Την ώρα που ο πόλεμος έχει αρχίσει με άγνωστες – προφανώς – συνέπειες, την ίδια αυτή στιγμή τα γεγονότα στο εσωτερικό της χώρας επανεμφανίζονται και ζητούν απαντήσεις.

Πράγμα εντελώς άβολο και δυσάρεστο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Που έλπιζε να έχει οριστικά ξεμπερδέψει με όλα αυτά. Αλλά αυτά είναι επίμονα και επανέρχονται.

Η νέα αγωνία μας είναι η πρωταπριλιά. Ξαναρχίζει η δίκη για τα Τέμπη.

Και τότε θα διαπιστώσουμε αν το χάος της πρώτης μέρας οφειλόταν σε κακή διαρρύθμιση των καθισμάτων της αίθουσας, ή η αίθουσα – στην πραγματικότητα – είναι μικρή και ό,τι και να την κάνεις, όσο και να αλλάξεις τη διαρρύθμιση των καθισμάτων πάλι μικρή θα είναι. Και δεν θα χωρούν όλοι όσοι θα θέλουν να παρίστανται.

Γενικότερα με τα Τέμπη η κυβέρνηση δεν το έχει. Από την αρχή της στράβωσε. Γιατί άραγε συνέβη αυτό; Μήπως επειδή από την αρχή δεν αντιμετώπισε την τραγωδία – ως τραγωδία με πενηνταεπτά νεκρούς – αλλά την αντιμετώπισε ως απειλή για την πολιτική της κυριαρχία; Προσπαθώντας εξ αρχής να τη φέρει στη λογική «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε». Αλλά δεν εξαφανίζεις πενηνταεπτά νεκρούς με αυτή τη λογική. Και εκεί μάγκωσαν.

Και το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ – που προσπάθησαν και αυτό να το κουκουλώσουν υπάγοντας τον στην ΑΑΔΕ για να δείξουν ότι κάτι έκαναν ενώ ήταν εντελώς απροετοίμαστοι – πάλι τους έσκασε μέσα στα μούτρα την προηγούμενη εβδομάδα. Γιατί το πρόβλημα δεν ήταν τεχνικό, αν δηλαδή ο ΟΠΕΚΕΠΕ θα ήταν ανεξάρτητος οργανισμός, ή οργανισμός μέσα στην ΑΑΔΕ.

Το πρόβλημα ήταν οι διεφθαρμένες διοικήσεις του και οι διεφθαρμένες ηγεσίες του υπουργείου αγροτικής ανάπτυξης. Αυτές συναίνεσαν – αν όχι δημιούργησαν – τις υπεξαιρέσεις στις γεωργικές ενισχύσεις. Για διάφορους λόγους.

Και δεν ήθελαν – ποτέ – να πιάσουν το κακό στη ρίζα του. Γιατί ήταν μέρος του κακού. Το κατέθεσε – πριν λίγες μέρες σε δίκη σε σχέση με τον ΟΠΕΚΕΠΕ – και ο πρώην προέδρου του ο κύριος Γρηγόρης Βάρρας: «Μου ζήτησαν να παραιτηθώ επειδή έκανα καλά τη δουλειά μου».

Ο κύριος Βάρρας μετά τον εξαναγκασμό του σε παραίτηση πήγε στο Μέγαρο Μαξίμου ως σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ο οποίος ποτέ δεν τον ρώτησε τι συνέβη στον ΟΠΕΚΕΠΕ!!!

Σημειωτέων ότι το νέο υβρίδιο ΑΑΔΕ – ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχει ακόμα την απαραίτητη πιστοποίηση για να διαχειρίζεται τα δισεκατομμύρια των κοινοτικών ενισχύσεων.

Και οι «κολλημένοι» γραφειοκράτες των Βρυξελλών σε αυτά δίνουν πολύ μεγάλη σημασία. Αρά δεν είναι απίθανο να έχουμε – προσεχώς – μεγάλα δράματα με τις αγροτικές ενισχύσεις στην Ελλάδα…

Και ξαφνικά εκεί που – επίσης – νόμισαν ότι ξεμπέρδεψαν με τις υποκλοπές, έρχεται η συντριπτική απόφαση του πρωτοδικείου Αθηνών και τοποθετεί τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση.

Και ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω διερεύνηση. Και περαιτέρω διερεύνηση σημαίνει διερεύνηση για την ΕΥΠ, διερεύνηση για το γραφείο του πρωθυπουργού, διερεύνηση για κατασκοπεία και ένα σωρό ενοχλητικά πράγματα που νόμισαν ότι τα είχαν ελέγξει.

Γιατί μπορεί ο Άρειος Πάγος να είναι υπό τον πλήρη έλεγχο τους, αλλά τους ξέφυγε το πρωτοδικείο Αθηνών. Γιατί υπάρχουν ακόμα δικασταί εις Αθήνας.

Και έρχεται κι ο «άτιμος» ο Ταλ Ντίλιαν ο ιδρυτής της εταιρείας Intellexa που πουλούσε τα συστήματα παρακολουθήσεων – και ο οποίος καταδικάστηκε – πρωτόδικα από το πρωτοδικείο Αθηνών – σε πάνω από εκατό χρόνια φυλάκιση.

Και με δήλωση του υπενθυμίζει – προφανώς στον Μητσοτάκη – ότι « Ο Νίξον έπεσε όταν προσπάθησε να συγκαλύψει τις υποκλοπές».

Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Πόλεμος – ενός διαταραγμένου – που ονειρεύεται το MAGA, Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές. Απέναντι σε αυτό το ξεχαρβάλωμα – ηθικό και πολιτικό – ο Μητσοτάκης παρουσιάζεται ως η μοναδική υπεύθυνη δύναμη.

Και το τραγικό είναι ότι μπορεί να έχει και δίκιο. Η ΝΔ είναι – σήμερα – η μοναδική εναλλακτική δύναμη στον εαυτό της.

Είναι πιο σάπια κι από σάπια, όμως είναι μια συντεταγμένη δύναμη του 25 – 30%.

Οι υπόλοιποι είναι για λύπηση. Ακόμα και το ΠΑΣΟΚ που θέλει να φαίνεται αρκετά σοβαρό κόμμα και που λέει και το περίφημο, νίκη με έστω μια ψήφο διαφορά.

Που αυτό είναι τόσο πιθανό να συμβεί – ειδικά με αυτόν τον πρόεδρο – όσο πιθανό είναι κάποιο πρωί να ξυπνήσουμε και να δούμε ότι περπατάμε στον ουρανό ενώ η γη είναι από πάνω μας και μας φωτίζει.

Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα. Αύριο κανένας δεν ξέρει. Όμως αν το σήμερα ήταν αύριο και είχαμε εκλογές θα υπήρχε μια πρωτοφανή αποχή.

Συνειδητή πολιτική επιλογή. Και η σάπια ΝΔ θα ήταν άνετα πρώτο κόμμα. Και θα συνέχιζε – με την αποδοχή του κόσμου – το θεάρεστο έργο της περαιτέρω εξέλιξης του επιτελικού κράτους Ελλάδα 2.0.

Λανσάροντας νέα θέματα αντάξια των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ και του μπαζώματος των Τεμπών…

Και φυσικά δεν το ξεχάσαμε το σημαντικότερο: Δύο χιλιάδες οκτακόσια – μετά – επαναφέροντας την «Ασπίδα του Αχιλλέα»…