Αυτή την εβδομάδα, τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, τόσο αυτά που είναι φιλικά προς την εξουσία όσο και αυτά που είναι φιλικά προς την αντιπολίτευση, επικεντρώθηκαν σε τέσσερα θέματα:

– Στις επιχειρήσεις της αστυνομίας και της εισαγγελίας κατά διασημοτήτων που κατηγορούνται για χρήση ναρκωτικών.

– Στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας (FDS) στην περιοχή του Χαλεπίου.

– Στις δίκες που διεξάγονται κατά του εκλεγμένου δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή από τις 27 Μαρτίου 2025.

– Στις όλο και πιο δύσκολες καιρικές συνθήκες με το χιόνι που εμποδίζει την καθημερινή ζωή.

Στα πρωτοσέλιδα των ημερήσιων εφημερίδων διαβάζουμε καθημερινά τα ονόματα των σταρ της showbiz, του ποδοσφαίρου ή των μέσων ενημέρωσης που «κατηγορούνται για χρήση ναρκωτικών», τέθηκαν υπό κράτηση και αργότερα φυλακίστηκαν. Καθώς η χρήση από μόνη της δεν αποτελεί αδίκημα ή έγκλημα, οι συλληφθέντες κατηγορούνται από την εισαγγελία για «ενθάρρυνση της χρήσης ναρκωτικών» ή «οργάνωση ομάδων για χρήση ναρκωτικών». Συλλαμβάνονται στα σπίτια τους νωρίς το πρωί και μεταφέρονται στο νοσοκομείο για εξέταση. Εάν βγουν θετικοί, οδηγούνται ενώπιον του εισαγγελέα.

«Έτσι, το καθεστώς βρήκε ένα δημοφιλές θέμα για να διασκεδάσει τους πολίτες. Επιπλέον, η εξουσία εμφανίζεται ως μια αρχή πιστή στα ήθη και τα έθιμα, καθώς υπάρχουν αρκετοί διάσημοι που είναι κοντά στον Ερντογάν μεταξύ των θυμάτων αυτού του κύματος συλλήψεων», παρατηρεί ένας χρήστης του Διαδικτύου.

Το κουρδικό ζήτημα εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής των μέσων ενημέρωσης, ιδίως σε σχέση με τις πρόσφατες εξελίξεις στη Συρία. Το σχέδιο που ονομάζεται «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία» από το καθεστώς και «Ειρήνη και κοινωνική δημοκρατία» από τον Οτσαλάν, έχει φτάσει σε σχεδόν πλήρες αδιέξοδο. Ο Ερντογάν επιμένει στον αφοπλισμό των FDS, που ήταν στόχος επιθέσεων στο Χαλέπι από ισλαμιστικές ομάδες υποστηριζόμενες από την Άγκυρα.

Η Δαμασκός επιθυμεί πλέον να «ξεφορτωθεί» τους Κούρδους προκειμένου να δημιουργήσει την Αραβική Δημοκρατία της Συρίας, που μοιάζει πολύ με το καθεστώς του Άσαντ, αλλά και με το καθεστώς στην Τουρκία: Ένα κεντρικό και συγκεντρωτικό κράτος, με ένα μόνο έθνος, μια μόνο σημαία, μια μόνο γλώσσα, μια μόνο θρησκεία, ακόμη και μια μόνο σέκτα (Σουνίτες), που αρνείται την ίδια την ύπαρξη των Κούρδων, των Δρούζων, των Αλαουιτών, των Χριστιανών, των Αρμενίων, των Τσερκέζων και των Τουρκομάνων. Η Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ, το Λονδίνο, το Παρίσι και το Ριάντ έχουν επίσης στρατιωτική και πολιτική παρουσία στη Συρία και προσπαθούν να βρουν μια ειρηνική λύση.

Το τουρκικό καθεστώς συνεχίζει τις πολιτικές και «νομικές» επιθέσεις εναντίον του εκλεγμένου δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές που θεωρητικά θα πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο στις 14 Μαΐου 2028. Ο Ιμάμογλου, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή εδώ και περίπου δέκα μήνες, εξακολουθεί να προηγείται του Ερντογάν στις δημοσκοπήσεις. Το πτυχίο του Ιμάμογλου ακυρώθηκε μετά από παράλογες ενέργειες και εκκρεμούν πολλές δίκες εναντίον του. Κατηγορείται για διαφθορά και για αρωγή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Τέλος, ο καιρός έχει γίνει, όπως πάντα αυτή την εποχή, ένα δημοφιλές και σοβαρό θέμα. Δρόμοι και σχολεία είναι κλειστά λόγω του χιονιού σε ορισμένες πόλεις της χώρας.

Εκτός από αυτά τα τέσσερα θέματα που απασχολούν τα ΜΜΕ, ο απλός πολίτης υποφέρει όλο και περισσότερο από το υψηλό κόστος ζωής. Ο πληθωρισμός ανέρχεται σε 30,8% σύμφωνα με την επίσημη στατιστική υπηρεσία TUİK, ενώ η ENAG (Ομάδα Μελέτης του Πληθωρισμού), που αποτελείται από ανεξάρτητους ακαδημαϊκούς και ειδικούς, δηλώνει ότι ο πληθωρισμός ανέρχεται σε 56,1%. Υπενθυμίζουμε ότι ο ελάχιστος μισθός για το έτος 2026 είναι 33.030 τουρκικές λίρες (περίπου 665 ευρώ). Το ποσό αυτό αντιστοιχεί μόλις σε ένα μήνα ενοικίου για ένα διαμέρισμα 2 δωματίων στα προάστια της Κωνσταντινούπολης.

«Οι πολίτες, των οποίων ο μισθός εξαντλείται στο τέλος της δεύτερης εβδομάδας του μήνα, ασχολούνται με τις διασημότητες που κάνουν χρήση ναρκωτικών, τις επιθέσεις των ισλαμιστών στη Συρία, έναν δήμαρχο που βρίσκεται στη φυλακή και, τέλος, με το χιόνι που πέφτει. Φτωχοί μου…», παρατηρεί ένας καθηγητής δημόσιων οικονομικών που ζει εξόριστος στη Γερμανία.