Η συμμετοχή της Ελλάδας στον σημερινό μικρό τελικό του Eurobasket είναι επίτευγμα. Λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού και της αθρόας προσέλευσης ξένων παικτών, οι περισσότεροι παίκτες της Εθνικής δεν έχουν τη δυνατότητα να αγωνίζονται παρά ελάχιστα στις ομάδες τους.

Πέρα από τον Γιάννη Αντετοκούμπο στις ΗΠΑ, μόνο 3 παίκτες (Παπανικολάου, Σλούκας, Μήτογλου – και ο Τολιόπουλος στον Αρη) από τους 12 παίζουν βασικοί στους συλλόγους τους. Καμιά φορά, ιδίως στους διεθνείς αγώνες δεν παίρνουν ούτε ένα λεπτό συμμετοχής. Ταλέντα όπως ο Κώστας Πετρόπουλος, είναι πιο δύσκολο να αναδειχθούν.

Ο Κώστας είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα που ανέδειξε το ελληνικό μπάσκετ. Τον φώναζαν Νουρέγιεφ λόγω των χορευτικών του κινήσεων, με τις οποίες άφηνε άναυδους τους αντιπάλους του.

Σε ένα βιβλίο που έγραψε για τη ζωή του ο συγγραφέας Κυριάκος Σκιαθάς («Κώστας Πετρόπουλος Ο “Νουρέγιεφ” του… μπάσκετ», εκδ. Διαπολιτισμός) ο διαιτητής Γιάννης Κόντης λέει ότι ήταν τόσο γρήγορος που δεν προλάβαινες να δεις αν έκανε βήματα ή κανένα έξυπνό φάουλ,

• Διαβάστε επίσης: Ο Νουρέγιεφ του μπάσκετ / Η βιογραφία του μοναδικού Κώστα Πετρόπουλου

Ο Πετρόπουλος ήταν πολύ προχωρημένος για την εποχή του. Είχε ύψος 1,96 και τη δεκαετία του 70′ και του 80′ που μεγαλούργησε ήταν από τους ελάχιστους που κάρφωναν. Μπορείτε να τον απολαύσετε στο βίντεο στο τέλος του άρθρου, με τα χρώματα του Απόλλωνα Πατρών.

Ήταν από μικρός βασικό στέλεχος όλων των εθνικών ομάδων και κορυφαίος σκόρερ. Στην Α΄Εθνική σημείωσε σε 4.255 πόντους και έχει αναδειχθεί δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος το 1986 και τρίτος το 1987.

Στον αγώνα του Απόλλωνα Πάτρας στο Αγρίνιο με αντίπαλο την τοπική ομάδα, που έγινε το 1976 για το πρωτάθλημα της Β Εθνικής και έληξε με σκορ 159-49 υπέρ των φιλοξενούμενων, ο Πετρόπουλος πέτυχε 93 πόντους.

Οι μονομαχίες του με ένα άλλο επίσης πολύ μεγάλο ταλέντο, τον Παναγιώτη Γιαννάκη που έπαιζε τότε στον Ιωνικό Νίκαιας, έχουν μείνει ιστορικές. Το 1986 στον αγώνα του Απόλλωνα με τον Ιωνικό στην Πάτρα (νίκησαν οι γηπεδούχοι με 101-86) για το πρωτάθλημα της Α1 ανδρών, ο Πετρόπουλος σημείωσε 51 πόντους.

Ο Κώστας Πετρόπουλος δεν έφυγε ποτέ από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Πάτρα. Άνθρωπος με δημοκρατικό πνεύμα και κοινωνική δράση, συμμετείχε πιτσιρικάς με τον πατέρα του, στις διαδηλώσεις της δεκαετίας του 60 για τη προάσπιση της Δημοκρατίας.

Στέλεχος του ΙΚΑ, ο πατέρας του απολύθηκε από τη δικτατορία μαζί με άλλα 45 ανώτερα στελέχη του Ι.Κ.Α Η οικογένεια πέρασε δύσκολα αλλά δεν το έβαλε κάτω, ήξερε άλλωστε να αγωνίζεται. Ο Κώστας ήταν στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΚΚΕ στις εκλογές του 2015, είναι ζωγράφος και παραμένει ενεργός πολίτης.

Πριν αποσυρθεί αναλαμβάνοντας προπονητής στις εθνικές ομάδες και διδάσκοντας ως καθηγητής φυσικής αγωγής τις νέες γενιές με το ήθος του, τον κυνηγούσαν φυσικά οι μεγάλοι σύλλογοι της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Τον ζητούσε επίμονα ο Παναθηναϊκός αλλά δεν τον παραχωρούσε η ομάδα του, ο Απόλλων Πατρών. Όταν έμεινε ελεύθερος, τον βασάνιζε το πρόβλημα που τον έβγαλε πρόωρα από τα γήπεδα. Οι συνεχείς τραυματισμοί.

Στα τσιμεντένια γήπεδα που έπαιζε από μικρός, το μεγάλο του άλμα είχε λειτουργήσει σαν μπούμεραγκ: όπως προσγειωνόταν από πολύ ψηλά, είχε προκαλέσει προβλήματα στα γόνατα του.

Χαρακτηριστική για τον χαρακτήρα και το ήθος του ανθρώπου, είναι η σκηνή στην επαφή που έχει με τον Νίκο Βεζυρτζή, τον τότε πρόεδρο του ΠΑΟΚ. Ο Βεζυρτζής τον θέλει πάση θυσία και όταν του λένε ότι είναι τραυματίας, απαντά: «εγώ τον θέλω έστω και με ένα πόδι».

Ο Βεζυρτζής επιμένει και Πετρόπουλος διηγείται τη συνάντηση μαζί του.«Μου πρότεινε καλά χρήματα, το τραπέζι ήταν γεμάτο με χαρτονομίσματα. Του είπα ”πρόεδρε σ’ ευχαριστώ για την τιμή αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω, δεν θέλω να σε κοροϊδέψω. Το πόδι μου δεν είναι καλά’’».