Όλοι οι παρατηρητές διαπιστώνουν τις αντιφάσεις μεταξύ της επίσημης τουρκικής ρητορικής και των συγκεκριμένων εξελίξεων στο πεδίο της διπλωματίας της Άγκυρας.

Ο Ερντογάν και οι υποστηρικτές του επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι «η Τουρκία είναι ένας σημαντικός ηγέτης στη Μέση Ανατολή, στη Μεσόγειο, στον Καύκασο και ακόμη και στην Ευρώπη». Ισχυρίζονται επίσης ότι «ακόμη και ένα πουλί δεν μπορεί να πετάξει στην περιοχή χωρίς τη συγκατάθεση της Τουρκίας».

Επιπλέον, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν υιοθετεί εδώ και καιρό μια «καθόλου διπλωματική», «πολύ σκληρή» και μάλιστα «απειλητική για τους γείτονές του» ρητορική, που «αγγίζει τα όρια της πολεμοχαρούς στάσης», σύμφωνα με τους αντιπάλους του. Υπάρχουν ακόμη και προσωπικότητες κοντά στο Παλάτι που επικρίνουν τις πολιτικές του Φιντάν.

Δεδομένου ότι ο τελευταίος παρουσιάζεται ταυτόχρονα ως ο πιθανός διάδοχος του Προέδρου Ερντογάν, ο Φιντάν δεν είναι σήμερα ο πιο δημοφιλής πολιτικός της χώρας. Οι αρθρογράφοι, οι θεωρητικοί και οι ιδεολόγοι του Ερντογάν επιτίθενται γενικά στην Ελλάδα, το Ιράκ, την Κύπρο (που αποκαλούν Ελληνική Διοίκηση της Νότιας Κύπρου), αλλά σιωπούν όταν πρόκειται για την Ουάσιγκτον, τη Μόσχα ή το Πεκίνο.

Παρά τις προπαγανδιστικές εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης που διευθύνει η Άγκυρα, η Τουρκία είναι όλο και πιο απομονωμένη στη διπλωματική σκηνή.

Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης 61ης Διάσκεψης για την Ασφάλεια στο Μόναχο, το όνομα της Τουρκίας αναφέρθηκε το πολύ 3 ή 4 φορές. Αντίθετα, ο στρατηγός Μαζλούμ Αμπντί, πρόεδρος των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας (FDS), έγινε δεκτός ως επίτιμος καλεσμένος. Είχε κατ’ ιδίαν συναντήσεις με αρκετούς Ευρωπαίους ηγέτες. Η Άγκυρα δέχτηκε ένα νέο πλήγμα όταν ο υπουργός Εξωτερικών της Δαμασκού, Ασάντ Χασάν Αλ-Σαϊμπάνι, ο οποίος είναι γνωστός ως στενός συνεργάτης της Άγκυρας, δήλωσε ότι «οι FDS δεν είναι εχθροί μας, αλλά Σύροι εταίροι μας». Ενώ το τουρκικό καθεστώς χαρακτηρίζει τις FDS ως τον συριακό κλάδο του PKK και ως τρομοκρατική οργάνωση. Οι σχέσεις της Δαμασκού με το Ισραήλ αποτελούν επίσης πρόβλημα για το Προεδρικό Μέγαρο στην Άγκυρα.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι η ανάπτυξη των σχέσεων της Ελλάδας με την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ (για άλλη μια φορά) καταδεικνύει τις αδυναμίες της τουρκικής διπλωματίας.

Η Άγκυρα προσπάθησε στις αρχές Φεβρουαρίου να αναζωογονήσει τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν η Μάρτα Κος, Ευρωπαία Επίτροπος για τη Διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επισκέφθηκε την τουρκική πρωτεύουσα. Μάταια… διότι υπάρχουν πολλά πολιτικά, νομικά και θεσμικά εμπόδια που δυσχεραίνουν τις σχέσεις μεταξύ Βρυξελλών και του τουρκικού καθεστώτος.

Η Άγκυρα, παρά τα πάντα, είναι ικανοποιημένη που συμμετέχει στη σύνοδο κορυφής που διοργανώνει ο Τραμπ, με την ονομασία «Συμβούλιο Ειρήνης», η οποία θα έχει ως αποστολή την «ανασυγκρότηση της Γάζας», της περιοχής της Παλαιστίνης που καταστράφηκε από το Ισραήλ, ένα από τα 47 συμμετέχοντα κράτη. Ο Τραμπ παρέλειψε να αναφερθεί στην Τουρκία όταν ανέφερε τα κράτη που δέχτηκαν να συμμετάσχουν σε αυτή την πρώτη σύνοδο.

Όσον αφορά την «Ειρήνη στην Τουρκία», δηλαδή το σχέδιο «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία», που θεωρητικά έχει ως στόχο την επίλυση του κουρδικού προβλήματος, η κοινοβουλευτική επιτροπή μπόρεσε επιτέλους να δημοσιεύσει την έκθεσή της. Μεγάλη απογοήτευση… γιατί η έκθεση δεν αναφέρει καν το «κουρδικό πρόβλημα» και αρκείται να προτείνει αόριστες συμβουλές όπως «η ανάγκη εφαρμογής των αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»!

«Ας μην μιλήσουμε για την οικονομία και τα οικονομικά, γιατί πλέον οι μεγάλοι επιχειρηματίες διαμαρτύρονται για τον πληθωρισμό, τη συνεχή πτώση της αξίας της τουρκικής λίρας και τις απεργίες», δηλώνει ένας καθηγητής οικονομικών που διδάσκει εδώ και 10 χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τέλος, πρέπει να προσθέσουμε και μια δήλωση της δημοφιλούς Αϊζέ Κουλίν(85), συγγραφέως περίπου σαράντα μυθιστορημάτων, βιογραφιών και διηγημάτων: «Η Τουρκία δεν ήταν ποτέ τόσο αδαής, χυδαία και στερημένη από το δίκαιο και τη δικαιοσύνη».