Από χτες που εξέλιπαν οι βάρβαροι (ο Τατάρ) άρχισαν οι επιθέσεις στην Κύπρο και οι προβληματισμοί στην Ελλάδα σε σχέση με τον νικητή των εκλογών στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα, τον Τουφαν Ερχιουρμαν.

Στην Κύπρο πρωτοστατεί ο Αρχιεπίσκοπος , οι φασιστές του ΕΛΑΜ και τα απομεινάρια της πάλαι ποτέ ένδοξης σοσιαλιστικής ΕΔΕΚ. Η τελευταία είναι ζωντανό παράδειγμα του εκφυλισμού ενός προοδευτικού κόμματος από τον καρκίνο του εθνικισμού.

Στην Ελλάδα οι τηλεθεατές του Μega πρέπει να συμμεριστούν την ανησυχία του Μιχάλη Ιγνατίου, ανησυχία που κρατάει χρόνια και εντείνεται κάθε φορά που παρουσιάζεται χαραμάδα ελπίδας για λύση.

Η Αθήνα δια του ΥΠΕΞ αντέδρασε προσεκτικά και τυπικά. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα όμως στα διαφορά ρεπορτάζ συμπυκνώνεται στην εξής διατύπωση που συνάντησα σε πολλά σημεία. Την θεωρώ δε πιο δηλητηριώδη από τις βλακώδεις , μετωπικές και υβριστικές τοποθετήσεις των πολύχρωμων εθνικιστών.

Σύμφωνα λοιπόν με την διατύπωση αυτή «Είναι προφανές ότι για την Αθήνα, η νίκη Ερχιουρμάν είναι θετική, χωρίς, ωστόσο, να τρέφει αυταπάτες για την επόμενη μέρα, καθώς η εξάρτηση του ψευδοκράτους από την Άγκυρα δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελιγμών ακόμη και στον πιο προωθημένο Τουρκοκύπριο ηγέτη, όπως συνέβη και στην περίπτωση του Ακιντζί, ο οποίος ήταν πιο κοντά στις θέσεις της διζωνικής δικοινοτικής Ομοσπονδίας, αλλά τον τελευταίο λόγο στις τότε συνομιλίες για το Κυπριακό, είχε η Τουρκία.».

Πρόκειται για μεγάλο ψέμα , για απόλυτη αντίστροφη της πραγματικότητας. Στο Κραν Μοντανά ο όντως πλέον προωθημένος Τουρκοκύπριος ηγέτης, ο θαυμάσιος Μουσταφά Ακιντζί (που σε όλη την θητεία του συγκρούστηκε επανειλημμένως με τον Ερντογάν) επέμεινε μέχρι τέλους στην υπογραφή συμφωνίας σύμφωνα με το πλαίσιο Γκουτιέρες.

Αυτοί που απέδρασαν από την Σύνοδο , την οδήγησαν σε ναυάγιο και βέβαια σκόρπισαν απογοήτευση στους Τουρκοκύπριους και τους έσπρωξαν – ευτυχώς προσωρινά – προς τον απορριπτικό Τατάρ ήταν οι ημέτεροι απορριπτικοί Αναστασιάδης και Χριστοδουλίδης. Δεν είχε, λοιπόν, η τουρκική πλευρά τον τελευταίο λόγο, αλλά η δική μας. Και ήταν κακόηχος λόγος. Καταρρίφθηκε από τους Τουρκοκύπριους τέσσερις φορές (με το Ναι στο σχέδιο Ανάν, με την εκλογή Ταλάτ , την εκλογή Ακκιντζί και προχθές με την νίκη του Ερχιουρμάν) ο μύθος ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι τυφλά πιόνια της Άγκυρας.

Σε αυτό το ψεύδος έρχεται να συμβάλει το ΚΚΕ σε απόλυτη αντιδιαστολή προς την στάση του κυπριακού ΑΚΕΛ που χαιρέτησε την εκλογή και ζήτησε να ξεκινήσουν άμεσα συνομιλίες από εκεί που σταμάτησαν στο Κραν Μοντανά.

Να τι λέει η ανακοίνωση του ΚΚΕ «Το ΚΚΕ δε συμμερίζεται τις προσδοκίες που καλλιεργούνται σε σχέση με την εκλογή του Τουφαν Ερχιουρμαν στο ψευδοκράτος, άλλωστε παρόμοιες προσδοκίες διαψεύστηκαν πολλές φορές την προηγούμενη περίοδο και η κατοχή διαιωνίζεται για 51 χρόνια. Παίρνουμε υπόψη την ιστορική εμπειρία τη στενή σχέση των ηγετών των κατεχομένων εδαφών με το τουρκικό κράτος και την πολιτική του, τις δηλώσεις του νεοεκλεγέντα ότι θα κινείται σε συνεννόηση με την τουρκική κυβέρνηση κλπ. κλπ.».

Ακολουθούν διαφορές χιλιοειπωμένες αντιιμπεριαλιστικές σάλτσες εφάμιλλες με εκείνες της ΕΔΕΚ. Εν τω μεταξύ ο νέος ηγέτης των Τουρκοκύπριων πολύ προσεκτικά είπε ότι στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής θα «διαβουλεύεται» με την τουρκική κυβέρνηση. Τι ήθελαν να πει, να εξαγγείλει σύγκρουση;

Το ωραίο είναι ότι τον καταγγέλλουν για αυτό οπαδοί της Ένωσης της Ελλάδας με την Κύπρο που δεν έχουν διανοηθεί μισό πόντο διαφοροποίησης από την μητέρα πατρίδα και αφορολόγητοι αντιιμπεριαλιστές τύπου ΚΚΕ. Όλοι οι πολύχρωμοι εθνικιστές δηλαδή.

Το ΠΑΣΟΚ με μια σύντομη δήλωση του υπευθύνου για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής Δημήτρη Μάντζου θεωρεί την εκλογή «ευκαιρία για επανεκκίνηση των συνομιλιών».

Το ΠΑΣΟΚ , που επί Σημίτη στήριξε καθαρά το Σχέδιο Ανάν, δεν φαίνεται να θέλει να αναμειχθεί ενεργά στο Κυπριακό. Είναι φανερό ότι έχει πρόβλημα δυο γραμμών λόγω ισχυρής εθνικιστικής επιρροής στις γραμμές του. Η Αριστερά με τον Τσίπρα, τον Φαμελο και τον Χαρίτση είναι στην σωστή πλευρά της Ιστορίας.