Το έγκλημα του Μακρόν είναι ιστορικής σημασίας: μετά από 50 μέρες καθυστερήσεων και δολοπλοκιών κάθε είδους, βρήκε πρωθυπουργό της αρεσκείας του, αγνοώντας το αποτέλεσμα των εκλογών που είχαν βγάλει νικητή την Αριστερά. Αλλά το χειρότερο δεν είναι αυτό: ο Γάλλος πρόεδρος όχι μόνο βγάζει την ακροδεξιά Λεπέν από την απομόνωση, αλλά την μετατρέπει σε ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων. Η Αριστερά ξεκινά σήμερα κινητοποιήσεις, επίσης ιστορικής σημασίας.

Ο Γάλλος πρόέδρος αρνήθηκε να διορίσει πρωθυπουργό την υποψήφια της Αριστεράς, με το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης, με αποτέλεσμα συνθήκες πολιτικής κρίσης. Πώς πετυχαίνει τώρα την «πολιτική σταθερότητα» με πρωθυπουργό τον Μισέλ Μπαρνιέ, που προέρχεται από ένα μισοπεθαμένο κόμμα τέταρτο στις εκλογές, με ποσοστό 5%; Εξασφαλίζοντας την υποστήριξη ή τουλάχιστιν την ανοχή  της ακροδεξιάς απέναντι στη νέα κυβέρνηση.

Διαβάστε: Γαλλία / Στους δρόμους κατά του «πραξικοπήματος Μακρόν» – Πώς η επιλογή Μπαρνιέ «κλείνει το μάτι» στη Λεπέν

Η Μαρίν Λε Πεν είχε θέσει όρους, τους οποίους ξεκαθάρισε στη δήλωση της αμέσως μετά το κοινοβουλευτικό πραξικοπηματάκι του Μακρόν : «Ο διορισμός του Μισέλ Μπαρνιέ φαίνεται να πληροί τουλάχιστον το πρώτο κριτήριο που ζητήσαμε, δηλαδή έναν άνθρωπο που σέβεται τις διάφορες πολιτικές δυνάμεις και που είναι σε θέση να απευθυνθεί στο Rassemblement National με τον ίδιο τρόπο όπως και οι άλλες ομάδες», δήλωσει κανοποιημένη η Λεπέν.

Oι δύο προηγούμενες επιλογές του Μακρόν δεν είχαν συμφωνήσει στην αποφυλάκιση της Λεπέν από τη δημοκρατική καραντίνα και για αυτό η πρόεδρος του Rassemblement National τις είχε απορρίψει. Αλλωστε  ίδιος ο Μακρόν δύο μήνες πριν, για να κερδίσει το κόμμα του τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που προκήρυξε μετά την σοβαρή ήττα του στις ευρωεκλογές, είχε βάλει την ακροδεξιά στη θέση του παρία στον οποίο δεν έπρεπε καν να απευθύνεται ο λόγος.

Διαβάστε: Στέλιος Κούλογλου / Μακρόν: καλύτερα το χάος, από την Αριστερά

Τώρα όχι μόνο δέχεται τα αιτήματα της Λεπέν, αλλά τη βάζει ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων. Γιατί ο νέος πρωθυπουργός θα πρέπει να τής κάνει όλες τις χάρες: για να μην καταρρεύσει η κυβέρνηση Μπαρνιέ και αποδειχθεί ότι το επιχείρημα της σταθερότητας ήταν απλώς για να αποκλειστεί η Αριστερά.

Η ίδια η Μαρίν Λεπέν, αφού χαιρέτισε την απελευθέρωση της από την πολιτική απομόνωση, υπενθύμισε τους άλλους όρους που είχε θέσει: «αλλαγή του εκλογικού συστήματος» σε απλή αναλογική και αντιμετώπιση  «της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, της εκρηκτικής ανασφάλειας και, φυσικά, της διατήρησης της αγοραστικής δύναμης των Γάλλων».

Ξεκινώντας ως υπουργός της κυβέρνησης των Σοσιαλιστών επί προεδρίας Φρανσουά Ολάντ, ο Εμανουέλ Μακρόν έχει ξεγυμνωθεί μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις. Αποκαλύπτεται όλο το δήθεν δημοκρατικό προσωπείο του ακραίου κέντρου: την κρίσιμη στιγμή, προτιμά σαφώς τη φασιστοειδή ακροδεξιά από την Αριστερά. Αυτό ήθελαν άλλωσε τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που στηρίζουν  και οικονομικά την Ακροδεξιά και χαιρέτισαν την επιλογή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Μπαρνιέ.

Διαβάστε: Σχέδιο Περικλής / Η μυστική χρηματοδότηση της γαλλικής ακροδεξιάς για την εξουσία

Η Αριστερά έχασε την ευκαιρία μιας πρωθυπουργίας, αλλά πολύ δύσκολης, καθώς δεν είχε απόλυτη πλειοψηφία και μικρά περιθώρια συμμαχιών. Αντίθετα, το πραξικοπηματάκι Μακρόν μπορεί τελικά να την ωφελήσει. Αν όπως όλα δείχνουν η Λεπέν τηρήσει στάση ανοχής, η Αριστερά  θα αναδειχθεί σε μοναδική δύναμη της αντιπολίτευσης, τη στιγμή που η δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας αλλά και οι προσωπικές απόψεις του Μπαρνιέ θα οδηγήσουν αναπόφευκτα σε μέτρα λιτότητας.

Ακόμη και αν η κυβέρνηση Μπαρνιέ τη βγάλει καθαρή μέχρι το 2027, πράγμα  δύσκολο, μια ενωμένη Αριστερά μπορεί με έναν καλό υποψήφιο να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές. Οι κινητοποιήσεις που ξεκινούν σήμερα Σάββατο, θα δώσουν ένα δείγμα της δύναμης και των προοπτικών της.

Στη γελοιογραφία της Coco στη Liberation, ο Μακρόν λέει: «εχω κι εγώ χάσει, εδώ και καιρό, το αριστερό μου πόδι».