Η «μόλυνση» από τα ελληνικά κρατικά ομόλογα, η απουσία μιας πραγματικής κεντρικής τραπεζικής αρχής στην Ευρώπη και ο ανταγωνισμός διεθνών χρηματοπιστωτικών κέντρων οδήγησαν το κυπριακό τραπεζικό σύστημα στη σημερινή δεινή κατάσταση, εξηγεί στο tvxs.gr ο καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Νίκος Απέργης. Ο ίδιος τονίζει τους κινδύνους που απορρέουν από ένα «κούρεμα» των καταθέσεων και για την Ελλάδα.

Ads

 
Σύμφωνα με τον κ. Απέργη, με βάση τη σημερινή του εικόνα το κυπριακό τραπεζικό σύστημα αντικειμενικά δεν μπορεί να αποφύγει την εφαρμογή ενός σκληρού μέτρου. Ειδικά ως προς τη θέση του Eurogroup για «κούρεμα» των καταθέσεων, σχολιάζει πως σε αυτήν την περίπτωση τα όποια «οφέλη» για την Κύπρο – δεδομένου ότι αποφεύγονται άμεσα «υφεσιακά» μέτρα στα πρότυπα της Ελλάδας (περικοπές αποδοχών κλπ) – μπορούν να αναιρεθούν από ιδιαίτερα πιθανές εξελίξεις – ντόμινο λόγω του κλονισμού της εμπιστοσύνης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
 
«Τα κεφάλαια δεν έχουν πατρίδα ή ιδεολογία. Θα σηκωθούν και θα πάνε σε άλλες χώρες», αναφέρει χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Τι διασφαλίζει μάλιστα ότι δεν θα συμβεί το ίδιο στην Ελλάδα ή ακόμη και στην Ισπανία ή την Ιταλία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την Ευρωζώνη». Σε μια τέτοια περίπτωση, γενίκευσης της χρηματοπιστωτικής κρίσης, ένα σενάριο θα ήταν σε πρώτη φάση η αύξηση του φόρου επί των καταθέσεων.
 
Ο κ. Απέργης επισημαίνει ως προς τις τελευταίες εξελίξεις και τον ρόλο των χρηματοπιστωτικών κέντρων τα οποία έβλεπαν την Κύπρο ως μεγάλο ανταγωνιστή (βλ. το Λιχτενστάιν που ανήκει στη σφαίρα του Βορρά). Άλλωστε, υπάρχει και η παράμετρος των γερμανικών επιδιώξεων αναφορικά με τα ενεργειακά κοιτάσματα της Κύπρου, οι οποίες προσκρούσουν σε αντίστοιχες αξιώσεις των – τοποθετημένων στο κυπριακό τραπεζικό σύστημα – Ρώσων.

Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με τον κ. Απέργη, η σημερινή περιπέτεια του ευρωπαϊκού και δη κυπριακού τραπεζικού συστήματος οφείλεται στο γεγονός της απουσίας μιας πραγματικής κεντρικής χρηματοπιστωτικής αρχής όπως στις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να μην παύεται έγκαιρα η λειτουργία μιας μικρής ωστόσο «μεταδοτικής» τράπεζας η οποία μετατρέπεται σε κίνδυνο για ολόκληρο το ευρωπαϊκό σύστημα.