Τώρα που το βαρέλι ακουμπά τα 118 με 126 δολάρια, η χώρα μπαίνει σε μια νέα φάση ασφυξίας. Και  δεν φταίει ο πόλεμος για την χώρα μας. Διότι η οικονομία μας είναι χτισμένη πάνω σε μια μόνιμη εξάρτηση από το πετρέλαιο, την οποία κανείς δεν τόλμησε να σπάσει. Και τώρα πληρώνουμε τον λογαριασμό.

Η ανάπτυξη, που υποτίθεται ότι θα ήταν 2%, μπορεί να πέσει στο 1,4%. Μόλις 0,6 μονάδες διαφορά, λένε. Αλλά αυτές οι 0,6 μονάδες είναι δισεκατομμύρια που εξαφανίζονται από την αγορά. Είναι χαμένες δουλειές, χαμένες επενδύσεις, χαμένη ανάσα για μια κοινωνία που ήδη ζει με το οξυγόνο στο κόκκινο.

Οι εισαγωγές αυξάνονται 3,9%. Γιατί; Επειδή η Ελλάδα δεν παράγει ούτε σταγόνα πετρέλαιο. Στέλνουμε δισεκατομμύρια στο εξωτερικό για να κινήσουμε την οικονομία μας. Και κάθε φορά που το πετρέλαιο ανεβαίνει, το εμπορικό μας έλλειμμα ανοίγει σαν πληγή που δεν κλείνει. Αυτό δεν είναι «δυσμενές σενάριο». Είναι η μόνιμη παγίδα στην οποία μας έχουν αφήσει.

Ο πληθωρισμός στο 4,5% δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι η επιβεβαίωση ότι οι τιμές στα βασικά αγαθά θα μείνουν καρφωμένες ψηλά. Ότι το σούπερ μάρκετ θα συνεχίσει να είναι εφιάλτης. Ότι η καθημερινότητα θα παραμένει μια μάχη που χάνεται πριν καν ξεκινήσει.

• Διαβάστε: ΔΝΤ / Προβλέπει άνοδο πληθωρισμού στην Ελλάδα και μακρά ενεργειακή κρίση παγκοσμίως

Το αυξημένο ενεργειακό κόστος δεν χτυπά μόνο τα νοικοκυριά. Χτυπά και τις επιχειρήσεις. Επενδυτικά σχέδια μπαίνουν στον πάγο. Η αβεβαιότητα και το υψηλό κόστος χρηματοδότησης κάνουν τους επενδυτές να πατούν φρένο. Και όταν πατούν φρένο οι επενδύσεις, πατάει φρένο και η οικονομία. Η χώρα μένει στάσιμη, ενώ γύρω της ο κόσμος αλλάζει.

Οι εξαγωγές πλήττονται επειδή το κόστος παραγωγής ανεβαίνει. Το κόστος μεταφοράς ανεβαίνει. Και όταν ανεβαίνουν όλα αυτά, η ανταγωνιστικότητα πέφτει. Η Ελλάδα γίνεται πιο ακριβή, πιο δύσκολη, πιο αδύναμη στις διεθνείς αγορές.

Η ιδιωτική κατανάλωση επιβραδύνεται στο 1,7%. Ο κόσμος μαζεύεται και αγοράζει μόνο τα απαραίτητα. Αποφεύγει τις μεγάλες δαπάνες.. Η κοινωνία μπαίνει σε κατάσταση άμυνας. Και όταν η κοινωνία φοβάται, η οικονομία παγώνει.

Η ανεργία κινδυνεύει να κολλήσει στο 9%. Μετά από χρόνια πτώσης, η πορεία σταματά. Γιατί όταν η οικονομία επιβραδύνεται, όταν οι επιχειρήσεις πιέζονται, όταν οι επενδύσεις παγώνουν, η ανεργία ανεβαίνει. Και πίσω από κάθε ποσοστό υπάρχουν άνθρωποι, ζωές, οικογένειες.

• Πολιτική και οικονομική αναλύτρια