Ο Anastasio Somoza García, ηγήθηκε της Νικαράγουα από το 1937 έως το 1955, χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα, αλλά πάντοτε με την στρατιωτική υποστήριξη των ΗΠΑ (η Νικαράγουα υπήρξε τον περασμένο αιώνα, επί δεκαετίες, προτεκτοράτο των ΗΠΑ υπό στρατιωτική κατοχή).

Εκμεταλλεύτηκε την προεδρική του ιδιότητα για να πλουτίσει, καταπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα και εγκληματώντας κατά των πολιτικών του αντιπάλων. Τα εγκλήματα που διέπραττε, οδήγησαν τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, τον Franklin Roosevelt, σε μια έκρηξη ειλικρίνειας, να δηλώσει: «είναι ίσως ένα κάθαρμα, αλλά είναι το δικό μας κάθαρμα». Και συνέχισε να τον υποστηρίζει.

Παρακολουθώντας την γενοκτονία που διαπράττει ο Netanyahou στη Γάζα, υπό την ανοχή ή και την συμμετοχή των Ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και των ΗΠΑ, εύλογα τίθεται το ερώτημα: μήπως ο Netanyahou είναι σήμερα «το δικό μας κάθαρμα»; Δικό μας, δηλαδή ημών, των «Δυτικών».

Και για να μιλάμε συγκεκριμένα, το «κάθαρμα» του Trump, αλλά και το «κάθαρμα» του Macron, το «κάθαρμα» του Mertz, το «κάθαρμα» του Starmer, το «κάθαρμα» της von der Leyen, το «κάθαρμα» του Rutte και αρκετών άλλων. Όλοι αυτοί, μαζί με τα μίντια της «δικής μας ολιγαρχίας», και την έγκριτη διανοούμενη ελίτ που κατακεραυνώνει κάθε «κάθαρμα» που δεν είναι «δικό μας», συγκροτούν αυτό που σήμερα ονομάζουμε, σε ένα σύγχρονο Οργουελιανό Newspeak, «Διεθνή Κοινότητα».

Μια «Διεθνής Κοινότητα» που έχει επιβάλει 18 αλλεπάλληλες οικονομικές κυρώσεις στην Ρωσία (κυρώσεις που πλήττουν τελικά πρωτίστως τους δικούς της λαούς), διότι αντιδρά στην επέκταση του ΝΑΤΟ (δηλαδή της εχθρικής προς αυτήν στρατιωτικής δύναμης) μέχρι τα σύνορά της. Αλλά προμηθεύει τα όπλα της γενοκτονίας στο Ισραήλ, ένα κράτος που σίγουρα αυτή η ίδια «Διεθνής Κοινότητα» θα είχε χαρακτηρίσει «κράτος-αλήτη», όπως έχει κάνει για απείρως λιγότερο αιμοβόρα καθεστώτα, αν δεν ήταν… «το δικό της κράτος-αλήτης».

Εξυπακούεται ότι η Νότια Αφρική πχ, που παρέπεμψε τον Netanyahou στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η Βραζιλία, η ακόμα περισσότερο η Ρωσία και η Κίνα, ίσως αύριο και η Σλοβακία, που τόλμησε να κηρύξει persona non grata τους Ισραηλινούς γενοκτόνους, δεν ανήκουν σε αυτή την «Διεθνή Κοινότητα».

Πιθανότατα αύριο να αποκλειστεί και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, αν συνεχίσει στον ολισθηρό δρόμο που ακολουθεί. Εξάλλου, ήδη επιβλήθηκαν κυρώσεις από την κυβέρνηση Trump, κατά της Francesca Paola Albanese, την Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη, σύμφωνα με τα οποία απαγορεύεται, σε όλους τους πολίτες και τις εταιρείες των ΗΠΑ, κάθε επαφή μαζί της.

Όσο αφορά τον Netanyahou, δεν του έλλειψε το θράσος να κηρύξει «εκτός νόμου» την UNRWA, τον Οργανισμό του ΟΗΕ που υποστηρίζει 5,6 εκατομμύρια Παλαιστίνιους πρόσφυγες.

Ακούω από τώρα κάποιες αγανακτισμένες φωνές να διαμαρτύρονται θορυβωδώς, σε «έγκριτα μίντια», πως δεν χωράει σύγκριση μεταξύ ενός διεφθαρμένου λατινοαμερικάνου δικτάτορα, όπως ήταν ο Somoza, και ενός δημοκρατικά εκλεγμένου φιλοευρωπαίου προέδρου, όπως είναι ο Netanyahou. Θα τους συμβούλευα να μην επιχειρήσουν την σύγκριση, διότι κινδυνεύει να βγει σαφώς… υπέρ του Somoza!

Είναι γεγονός ότι ο Somoza ήταν διεφθαρμένος, αλλά μάλλον άλλο τόσο, ή και περισσότερο, είναι ο Netanyahou. Πράγματι, κατηγορείται από τις δικαστικές αρχές της ίδιας του της χώρας, για απάτη, διαφθορά και κατάχρηση εμπιστοσύνης. Μεταξύ άλλων, κατηγορείται πχ διότι έλαβε 180.000 euros για να προωθήσει, με την πρωθυπουργική του ιδιότητα, παράνομα συμφέροντα δυο επιχειρηματιών. Κατηγορείται ότι χρηματίστηκε από το Qatar, για να προωθήσει παράνομα εμπορικά συμφέροντα της χώρας αυτής στο Ισραήλ.

Επίσης, κατηγορείται ότι διέδωσε παράνομα απόρρητα έγγραφα του Ισραηλινού Στρατού για να τροφοδοτήσει δημοσιεύματα «fake news», με στόχο την κατάρρευση της εκεχειρίας στη Γάζα και την συνέχιση του πολέμου. Με απλά λόγια, ο Netanyahou συνωμοτεί ακόμα και κατά της χώρας του, αφενός για να πλουτίσει και αφετέρου για να παρατείνει την εμπόλεμη κατάσταση, ώστε να παραμείνουν εκτός επικαιρότητας οι υποθέσεις διαφθοράς που τον αφορούν. Πόσο περισσότερο διεφθαρμένος μπορούσε να είναι ο Somoza;

Όσο αφορά τις δημοκρατικές διαδικασίες, ας σημειώσουμε ότι υπήρξαν και στην περίπτωση του Somoza, ο οποίος ανέλαβε την προεδρία το 1936, κατόπιν εκλογών.

Από την άλλη πλευρά, όσο αφορά τις εκλογές στο Ισραήλ, ας μην ξεχνάμε ότι σε αυτή την χώρα εκατομμύρια γηγενείς κάτοικοι, που εκδιώχτηκαν βίαια από τα σπίτια τους, ζουν ακόμα και σήμερα ως πρόσφυγες με απαγόρευση να επιστρέψουν στα χωριά τους, στον τόπο τους, και βέβαια στερούνται κάθε δικαίωμα ψήφου, ενώ όσοι απέμειναν είναι σήμερα πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Και ας κρατήσουμε επίσης στο νου ότι το Ισραήλ είναι ουσιαστικά ένα θεοκρατικό κράτος, το οποίο θεσμικά ανήκει σε όποιον πολίτη ανά τον κόσμο, πιστοποιείται «εβραίος» στο θρήσκευμα από τον κατά τόπο ραβίνο, ακόμα και χωρίς ποτέ να έχει πατήσει το πόδι του στο Ισραήλ, ούτε καν να μιλάει την επίσημη γλώσσα της χώρας. Μόνο με την θρησκευτική του ιδιότητα!

Αλλά το πιο σημαντικό είναι η σύγκριση των εγκλημάτων. Όσους πολιτικούς αντιπάλους και αν σκότωσε, όσο «κάθαρμα» και αν ήταν, ο Somoza δεν μπορεί να κατηγορηθεί και δεν κατηγορήθηκε ποτέ για γενοκτονία, ούτε δολοφόνησε εν ψυχρώ και προγραμματισμένα 20.000 μωρά και παιδιά, καθώς και δεκάδες χιλιάδες αθώους αμάχους.

Η γενοκτονία στη Γάζα καταγράφεται ήδη ως η πρώτη γενοκτονία του ΧΧΙου αιώνα. Αλλά θα μείνει στην Ιστορία κυρίως ως η πρώτη γενοκτονία της ανθρωπότητας, που διεπράχθη σε ζωντανή μετάδοση, όχι μόνο υπό την ανοχή, αλλά και με την ενεργό υποστήριξη της «πολιτισμένης Δύσης».

Μια «Δύση» που κατηγοριοποιεί κάθε κάθαρμα, σύμφωνα με το αν είναι «δικό της» ή όχι.