Εκεί στο ΠΑΣΟΚ μάλλον την έχουν δει στραβά τη δουλειά. Τον τελευταίο καιρό έχουν έναν υπέρμετρο εκνευρισμό και νοιώθουν ότι χάνουν κάτι που δικαιούνται. Και αυτό τους εξοργίζει.

Όμως στην πολιτική τίποτα δεν δικαιούσαι και τίποτα δεν σου χαρίζεται. Στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης – που βρίσκονται – τους οδήγησαν οι συγκυρίες και όχι η επιλογές του ελληνικού λαού. Λόγω της αποσύνθεσης του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν στη θέση αυτή. Όμως από ότι φαίνεται η θέση αυτή ήταν εντελώς προσωρινή και συγκυριακή και δεν είχε καμία σχέση με τις επιλογές της κοινωνίας.

Το ΠΑΣΟΚ είναι το κατεξοχήν κόμμα που συνεχώς αλλάζει τους στόχους του, αρνούμενο να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Από καλοκαίρι σε φθινόπωρο κι από Χριστούγεννα σε Πάσχα, συνεχώς τίθενται νέοι στόχοι που ποτέ δεν επιτυγχάνονται. Όμως η αποτυχία αυτή δεν τους πτοεί και θέτουν νέους στόχους και νέα χρονικά όρια, που ξανά αποτυγχάνουν. Και δεν παραδέχονται ότι αυτή η αποτυχία είναι περίπου προδιαγραμμένη και έχει αιτίες.

Όταν – συγκυριακά – βρέθηκαν να είναι αξιωματική αντιπολίτευση έβαλαν τον – μαξιμαλιστικό – στόχο το ΠΑΣΟΚ να είναι νικητής στις επόμενες εκλογές. Με έστω μια ψήφο διαφορά από τη ΝΔ. Αυτός ο στόχος δεν προέκυπτε από πουθενά. Από καμία δημοσκόπηση, από κανένα ρεύμα μέσα στην κοινωνία. Μπήκε για να μπει για να έχουμε να λέμε και να χαιρόμαστε. Όμως όταν βάζεις κάποιον ασόβαρο στόχο – συγχρόνως – πλήττεται η αξιοπιστία και η σοβαρότητα σου ως πολιτικός οργανισμός.

Στο ΠΑΣΟΚ πίστεψαν ότι είναι αξιωματική αντιπολίτευση και αυτό κανείς δεν θα τους το αμφισβητήσει. Με την εμφάνιση όμως της ΕΛΑΣ το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε – δημοσκοπικά – περίπου τρεις μονάδες πίσω. Διαφορά που έφτασε και ως τις πέντε ή έξι μονάδες. Ήταν κάτι που στο ΠΑΣΟΚ το είχαν απωθήσει από τη σκέψη τους. Όμως ήταν λογικό να συμβεί και ήταν περίπου αναμενόμενο.

Η εμφάνιση της ΕΛΑΣ και του Αλέξη Τσίπρα συσπείρωσε σε μεγάλο βαθμό τον πολύδιασπασμένο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ με αποτέλεσμα το ΠΑΣΟΚ – δημοσκοπικά – να βρεθεί στην τρίτη θέση. Δεν έκανε καμία φοβερή υπέρβαση η ΕΛΑΣ. Συγκέντρωσε τα ποσοστά της ήττας των εθνικών εκλογών του 2023 και των τελευταίων ευρωεκλογών του Ιουνίου του 2024. Του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως στο ΠΑΣΟΚ έπαθαν σοκ. Γιατί όταν οι αναλύσεις σου είναι εκτός πραγματικότητας, τότε και τα συμπεράσματα σου είναι εκτός πραγματικότητας. Και αντί να βάλουν κάτω και να προσπαθήσουν να βρουν τι φταίει δαιμονοποιούν την ΕΛΑΣ και τον Αλέξη Τσίπρα. Και εκεί που ο στόχος τους ήταν νίκη στις επόμενες εκλογές – με μια ψήφο διαφορά – ξαφνικά ο στόχος τους μετατοπίστηκε και άλλαξε. Στόχος έγινε η δεύτερη θέση. Κι ο «εχθρός» αντί της ΝΔ έγινε η ΕΛΑΣ.

Το ΠΑΣΟΚ βιώνει το δράμα της δυτικοευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας που ελλείψει ιδεών και ελλείψει διακριτών διαφορών από τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις αποσυντέθηκε και συρρικνώθηκε . Και είναι πολύ δύσκολο πλέον να επιστρέψει. Συν ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν είναι ένα χαρισματικό άτομο ικανό να τραβήξει μπροστά. Παρασύροντας και το κόμμα. Γιατί πάντοτε οι προσωπικότητες παίζουν τον ρόλο τους…

Πλέον στο ΠΑΣΟΚ έχουν αρχίσει να χάνουν εντελώς την μπάλα. Πρόσφατο είναι το επεισόδιο μεταξύ του πρώην βουλευτή Δημήτρη Κωνσταντόπουλου και του στελέχους της ΕΛΑΣ και πρώην στελέχους του ΠΑΣΟΚ της Άννας Παπαδοπούλου. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ κάλυψε τον κύριο Κωνσταντόπουλο για την σεξιστική συμπεριφορά του. Όμως τον καταδίκασε η αναπληρώτρια γραμματέας ισότητας του ΠΑΣΟΚ η κυρία Βάσια Μαδέση και η πρώην βουλευτής και υπουργός Κατερίνα Μπατζελή. Μάλλον η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ – υπό τον κύριο Ανδρουλάκη – είναι της αντρικής σχολής…

Γενικότερα στο ΠΑΣΟΚ ενοχλούνται σφόδρα με τα στελέχη τους που πάνε στην ΕΛΑΣ, ενώ αντίθετα μαζεύουν όλους τους γυρολόγους βουλευτές που κάποτε εκλέχτηκαν με τον ΣΎΡΙΖΑ…

Και βέβαια το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι ότι είναι δύο κόμματα στη συσκευασία του ενός. Υπάρχει η φιλονεοφιλελεύθερη ομάδα και υπάρχει και η πολιτική ομάδα που είναι υπέρ των συνεργασιών των κομμάτων της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Όσο το ΠΑΣΟΚ ακροβατεί ανάμεσα στις δύο ομάδες θα είναι μετέωρο. Και θα το πληρώνει.

Το ΠΑΣΟΚ έχει μια λάθος αντίληψη για τον εαυτό του. Το ένδοξο παρελθόν του δεν το αφήνει να παραδεχτεί την σημερινή πραγματικότητα. Θα πρέπει να γίνει πρωτοφανής συνωμοσία της ιστορίας για να επανέλθει το ΠΑΣΟΚ στον παλιό ηγεμονικό ρόλο του. Πράγμα σχεδόν αδύνατο. Έχει και η ιστορία τα όρια της…

Στη ζωή αλλά και στην πολιτική ζωή δεν είναι μόνον τι θέλεις αλλά και τι μπορείς να κάνεις. Και στο ΠΑΣΟΚ αυτό αρνούνται να το καταλάβουν και να το παραδεχτούν.

Και θα το βρίσκουν συνεχώς μπροστά τούς…