

Ο Τζέικομπ Κιρ, ανεξάρτητος μελετητής και επίσης συν-συγγραφέας, δήλωσε ότι η τακτική, ευρεία χρήση της ψυχεδελικής μπίρας και η «μετάλαμψη» της έπαιξαν βασικό ρόλο στην παγίωση της πολιτικής εξουσίας της Αυτοκρατορίας των Γουάρι.

«Οι μακροπρόθεσμες ψυχολογικές επιδράσεις της κατανάλωσης μπίρας vilca μερικές φορές τον χρόνο θα μπορούσαν να συνιστούν μια νέα γνωστική κανονικότητα, ενσταλάζοντας αυξημένη διαθεσιμότητα και ενσυναίσθηση στους συμμετέχοντες στα συμπόσια», κατέληξαν οι ερευνητές.

Επιφυλάξεις και κριτική

Ωστόσο, μελετητές που δεν συμμετείχαν στην έρευνα εξέφρασαν επιφυλάξεις για τα συμπεράσματα.

Ο Πάτρικ Ράιαν Γουίλιαμς, διευθυντής της Σχολής Ανθρώπινης Εξέλιξης και Κοινωνικής Αλλαγής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, χαρακτήρισε την υπόθεση «ενδιαφέρουσα», αλλά προειδοποίησε ότι δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι το vilca αναμιγνυόταν πράγματι στην μπίρα.

«Δεν είμαι πεπεισμένος ότι η ανακάλυψη σπόρων vilca σε μια περιοχή όπου καταναλωνόταν μπίρα molle αποτελεί απόδειξη ότι το vilca συμπεριλήφθηκε ως συστατικό στην μπίρα», είπε ο Γουίλιαμς, παρομοιάζοντας το εύρημα με την εύρεση κοκαΐνης στο πάτωμα ενός νυχτερινού κέντρου και την υπόθεση ότι το ναρκωτικό έμπαινε στα ποτά.

Η Μέρι Γκλοουάκι, αρχαιολόγος, χαρακτήρισε τη μελέτη «προκλητική για τη σκέψη», αλλά σημείωσε ότι «οι περισσότερες πρώιμες κοινωνίες των Άνδεων χρησιμοποιούσαν τοξικές ουσίες – συμπεριλαμβανομένου του vilca – για πολιτικές διαπραγματεύσεις», αμφισβητώντας το αν η χρήση από τους Γουάρι διέφερε σημαντικά από άλλες ομάδες στην περιοχή.