Ζούμε στην εποχή της απόλυτης επικοινωνιακής εξαπάτησης. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πιστή του δόγματός να σερβίρει εικονική πραγματικότητα σε έναν λαό που γονατίζει, έχει στήσει έναν απίστευτο χορό κυβερνητικών πανηγυρισμών και non-paper.

Το μεγάλο τους «όπλο»; Η δήθεν αποσυμπίεση των δημόσιων οικονομικών και η περιβόητη μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Μόνο που πίσω από τη λαμπερή βιτρίνα των στατιστικών αλχημειών δεν κρύβεται καμία επιτυχία, παρά μόνο μια τεράστια, επικίνδυνη φούσκα.

Και τα επίσημα στοιχεία του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) για το 2025 αποκαλύπτουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την απάτη του δεξιού «success story».

Η αλήθεια είναι μία η χώρα δανείζεται αλόγιστα από το μέλλον μας.

Η κυβέρνηση αρέσκεται να κρύβει τα θηριώδη ποσά που έχει αντλήσει από τα δημόσια ταμεία, προβάλλοντας αποκλειστικά το χρέος Γενικής Κυβέρνησης, το οποίο εμφανίζεται λογιστικά σταθεροποιημένο στα 362,9 δισ. ευρώ (146,1% του ΑΕΠ).

Πρόκειται για ένα χυδαίο λογιστικό τρικ. Η πραγματικότητα, όπως την καταγράφει ο ΟΔΔΗΧ, είναι ότι το συνολικό χρέος του κράτους αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 427,123 δισ. ευρώ!

Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος της λεηλασίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέλαβε το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης τον Ιούλιο του 2019 στα 356 δισ. ευρώ και κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να το εκτινάξει στα 427 δισ. ευρώ.

Πώς εξαφανίζουν τη διαφορά των 49,2 δισ. ευρώ; Με τη μέθοδο της ενδοκυβερνητικής απαλοιφής.

Παίρνουν, δηλαδή, με το ζόρι τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, των δημόσιων νοσοκομείων και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης μέσω των περιβόητων repos.

Δανείζονται από τον κόπο, τις συντάξεις και τις ανάγκες των πολιτών για να καλύψουν τις τρύπες τους. Το ότι μεταφέρουν λεφτά από την αριστερή τσέπη στη δεξιά δεν μειώνει το πραγματικό, δυσβάσταχτο βάρος που φορτώνουν στις επόμενες γενιές.

Μια ματιά στη δομή αυτού του χρέους αποδεικνύει ότι η ελληνική οικονομία είναι εγκλωβισμένη σε μια μόνιμη ομηρία:

-Μακροπρόθεσμα δάνεια: 253,951 δισ. ευρώ. Μακροχρόνια συμβόλαια υποδούλωσης στις ορέξεις των δανειστών.

-Μακροπρόθεσμοι τίτλοι (ομόλογα): 100,751 δισ. ευρώ που κυκλοφορούν στις αγορές.

-Βραχυπρόθεσμα δάνεια: 62,347 δισ. ευρώ. Ένα νούμερο που μαρτυρά την ασφυκτική, καθημερινή ανάγκη του κρατικού μηχανισμού για ρευστότητα απλώς και μόνο για να μην καταρρεύσει.

Αν αύριο το πρωί τα ασφαλιστικά ταμεία χρειαστούν πίσω τα 49,2 δισ. ευρώ για να πληρώσουν συντάξεις ή αν οι δήμοι απαιτήσουν τα λεφτά τους για βασικά έργα υποδομής, το σύστημα θα σπάσει με πάταγο.

Την ώρα που το Μαξίμου στήνει επικοινωνιακές φιέστες, η κοινωνία περπατάει στα ερείπια . Η αγοραστική δύναμη καταρρέει, η ακρίβεια σαρώνει και οι δημόσιες υποδομές ,από την υγεία μέχρι τις μεταφορές, αφήνονται σκόπιμα να ρημάξουν.

Η δήθεν «ισχυρή Ελλάδα» της ολιγαρχίας και των αγορών είναι ένας προκλητικός μύθος.

Η πραγματική Ελλάδα είναι μια χώρα παγιδευμένη κάτω από ένα βουνό χρέους 427 δισεκατομμυρίων, με μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση που επιλέγει κυνικά να υποθηκεύει το μέλλον των παιδιών μας για να συντηρεί τα κέρδη των λίγων.

Η φούσκα τους σύντομα θα σκάσει, και το μάρμαρο δεν πρέπει να το πληρώσει για ακόμα μια φορά ο κόσμος της εργασίας.

*Ιωάννα Λιούτα, Πολιτική και οικονομική αναλύτρια