Κατά την τρίτη εβδομάδα του Αυγούστου, τέσσερα θέματα κυριάρχησαν στα μέσα ενημέρωσης και στη δημόσια συζήτηση στην Τουρκία:

• Η αεροπορική επίθεση του Ισραήλ στη Συρία εναντίον βάσης του τουρκικού στρατού.
• Η κινητοποίηση και η προπαγάνδα των υποστηρικτών του Αμπντουλάχ Οτσαλάν σχετικά με το κρατικό σχέδιο της «Τουρκίας χωρίς Τρομοκρατία».
• Η δημοσίευση από την Κεντρική Τράπεζα των στοιχείων για το εξωτερικό χρέος της Τουρκίας.
• Τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων για τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Στις 18 Αυγούστου, η ισραηλινή αεροπορία πραγματοποίησε οκτώ επιδρομές κατά του συριακού στρατοπέδου Αμπού Ζουχρ, που βρίσκεται 65 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα και όπου σταθμεύουν Τούρκοι στρατιώτες. Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε δημόσια ότι το Τελ Αβίβ είχε ήδη προειδοποιήσει την Άγκυρα και ότι στόχος της επιχείρησης ήταν να σταλεί ένα σαφές μήνυμα, ώστε ο τουρκικός στρατός να μην προωθηθεί νοτιότερα στη Συρία.

Το καθεστώς Ερντογάν, το οποίο ήδη στηρίζει τη διοίκηση του Αλ Σαράα στη Δαμασκό, εκτιμά ότι το Ισραήλ επιδιώκει να αποσταθεροποιήσει τη Συρία, ενώ δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να προετοιμάζεται ακόμη και για επίθεση κατά της Τουρκίας.

Οι υποστηρικτές του Αμπντουλάχ Οτσαλάν διοργάνωσαν στις 19 Αυγούστου στην Κωνσταντινούπολη μια συνάντηση προπαγάνδας, στην οποία προσκλήθηκαν αποκλειστικά 27 επιλεγμένοι δημοσιογράφοι, όλοι υποστηρικτές της διαδικασίας της «Τουρκίας χωρίς Τρομοκρατία», προκειμένου να παρουσιαστούν οι δηλώσεις του Οτσαλάν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «η διαδικασία εξελίσσεται πολύ καλά και το PKK (ή, ευρύτερα, οι Κούρδοι) θα αποτελέσουν στο μέλλον έναν πυλώνα του τουρκικού κράτους εξίσου ισχυρό με το MHP» (Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης, ακροδεξιός κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν, με 46 έδρες σε σύνολο 592).

Πολλοί αναλυτές παρατηρούν ότι ο Οτσαλάν έχει πλέον μετατραπεί «σε έναν ιδιότυπο κοιλιοδούλο του καθεστώτος Ερντογάν». Οι υποστηρικτές του, που πλησιάζουν ολοένα περισσότερο την κυβέρνηση, έχουν ήδη αρχίσει να εξυμνούν τον σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ (1876–1909), ο οποίος είναι γνωστός ως σύμβολο μιας αιματηρής καταπίεσης.

Παράλληλα κάνουν λόγο για «οθωμανικά εδάφη», χρησιμοποιώντας μια ορολογία που θεωρείται εναρμονισμένη με τον επεκτατισμό. Τέλος, ασκούν έντονη κριτική στο κυριότερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Νέο Κόμμα (κεμαλικό, κεντροαριστερό, με 91 έδρες), επειδή δεν υποστηρίζει με ιδιαίτερο ζήλο τη διαδικασία της «Τουρκίας χωρίς Τρομοκρατία».

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας, το καθεστώς Ερντογάν κατέρριψε νέο ρεκόρ εξωτερικού χρέους: στα μέσα του 2026 το χρέος ανήλθε στα 539 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε κατά 33,4% από τα μέσα του 2023, όταν ανέλαβε υπουργός Θησαυροφυλακίου και Οικονομικών ο Μεχμέτ Σιμσέκ. «Τα κρατικά ταμεία πλέον μοιάζουν με ένα μεγάλο άδειο τύμπανο», σχολίασε σκωπτικά ένας οικονομολόγος.

Τέλος, η εταιρεία δημοσκοπήσεων Gundemar δημοσίευσε τα αποτελέσματα έρευνας που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2026 σε 60 από τις 81 επαρχίες της χώρας, με τη συμμετοχή 2.300 πολιτών. Το ερώτημα ήταν:

«Ποιον υποψήφιο θα επιλέγατε εάν οι προεδρικές εκλογές διεξάγονταν αυτή την Κυριακή;»

Μανσούρ Γιαβάς (δήμαρχος Άγκυρας, πρώην μέλος των Γκρίζων Λύκων, παραμένει μέλος του CHP – Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, 44 έδρες, υπό την ηγεσία του Κιλιτσντάρογλου, ο οποίος έχει διοριστεί από το καθεστώς ως διαχειριστής του κόμματος)

Μανσούρ Γιαβάς: 60,17%

Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (εν ενεργεία Πρόεδρος της Δημοκρατίας και πρόεδρος του AKP – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, 280 έδρες): 39,83%

Οζγκιούρ Οζέλ (πρόεδρος του Νέου Κόμματος)

Οζγκιούρ Οζέλ: 58,73%
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: 41,27%

Εκρέμ Ιμάμογλου (πρώην δήμαρχος Κωνσταντινούπολης, φυλακισμένος από τον Μάρτιο του 2025)

Εκρέμ Ιμάμογλου: 57,47%
Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: 42,53%

Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, ο Ερντογάν θα ήταν ο μεγάλος χαμένος των προεδρικών εκλογών, οι οποίες θεωρητικά προβλέπεται να διεξαχθούν τον Μάιο του 2028.