Μιλά πολύ, παρεμβαίνει λίγο και βασικά περιμένει να ωριμάσουν οι συνθήκες για να βρει την ευκαιρία του. Παύλος Γερουλάνος. Ο άνθρωπος που λέει πολλά, αλλά δεν καταλαβαίνει κανείς τίποτα. Πλατειάζει, φλυαρεί, μιλάει με στόμφο αλλά από περιεχόμενο μηδέν. Άντε να πει καμιά ευχάριστη ιστορία με κανέναν ρομαντικό Πασόκο ταξιτζή, σε καμιά κοπή πίτας, αλλά μέχρις εκεί. Όσοι τον επικαλούνται, άλλωστε, δεν έχουν να αναφέρουν τίποτε άλλο, κάποια ουσιαστική παρέμβαση, πέρα από ένα «τσιτάτο» που πέταξε πριν από μήνες, το γνωστό «κόλλησε η βελόνα στο ΠΑΣΟΚ». Το είπε όμως και το άφησε να αιωρείται. Όπως και η διορία που υποτίθεται ότι έβαλε στον Ανδρουλάκη μέχρι το τέλος της προηγούμενης χρονιάς. Last year.

Ο Παύλος και η θεωρία του ώριμου φρούτου

Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι και ο ίδιος ο Παύλος Γερουλάνος αποτελεί μία «κολλημένη βελόνα» του ΠΑΣΟΚ, που συνεχώς επαναλαμβάνεται. Αυτό κάνουν άλλωστε οι κολλημένες βελόνες. Παίζουν ξανά και ξανά την ίδια στροφή και δεν ξεκολλάνε, εκτός αν κάποιος τις μετακινήσει. Κάτι που προϋποθέτει αποφασιστικότητα, θάρρος και δημόσια έκθεση. Ο Παύλος όμως φαίνεται να προτιμά τα εύκολα και να έλκεται από τις ζυμώσεις που γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες.

Θυμίζουμε ότι στο παρελθόν ήταν αυτός που «πούλησε» τον Γιώργο Παπανδρέου (που τον ανέδειξε), βάζοντάς τον να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία ενώ ο ίδιος μπήκε στη συγκυβέρνηση με τον Σαμαρά και τον Καρατζαφέρη. Τώρα, θέλει να βλέπει τον δήμαρχο της Αθήνας να «χτυπιέται» με τη δεξιά και το σύστημά της, να θέτει τα ζητήματα επί τάπητος στην ηγεσία για την παράταξη, να υφίσταται επιθέσεις από τον Ανδρουλάκη και την Διαμαντοπούλου και να ρίχνει κι εκείνος καμιά πισώπλατη μαχαιριά, αφήνοντας τη βελόνα να παίζει το ίδιο τροπάριο.

Από Χριστούγεννα στο Πάσχα και από Πάσχα, καλοκαίρι. Αυτό κι αν είναι κολλημένη βελόνα. Είναι η θεωρία του ώριμου φρούτου, που για τον Γερουλάνο δεν έχει σημασία αν έχει σαπίσει πια και δεν θα το θέλει κανείς. Αρκεί να το καρπωθεί. Στην πολιτική, έχει αξία να παρεμβαίνεις στα δύσκολα, να μιλάς πολιτικά, να μην κρύβεσαι και να σηκώνεις το χέρι σου για να ξεκολλήσεις τη βελόνα του πικάπ. Έχει αξία να γίνεσαι δυσάρεστος και να μην κλωτσάς κάτω από το χαλί συμπεριφορές όπως αυτή του φίλου του και σκληρού υποστηρικτή του, Παναγόπουλου, που συνέβαλε ώστε στο ΠΑΣΟΚ να χάσει την προεδρία που πάντα είχε στην ΟΤΟΕ. Επειδή δεν τον βολεύει…