Ζούμε στην εποχή του ελληνικού me too, στην εποχή των αποκαλύψεων. Στην εποχή που δεν υπάρχει ουδέτερο έδαφος, η μέση λύση, καθώς είσαι ή με μας ή απέναντι.

Τόσο απλό και τόσο δύσκολο ταυτόχρονα. Να συντάσσεσαι με το ορθό και όχι με το συμφέρον. Το κίνημα που χτίστηκε από το θάρρος μιας γυναίκας, τώρα έχει γίνει το τσουνάμι των πολλών και που αποκαλύπτει την σαπίλα της κοινωνίας μας. Προσωπικότητες που απολάμβαναν την συμπάθεια λιώνουν κάτω από  τις ανατριχιαστικές αλήθειες, αλλά ενίοτε χειρότερο είναι η θέση των συνένοχων. Αυτών που ήξεραν και σιωπούν, επειδή είχαν τους θύτες φίλους. Αυτών που το κλάμα των θυμάτων είναι στην συνείδηση τους το ίδιο με την ντροπή  των μετανιωμένων ενόχων.

Κάθε πρωί οι πρωινές εκπομπές που έχουν ιστορικά κατηγορηθεί, τώρα είναι ο μοχλός που αποκαλύπτει την θέση του καθενός. Δεν συγχωρείται να μην ξέρεις, να πεις κάτι σεξιστικό, ρατσιστικό, ειδικά από αυτούς που συνειδητά δεν μιλάνε.

Δεν μπορείς να κρυφτείς. Ελβετικές Άλπεις δεν υπάρχουν πια. Είσαι με μας ή όχι; Οι αποκαλύψεις έχουν πλέον πάρει την μορφή χιονοστιβάδας και θα συμπαρασύρουν και τις πολιτικές εξελίξεις. Οι κάστες έχουν σκοπό να προφυλάξουν τους δικούς τους ανεξάρτητα από το κόστος.

Η ορθή στάση της γυναίκας, του υιού, του φίλου κτλ. δεν είναι να συμπορευτεί με την ενοχή αλλά να την καταδείξει.

Η ορθή στάση είναι να πάρεις θέση.