Η μεγάλων διαστάσεων νίκη του ακροδεξιού AfD στο ομοσπονδιακό κρατίδιο της Σαξονίας αποτελεί αναμφισβήτητα ένα πλήγμα για τη δημοκρατία στην Γερμανία. Αλλά δεν προδικάζει μια αντίστοιχη επικράτηση σε πανγερμανικό επίπεδο.

Ακολουθούν εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο και στο  Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Στο παραδοσιακά «κόκκινο» Βερολίνο η Αριστερά Die Linke διεκδικεί την πρώτη θέση και στο Μεκλεμβουργο  το Σοσιαλδημοκρατικό SPD παραμένει ισχυρό και διεκδικεί την πρωτιά. Ανεβαίνουν και οι Πράσινοι.

Δεν τα γράφω αυτά για να υποτιμηθεί η χθεσινή εξέλιξη, που γίνεται πιο συγκλονιστική γιατί το παράρτημα του AFDκαι ο επικεφαλής του στην συγκεκριμένη περιοχή αποτελούν την πιο αποδεδειγμένα ακραία, φιλοναζιστική πλευρά του AFD.

Το ότι αυτό συμβαίνει σε περιοχή της Ανατολικής Γερμανίας, πρώην DDR ,θα πρέπει να προβληματίσει σοβαρά τις προοδευτικές – και όχι μόνο – δυνάμεις στην Γερμανία.

Έχουν περάσει 37 χρόνια από την πτώση του τείχους και την ενοποίηση των δύο Γερμανιών. Δεν χωρούν , λοιπόν, επιδερμικές προσεγγίσεις που αποδίδουν την άνοδο της Ακροδεξιάς αποκλειστικά στην έλλειψη δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Είναι αρκετά 37 χρόνια ώστε οι πολίτες σε αυτή την περιοχή να αισθανθούν ισότιμοι Γερμανοί πολίτες και οι προοδευτικές δυνάμεις να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους. Προφανώς κάτι δεν κάνουν καλά.

Είναι εύκολο να καταδικάσουμε τους ψηφοφόρους – που προφανώς έχουν ευθύνη γιατί το βάρος της Ιστορίας είναι ασήκωτο – αλλά το δύσκολο είναι να αντιμετωπιστούν οι πολιτικές που έδωσαν χώρο στην ξενοφοβία, τον εθνικισμό και τον λαϊκισμό, τελικά στον φασισμό.

Είναι λογικό, ακριβώς επειδή η Ιστορία βαραίνει, να ξυπνούν μνήμες μεσοπολέμου και να γίνονται εύκολες συγκρίσεις με την ραγδαία άνοδο του Χίτλερ. Να θυμίσω, βέβαια, ότι και τότε ο Χίτλερ δεν μπόρεσε να πάρει πλειοψηφία και στις τελευταίες ελεύθερες εκλογές είχε κάμψη.

Η αδυναμία συνεννόησης των αριστερών δυνάμεων, του επέτρεψε να επικρατήσει με την βία. Δεν ισχυρίζομαι οτι  δεν είναι επικίνδυνα τα πράγματα. Αλλά πιο εύκολο , νομίζω, είναι αυτή την στιγμή  να επικρατήσει η Λεπέν στην Γαλλια – με μια ισχυρή Αριστερά απέναντι της – παρά το AFD στην Γερμανία.

Σε κάθε περίπτωση η σημερινή καμπάνα, πρέπει να σημάνει εγρήγορση στις προοδευτικές δυνάμεις στην Γερμανία και όχι μόνο. Γιατί παρά τις διαφορές από χώρα σε χώρα, η τάση προς την ακροδεξιά είναι αναμφισβήτητη. Και η απάντηση περνάει μέσα από την ενότητα.