Αναπόφευκτα μπλέχτηκε και το καλώδιο. Γιατί μπορεί να έχουμε τον ίδιο εθνικό ύμνο αλλά εξακολουθούμε να είμαστε δυο χώρες οι οποίες εν προκειμένω δεν φαίνεται να έχουμε την ίδια ανάγνωση της συγκυρίας. Τραγελαφικές διαστάσεις, που εκθέτουν Ελλάδα και Κύπρο , παίρνει η υπόθεση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου Ελλάδος .

Πέρα από την γεωπολιτική εμπλοκή (επεισόδιο πέρυσι στην Κάσο με την τουρκική παρεμπόδιση έρευνας ιταλικού πλοίου για την πόντιση καλωδίου, πρόσφατες δηλώσεις Φιντάν, πολύ χαλαρή λεκτική υποστήριξη της ΕΕ , εκκωφαντική εσχάτως σιωπή του Ισραήλ που δεν φαίνεται πρόθυμο να ανοίξει τώρα νεο μέτωπο με την Τουρκία ) σχεδόν όλοι οι αξιόπιστοι τεχνοκράτες είχαν εξαρχής αμφισβητήσει την βιωσιμότητα ενός τέτοιου Φαραωνικού έργου.

Θεωρούν το έργο αμφιβόλου χρησιμότητας για τον Έλληνα καταναλωτή, ο οποίος θα κληθεί να το χρηματοδοτήσει μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος. Το εκτιμώμενο κόστος για την διασύνδεση Ελλάδας Κύπρου ανέρχεται σε 1,9 δις , με συνολικό κόστος 2,4 δις αν η διαδρομή του καλωδίου φτάσει στο Ισραήλ , στο οποίο η Κύπρος αρχικά ευελπιστούσε να πωλήσει τα μεγάλα ενεργειακά της αποθέματα.

Το καλώδιο μέχρι την Κρήτη με κόστος 1 δις τέθηκε σε λειτουργία από το καλοκαίρι του 2025. Τα προβλήματα γεωπολιτικής φύσης αρχίζουν έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα και λογικά η τριμερής όφειλε να τα αναμένει , να τα συνυπολογίσει και εφόσον αποφάσισε να προχωρήσει , να έχει βρει τρόπο αντιμετώπισης.

Αντ αυτών ο Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου Μάκης Κεραυνός ( όνομα που ταιριάζει γάντι στην φύση της υπόθεσης) ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά ότι έχει στα χέρια του δυο μελέτες που αμφισβητούν την βιωσιμότητα του έργου. Ο Έλληνας Υπουργός Ενέργειας και περιβάλλοντος Σταύρος Παπασταύρου αντεπιτέθηκε, δήλωσε άγνοια για τις μελέτες και πρόσθεσε ότι « δηλώσεις που αμφισβητούν την βιωσιμότητα του έργου , στέλνουν αμφίσημο μήνυμα».

Κάλεσε δε την Λευκωσία «να ξεκαθαρίσει την θέση της» και στο εύλογο ερώτημα « πως θα πραγματοποιηθεί το έργο αν η Κύπρος υπαναχωρήσει» πέρασε όλη την ευθύνη στην Κυπριακή κυβέρνηση τονίζοντας ότι « το έργο περνάει και από την Κύπρο» σε ένα πρωτοφανές blame game για τις σχέσεις των δυο χωρών .

Εν τω μεταξύ πληροφορηθήκαμε ότι η ρυθμιστική αρχή της Κύπρου (ΡΑΕΚ) ενέκρινε τα 25 εκ ευρώ που είναι η συμμετοχή της Κύπρου αλλά έκτοτε τα ριάλια δεν έχουν καταβληθεί.

Αλλά την χαριστική βολή στο μεγαλεπίβολα εγχείρημα , νομίζω, ότι έριξε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δηλώνοντας αιφνιδιαστικά οτι « η νομική υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας ενημερώθηκε από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ότι αποφάσισε να ανοίξει υπόθεση διερεύνησης για ενδεχόμενα ποινικά αδικήματα σε σχέση με το συγκεκριμένο έργο».

Και συμπλήρωσε ότι η κυβέρνηση του δεν θα επιτρέψει οιαδήποτε σκιά για την Κυπριακή Δημοκρατία και κάλεσε κάποιους ( δηλαδή τον Παπασταύρου , δηλαδή την ελληνική κυβέρνηση) να είναι λίγο πιο προσεκτικοί , ειδικότερα όταν αφορά το όνομα, την φήμη και την αξιοπιστία της χώρας μας.

Αναμένεται βέβαια οργισμένη αντίδραση της κυρίας Βούλτεψη αλλά είναι αμφίβολο αν θα ανακόψει τις κυπριακές ενστάσεις. Το βέβαιο είναι ότι η βαριά σκιά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που έχει πάρει πολύ σοβαρά και υπεύθυνα τον ρόλο της, θα στείλει το έργο στις καλένδες. Έχει , έτσι, βρεθεί ο αίτιος . Ούτε η ελληνική , ούτε η Κυπριακή πλευρά υποχωρούν μπροστά στην τουρκική αντίδραση αλλά λόγω έλλειψης βιωσιμότητας του έργου – εσχάτως ανακαλυφθείσης- και για νομικό-ηθικούς λόγους.

Η ουσία είναι ότι το καλώδιο μάλλον θα σταματήσει στην Κρήτη. Εκεί θα βρει πακεταρισμένους τους S 300 που θα εγκαθίσταντο στην Κύπρο πριν 22 χρόνια. .Είναι τα απομεινάρια μιας άλλης αδιέξοδης επιλογής.

Ευτυχώς οταν ο Γλαύκος Κληρίδης συνειδητοποίησε ότι την λύση στο Κυπριακό δεν θα φέρουν οι πύραυλοι αλλά η διπλωματία και το σχέδιο Αναν ενήργησε με τον δέοντα τρόπο.

Αν ο Νίκος Χριστοδουλίδης και η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνειδητοποιήσουν ότι το καλώδιο δεν θα φέρει πιο κοντά την λύση αλλά νέους κινδύνους και αχρείαστες περιπέτειες, ίσως, να υπάρξει μια ακόμα ευκαιρία για την Κύπρο μετά το νεο έγκλημα στο Κραν Μονταν