Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη – ΕΛ.Α.Σ. Το όνομα της αριστεράς χώρεσε – τελικά – μέσα στον τίτλο του κόμματος που εξάγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας. Γιατί οι Κασσάνδρες άλλα έλεγαν…

Ήταν μια βραδιά – καλοκαιρινά ανοιξιάτικη –  η χτεσινή βραδιά. Ένα νέο κόμμα γεννήθηκε και συγχρόνως βαφτίστηκε. Το νέο κόμμα που εξάγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας. Κάποιοι θα το πούνε αρχηγικό. Και θα το αφορίσουν. Άλλοι θα δούνε ένα νέο κόμμα, που θα προσπαθήσει να συνενώσει όλα τα κομμάτια της διάσπασης και του κατακερματισμού του χώρου της αριστεράς. Ενός χώρου που δύσκολα ενώνεται και πολύ εύκολα γίνεται συντρίμμια. Ενίοτε και χωρίς αξιοπρεπείς διαδικασίες…

Στο Θησείο –  χτες – υπήρχε ο λόγος του Αλέξη Τσίπρα. Πολιτικός λόγος. Συγχρόνως όμως υπήρχε έντονη – εντονότατη – και η αναμονή για το όνομα του νέου κόμματος.

Ο λόγος του Αλέξη Τσίπρα είχε επτά δεσμεύσεις για την επόμενη μέρα. Επτά αυτονόητες δεσμεύσεις που δύσκολα κάποιος μπορεί να διαφωνήσει μαζί τους. Όλα αυτά όμως θα δοκιμαστούν στην πράξη. Γιατί το σημαντικό δεν είναι το τι λες αλλά το τι πράττεις…

Κι ύστερα – μετά την ομιλία – ήρθε η στιγμή της αναγγελίας του ονόματος του νέου κόμματος. Εκεί ανακατεύτηκαν και οι νέες τεχνολογίες και η συγκέντρωση έγινε λίγο show. Λίγο reallity. Είναι καλό ή κακό αυτό; Καλό ή κακό σίγουρα όμως δεν μπορείς να το αποφύγεις. Είναι η προσαρμογή στη νέα γλώσσα που μιλιέται – σήμερα –  και αν θες να σε καταλαβαίνουν οφείλεις να μιλάς στη γλώσσα και στην ταχύτητα στην οποία εκφράζεται η κοινωνία. Και ειδικά οι νέοι. Η αριστερά οφείλει να ενσωματώνει το παρόν – να προσαρμόζεται –  και να είναι λιγότερο αυστηρή και αγκυλωμένη. Έτσι να μπορεί να επικοινωνεί με όλον αυτόν τον κόσμο που κρέμεται από το κινητό του. Που μπορεί αυτό όλοι να το ξορκίζουμε και να το κατακρίνουμε όμως όλοι το κάνουμε…

Πάντα ένα φρέσκο κορίτσι φέρνει τα φρέσκα νέα. Όπως το κορίτσι της αφίσας του ΠΑΣΟΚ – των εκλογών του Ιουνίου του 1985 – που εμφανίστηκε δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου. Στην προεκλογική συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Όπως το κορίτσι που έσβησε τη φλόγα στους ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας του 2004. Έτσι και χτες –  ένα κορίτσι που βρήκε ένα μπουκάλι στη θάλασσα με ένα μήνυμα –  έφερε το μπουκάλι με το μήνυμα στη συγκέντρωση στο Θησείο. Κι ο Αλέξης Τσίπρας άνοιξε το μπουκάλι, έβγαλε το χάρτινο σημείωμα και είδαμε το όνομα του νέου κόμματος: Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. ΕΛ.Α.Σ.

Σήμερα αυτό που ζούμε είναι η απόλυτη παρακμή. Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές το τρίπτυχο της διαφοράς. Αυτό πρέπει να τελειώνει. Το πως αυτό θα συμβεί δεν είναι ακόμα ορατό και σαφές. Όμως με την εξαγγελία των νέων κομμάτων το πολιτικό σκηνικό θα αναδιαταχτεί. Η αρχή έγινε. Η συνέχεια κάπου καλύτερα θα βγάλει.

Αυτό που είδαμε – στα πλαίσια του τελικού του μπάσκετ της Euroleague – δεν ήταν βία σε έναν αθλητικό χώρο όπως θέλουν να το παρουσιάσουν. Δεν ήταν ότι πλακώθηκαν δύο χούλιγκανς. Ήταν η απεικόνιση του σαπίσματος του συστήματος που μας κυβερνά σε απευθείας μετάδοση. Δεν ξέρουμε γιατί ακριβώς υπήρξε αυτή η ρήξη. Υποκλοπές; Επιχειρηματικά συμφέροντα; Η νομή της εξουσίας; Κάτι άλλο που δεν το ξέρουμε; Το σίγουρο είναι ότι δεν πάει άλλο.

Πρέπει να τελειώνουμε με αυτούς. Όσο μπορούμε να τελειώνουμε…