Στο ΠΑΣΟΚ έχουν ενοχληθεί παρά πολύ με την επικείμενη εμφάνιση του «κόμματος Τσίπρα» και δεν το κρύβουν.

Υπάρχουν συνεχείς επιθέσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ – Παναγιώτης Δουδωνής, Άννα Διαμαντοπούλου, Βάσια Αναστασίου – εναντίον του Αλέξη Τσίπρα.

Από τις χαμηλότατου επιπέδου επιθέσεις της Βάσιας Αναστασίου – η οποία και ανακάλεσε – έως τις «ευπρεπέστερες» επιθέσεις του Παναγιώτη Δουδωνή, που λέει ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι πιόνι της διαπλοκής και πουλέν του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στο ΠΑΣΟΚ μάλλον έχουν γλυκαθεί με την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ξεχνούν ότι στη θέση αυτή δεν τους έφερε η λαϊκή βούληση. Τους έφερε η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια αξιοσημείωτη διαφορά που φαίνεται ότι την ξεχνούν.

Το ΠΑΣΟΚ – τα τελευταία δύο χρόνια – βρήκε τον χώρο της κεντροαριστεράς εντελώς ελεύθερο χωρίς – ουσιαστικά – αντίπαλο.

• Διαβάστε επίσης: ΠΑΣΟΚ / Η κόντρα με τον Τσίπρα για το αργυρό μετάλλιο

Παρόλα αυτά δεν κατάφερε να γίνει το μοναδικό μεγάλο κόμμα του χώρου που θα απειλούσε την κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και στην πολιτική είναι νόμος ότι δεν ανεβαίνει κατεβαίνει. Και τώρα ήρθε – ίσως – η ώρα που το ΠΑΣΟΚ θα αντιμετωπίσει αυτόν τον ανελέητο νόμο της πολιτικής.

Γιατί άραγε το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να αποκτήσει δυναμική και να κυριαρχήσει στον χώρο της κεντροαριστεράς που έπαιζε χωρίς αντίπαλο;

Βασικά για δύο λόγους.

Πρώτος λόγος είναι ότι έπαψε να είναι ένα κόμμα αισθητά διαφορετικό από τη ΝΔ. Αντίθετα ήταν επί χρόνια – περίπου – η άλλη πλευρά της ΝΔ.

Προσχώρησε στο αντισύριζα μέτωπο, στέγασε ένα σωρό ακροκεντρώους και ο λόγος του έπαψε να είναι ριζοσπαστικός, διαφορετικός και ελκυστικός. Έκανε λυσσαλέα αντιπολίτευση στα χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ουσιαστικά – ιδεολογικά – αυτουπονομεύτηκε.

Και σαν να μην έφτανε ο ιδεολογικός ευνουχισμός του – όταν προκηρύχτηκαν εσωκομματικές εκλογές μετά το μέτριο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών – επανεξέλεξε τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ενώ ήταν ξεκάθαρο ότι η κοινωνία τον απέρριπτε.

Στον βωμό του αντισύριζα μένους και για να μην πέσει το κόμμα στα χέρια του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα – που υποστηρίζει τη σύμπραξη των προοδευτικών δυνάμεων – επανεξέλεξαν αυτόν που αποδοκίμαζαν. Τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Όταν λοιπόν σήμερα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ επιτίθενται στον Αλέξη Τσίπρα πρώτα θα έπρεπε να κάτσουν μπροστά από έναν καθρέφτη και να κοιτάξουν το ίδιο τους το κόμμα το τι έκανε και το τι δεν έκανε.

Ακόμα και στο θέμα των υποκλοπών – που παρακολουθούνταν ο πρόεδρος του ο Νίκος Ανδρουλάκης – το ΠΑΣΟΚ είχε μια φοβική στάση, με τη δικαιολογία ότι κινείται θεσμικά.

Όμως το θέμα ήταν κατεξοχήν πολιτικό και έτσι έπρεπε ν’αντιμετωπιστεί. Και ας υπήρχε συγχρόνως και η θεσμική αντιμετώπιση. Φανταζόμαστε τι θα γινόταν αν παρακολουθούσε η ΕΥΠ τον Ανδρέα Παπανδρέου. Βέβαια τα πολιτικά μεγέθη είναι άλλα…

Δεν είναι δυνατόν να συναντά – σε κατ’ ιδίαν συνάντηση – ο Νίκος Ανδρουλάκης τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να μην αναφέρεται στις υποκλοπές. Προφανώς αυτό ήταν συμφωνημένα από πριν τη συνάντηση και γι’αυτό δέχτηκε ο Μητσοτάκης να τον συναντήσει…

Στο ΠΑΣΟΚ δεν μετρούν σωστά τα πράγματα. Έχουν πάθει ιδεολογική σύγχυση. Οι μισοί εκεί μέσα ονειρεύονται υπουργικά μεγαλεία και σύμπραξη με τον Μητσοτάκη. Και οι άλλοι μισοί είναι υπέρ της σύμπραξης της κεντροαριστεράς.

Αυτή όμως η αντίφαση γίνεται απολύτως κατανοητή από την κοινωνία και είναι απωθητική. Άσχετα αν ψήφισαν στο συνέδριο τους περί μη σύμπραξης με τη ΝΔ. Λίγο γίνεται αυτό πιστευτό.

Επίσης ο στόχος τους – πρώτο κόμμα με έστω και μία ψήφο διαφορά – είναι όχι απλά ανέφικτος αλλά εκτός κοινής λογικής. Και προκαλεί θυμηδία.

Μπορείς να ονειρεύεσαι όσο θέλεις. Μπορείς να βάζεις στόχους και να αγωνίζεσαι να τους πετύχεις. Όμως στην πολιτική οφείλεις να είσαι ρεαλιστής και εντός της πραγματικότητας.

Ίσως στο ΠΑΣΟΚ θεώρησαν ότι η συνεχής απαξίωση της κυβέρνησης κάποια στιγμή θα τους ευνοήσει. Έχει μια λογική αυτό. Όμως για να συμβεί αυτό πρέπει να δημιουργήσεις και εσύ τις συνθήκες.

Η πολιτική δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα και τίποτα δεν θα σου χαριστεί. Στο ΠΑΣΟΚ με το σύνδρομο μικρομεγαλισμού που τους κατέχει και κυριαρχεί επάνω τους ,νομίζουν ότι η ένδοξη ιστορία τους μπορεί να επαναληφθεί.

Όμως πλέον είναι ένα γερασμένο – από ιδέες και στελέχη κόμμα – που οφείλει την ύπαρξη του μόνο στο ένδοξο παρελθόν του και όχι στη σημερινή παρουσία και δράση του. Η ιστορία για να επαναληφθεί χρειάζεται να συντρέξουν πολλοί λόγοι. Το πιθανότερο είναι ότι ποτέ δεν θα συντρέξουν ξανά για το ΠΑΣΟΚ.

Ας συμφιλιωθούν λοιπόν στο ΠΑΣΟΚ με αυτή την πραγματικότητα, ας αναλύσουν την κατάσταση – σήμερα – ας αποφασίσουν αν ανήκουν στην κεντροαριστερά ή την κεντροδεξιά και ας αποφασίσουν για μια ξεκάθαρη πορεία που δεν θα λέει άλλα η Άννα Διαμαντοπούλου και άλλα ο Χάρης Δούκας.

Ας αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα τους.

Δεν τους φταίει ο Αλέξης Τσίπρας για την πολιτική τους παρακμή. Και την αυτυπονόμευση τους.

Σε αυτό είναι πολύ ικανοί και το κάνουν μόνοι τους…