Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
Πενήντα τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς τιμούμε εκείνους που αντιστάθηκαν στη δικτατορία. Είναι αν αναγνωρίζουμε εγκαίρως τις συνθήκες μέσα στις οποίες ο αυταρχισμός ανακτά πολιτική επιρροή και οι ιδέες της Ακροδεξιάς επιστρέφουν στον πυρήνα της δημόσιας ζωής.
Το Πολυτεχνείο δεν αποτελεί απλώς ένα κορυφαίο γεγονός της σύγχρονης Ιστορίας μας. Είναι μια διαρκής υπενθύμιση ότι η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Η υπεράσπισή της απαιτεί πολιτική εγρήγορση, ιστορική γνώση και συνέπεια αρχών.
Η άνοδος της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο ούτε μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στις οικονομικές και μεταναστευτικές κρίσεις. Η σύγχρονη λαϊκιστική ριζοσπαστική Δεξιά συγκροτείται γύρω από τον νατιβισμό, δηλαδή την αντίληψη ότι το κράτος ανήκει πρωτίστως στους γηγενείς, τον αυταρχισμό και τον λαϊκισμό που αντιπαραθέτει έναν υποτιθέμενα ενιαίο λαό σε μια διεφθαρμένη ελίτ.
Οι συνεχώς αυξανόμενες κοινωνικές ανισότητες, η ανασφάλεια και η κρίση πολιτικής αντιπροσώπευσης δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξή της. Δεν την παράγουν όμως αυτομάτως. Η μετατροπή της κοινωνικής δυσαρέσκειας σε ακροδεξιά πολιτική υποστήριξη προϋποθέτει οργανωμένες πολιτικές δυνάμεις, συγκεκριμένα ιδεολογικά αφηγήματα και ευκαιρίες που διαμορφώνονται μέσα στο ίδιο το πολιτικό σύστημα.
Εδώ βρίσκεται και μία από τις πιο ανησυχητικές διαστάσεις του φαινομένου.
Η Ακροδεξιά δεν χρειάζεται να κυβερνά για να επιβάλλει τις αντιλήψεις της. Αρκεί να καταφέρει να καθορίζει τους όρους της πολιτικής συζήτησης.
Όταν η μετανάστευση αντιμετωπίζεται συλλήβδην ως απειλή, όταν η εθνική ταυτότητα μετατρέπεται σε εργαλείο αποκλεισμού, όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα παρουσιάζονται ως εμπόδιο στην ασφάλεια, η ακροδεξιά ατζέντα έχει ήδη διεισδύσει στον δημόσιο διάλογο.
Πρόκειται, δηλαδή, για μια διαδικασία κανονικοποίησης. Και αυτό δεν συντελείται αποκλειστικά από τις ίδιες τις ακροδεξιές δυνάμεις.
Η ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει ότι η υιοθέτηση της ρητορικής τους από παραδοσιακά συντηρητικά κόμματα, με την προσδοκία ανάκτησης εκλογικής επιρροής, ενισχύει τελικά την ιδεολογική τους νομιμοποίηση. Αντί να περιορίζεται η Ακροδεξιά, μετατοπίζονται τα όρια του πολιτικά αποδεκτού προς τις δικές της θέσεις.
Στη χώρα μας, η περίπτωση της Χρυσής Αυγής αποτελεί την πιο οδυνηρή υπενθύμιση των συνεπειών της ανοχής απέναντι στον εξτρεμισμό. Η νεοναζιστική εγκληματική οργάνωση συνδύασε την κοινοβουλευτική παρουσία με την οργανωμένη βία, τις επιθέσεις εναντίον μεταναστών και πολιτικών αντιπάλων και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Η ιστορική καταδίκη της υπήρξε νίκη του κράτους δικαίου. Δεν εξαφάνισε όμως τις ιδέες που επέτρεψαν την ανάπτυξή της.
Η επιστημονική και πολιτική ανάλυση οφείλει να διακρίνει τον νεοναζισμό από τις διαφορετικές εκδοχές της σύγχρονης ριζοσπαστικής Δεξιάς. Η διάκριση αυτή δεν σχετικοποιεί τον κίνδυνο. Αντιθέτως, μας επιτρέπει να κατανοήσουμε πώς αντιδημοκρατικές αντιλήψεις μπορούν να αποκτούν επιρροή ακόμη και χωρίς την ανοιχτή απόρριψη των εκλογικών διαδικασιών.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, το ΠΑΣΟΚ, ως ιστορικός φορέας της δημοκρατικής παράταξης, έχει διπλή ευθύνη.

Να υπερασπιστεί χωρίς εκπτώσεις το κράτος δικαίου, την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, τη λογοδοσία της εξουσίας και την ισότητα όλων απέναντι στον νόμο. Η διαφθορά, η ατιμωρησία και η αίσθηση ότι οι ισχυροί απολαμβάνουν διαφορετική μεταχείριση διαβρώνουν την εμπιστοσύνη στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές συνθήκες που τροφοδοτούν την πολιτική αποξένωση. Η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, η επισφάλεια της εργασίας και η ανεπαρκής φορολόγηση του μεγάλου πλούτου απαιτούν πολιτικές αναδιανομής, ισχυρό κοινωνικό κράτος, αξιοπρεπείς μισθούς και πραγματικές ευκαιρίες για τη νέα γενιά.
Για τη σύγχρονη Σοσιαλδημοκρατία, η ελευθερία και η κοινωνική δικαιοσύνη δεν αποτελούν δύο ανεξάρτητες επιδιώξεις. Η εμπέδωση της Δημοκρατίας προϋποθέτει πολίτες με δικαιώματα, δυνατότητες συμμετοχής και πραγματική επιρροή στις αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή τους.
Αυτή είναι και η διαχρονική επικαιρότητα του Πολυτεχνείου.
53 χρόνια μετά, δεν αρκεί να καταδικάζουμε τον αυταρχισμό του παρελθόντος. Οφείλουμε να αναγνωρίζουμε τις σύγχρονες μορφές του και να μην επιτρέπουμε την πολιτική τους νομιμοποίηση. Γιατί η Δημοκρατία δεν υποχωρεί μόνο όταν επικρατούν οι αντίπαλοί της. Υποχωρεί και όταν οι δημοκρατικές δυνάμεις αποδέχονται τη γλώσσα, τις προτεραιότητες και τα όρια που εκείνοι επιβάλλουν.
- Πολιτικός Επιστήμων, Μέλος Εκτελεστικού Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής
Στην Ελλάδα τα ΜΜΕ που στηρίζουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, χρημαδοτούνται από το ... κράτος. Tο tvxs.gr στηρίζεται στους αναγνώστες του και αποτελεί μια από τις ελάχιστες ανεξάρτητες φωνές στη χώρα. Mε μια συνδρομή, από 2.9 €/μήνα,ενισχύετε την αυτονομία του tvxs.gr και των δημοσιογραφικών του ερευνών. Συγχρόνως αποκτάτε πρόσβαση στα ντοκιμαντέρ και το περιεχόμενο του 24ores.gr.
Δες τα πακέτα συνδρομών >


