Μιλήσαμε με τον εκπρόσωπο Τύπου της τοπικής Μαφίας. Οι δημοτικές αρχές, λέει ο Μαφιόζος, πάντα ήταν σε διαρκή συναλλαγή με τους προμηθευτές νερού. Και πρόσφατα με την κατασκευαστική εταιρεία του αγωγού που τροφοδοτούσε με νερό της ΕΥΔΑΠ από την Αθήνα, αλλά τώρα δεν λειτουργεί.

Η εκλογή της δημοτικής αρχής εξαρτιόταν από το κύκλωμα του νερού.

Δημοτικός σύμβουλος πριν χρόνια, είχε πει στο Δημοτικό Συμβούλιο, πως σε προεκλογική του ομιλία σε χωριό του νησιού κάτοικος του είπε πως «αν είχε τη στήριξη υδρομεταφορέα θα κατέβαινε κι αυτός στις εκλογές».

Δηλαδή όποιος είχε την εύνοια του υδρομεταφορέα θα κέρδιζε τις δημοτικές εκλογές.

Τώρα η συνεργασία γίνεται με την κατασκευαστική του αγωγού, χωρίς να αλλάξει τίποτα για τους πολίτες. Για την επιλογή προμηθευτή και την υδροδότηση των πολιτών, η πολιτική της αρχής στο ζήτημα εξαρτάται από τις επιλογές του κυκλώματος του νερού, που έχει τον πρώτο λόγο. Οι αρχές απλά εκτελούν τις διαταγές του κυκλώματος.

Τέλος, όσον αφορά το σήμερα:

α) Η δημοτική αρχή επέλεξε συνειδητά να τροφοδοτήσει το δίκτυο του νησιού με ακατάλληλο έως και επικίνδυνο νερό. Αυτό το νερό ούτε μπακαλιάρα δεν ξαρμυρίζει. Αλλά επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού, τα κορίτσια μας, όταν φιλήσουν τα βατραχάκια που βγαίνουν από τις βρύσες μας , θα βρουν επιτέλους το πριγκιπόπουλό τους. Αν λοιπόν αυτή η υδροδότηση με ακατάλληλο νερό, με επιλογή της διοίκησης του δήμου, δεν είναι παράνομη, κινείται στα όρια της εγκληματικής αδιαφορίας και χρήζει ελέγχου από τις εισαγγελικές αρχές.

β) Η παρούσα κατάσταση δεν είναι νέα βλάβη. Είναι η βλάβη που έγινε πριν δύο και χρόνια και αποκαταστάθηκε προσωρινά, μέχρι να γίνει η οριστική αποκατάστασή της, όπως οι ίδιοι οι άρχοντες είπαν τότε. Ο κατασκευαστής, αφού είδε πως με τα προσωρινά μέτρα αποκαταστάθηκε η υδροδότηση του νησιού, επέλεξε να μη ολοκληρώσει την επισκευή, προφανώς λόγω κόστους.

Ο δήμος και η περιφέρειά του το επέτρεψαν, ουσιαστικά κάνοντας ένα ρουσφέτι. Οι ευθύνες των αιρετών είναι προφανείς και άπτονται της παράβασης καθήκοντος, που πρέπει να ελεγχθεί αρμοδίως από τη Δικαιοσύνη. Αυτό το ρουσφέτι είχε ανταλλάγματα και, αν ναι, τι είδους ανταλλάγματα; Πώς ανταπέδωσε το ρουσφέτι ο κατασκευαστής;

γ) Από την προηγούμενη βλάβη ήταν προφανές πως είναι ανάγκη να υπάρχει Plan B, ώστε σε κάθε περίπτωση να μη μείνει το νησί χωρίς πόσιμο νερό. Αυτή η αδιαφορία του δήμου για εναλλακτική υδροδότηση σε περίπτωση ανάγκης είναι παράβαση καθήκοντος ή εγκληματική παράλειψη;

δ) Μερικά των ανωτέρω μπορούν να εξηγηθούν με την κλοπή νερού που η αρχή δεν δείχνει διάθεση να αντιμετωπίσει. Σε πρόσφατη ανάρτησή του ο δημοτικός σύμβουλος κ. Μαυροθαλασσίτης λέει πως το μη τιμολογούμενο νερό κυμαίνεται μεταξύ του 40% και 50%.

Αυτό σημαίνει πως ρίχνεις στο δίκτυο νερό αξίας 100 ευρώ και εισπράττεις από τους καταναλωτές 50 ευρώ. Ο πριν λίγα χρόνια αντιδήμαρχος ύδρευσης κ. Μαρμαρινός λέει πως αυτό το 50% ατιμολόγητου νερού είναι 25% απώλειες λόγω παλαιότητας του δικτύου, βλαβών κ.λπ. κ.λπ., και το υπόλοιπο 25% ατιμολόγητου νερού οφείλεται σε by-pass συνδέσεις, δηλαδή συνδέσεις που παρακάμπτουν τα υδρόμετρα του δήμου.

Σε απλά ελληνικά αυτό είναι κλοπή που παραμένει ατιμώρητη πολλά χρόνια και ούτε αντιμετωπίζεται συνειδητά. Νερό έκλεβε και ο υδρομεταφορέας, όπως είχε αποκαλύψει ένας άλλος αντιδήμαρχος ύδρευσης στο Δ.Σ., ο κ. Η. Μπέσης, αλλά να μην το πλατιάσουμε άλλο.

Το πρόβλημα υδροδότησης της Αίγινας, λοιπόν, δεν είναι τεχνικό αλλά άπτεται των δικαστικών αρχών και έπρεπε να περιλαμβάνεται στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Οι όποιες έρευνες, οδηγούν αβίαστα στις τεράστιες ευθύνες της δημοτικής αρχής της Αίγινας.