Ο Άρης Πορτοσάλτε το ξεστόμισε και αυτό. «Η σημαία της Παλαιστίνης είναι μια πατσαβούρα». Ακόμη να του απονεμηθεί ένα βραβείο, όπως εκείνο που απονεμήθηκε πρόσφατα σε άλλους αναλυτές του ΣΚΑΙ;

Δεν υπάρχει στην σύγχρονη ιστορία άλλος λαός στον κόσμο, που να έχει χύσει τόσα ποτάμια αίματος για την ύπαρξή του και για ένα σύμβολο που να την επιβεβαιώνει. Κι όμως αυτή η αιματοβαμμένη σημαία είναι λέει μια πατσαβούρα, την στιγμή που ο λαός αυτός βιώνει μια γενοκτονία.

Τι σύμπτωση, ο τηλεθεατής το ακούει αυτό την ώρα που εισπράττει και την είδηση ότι η Επιτροπή Αλήθειας γιορτάζει τα γενέθλιά της στα VIP του ΟΑΚΑ! Όπου να΄ναι και η επιχείρηση Εκκενώσεις Βόθρων ο «Αχόρταγος» θα κάνει VIP επετειακή εμφάνιση.

Η είδηση για το κλείσιμο του ΄Αττικα TV πέρασε στα ψιλά και μάλιστα ως αιτιολογικό αναφέρθηκε η στάση του δημάρχου Ασπροπύργου και πιθανώς των Ρομά που παρεπιδημούν στον δήμο του.

Μέσα σ΄αυτό το Ουργελικό τοπίο ο Μητσοτάκης είπε στους ΄Ελληνες ότι πρέπει να μην διαβάζουν τον Guardian γιατί είναι η Εφημερίδα των Συντακτών της Αγγλίας. Γιατί να διαβάσουν τον Guardian όταν τους ενημερώνουν τόσο διακεκριμένοι αναλυτές της πατσαβούρας μαζί μάλιστα με την Επιτροπή Αλήθειας;

Δεν είναι όμως κανείς να παίζει με τις λέξεις. Ο άνθρωπος που οραματίστηκε την δημιουργία ενός επικοινωνιακού Ράιχ στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία, είναι κοντά στο να πετύχει την τερατογένεση ποντάροντας και στα τέρατα που αναδύθηκαν διεθνώς.

Θα ρωτήσει κανείς: η αντιπολίτευση τι κάνει; Καλά ευχαριστώ! Ειδικά το ΠΑΣΟΚ έχει θέσει ως προτεραιότητα να αποδείξει ότι δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με κάθε είδους αριστεροσύνη. Είναι το κόμμα που κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε αποκαλέσει αριστερά της αριστεράς. Τώρα το λόγο έχουν οι μεταμοντέρνοι κεντρώοι σαν τους εκσυχρονιστές που με φανατισμό υποστηρίζουν το σημερινό καθεστώς από καίριες κυβερνητικές θέσεις. Κατά τα άλλα δηλώνεται ότι δεν επρόκειτο να συνεργαστούν με τον Μητσοτάκη. Ίσως με τον γιό του εάν κρίνει κανείς από τον τρόπο που χειρίζονται τον πολιτικό χρόνο.

Η προάσπιση όμως της ελευθερίας και της δημοκρατίας ως πολιτική προτεραιότητα, υπερβαίνει το δικαίωμα ενός προοδευτικού κόμματος να επιδίδεται σε άγονους διμέτωπους.

Για τον ανθρωπισμό μπροστά σε μια γενοκτονία δεν γίνεται λόγος. Έχει προ πολλού αντικατασταθεί από τον απόλυτο κυνισμό.